Με απόφαση της διοίκησης της αρχαιολογικής υπηρεσίας του Αγίου Όρους και υπογραφή του Γιώργου Σκιαδαρέση σταμάτησαν τα έργα στην εταιρεία βουλγαρικών συμφερόντων του κάμπινγκ Πόρτο Ελέα που αφορούν καταπάτηση δασικής και αρχαιολογικής έκτασης.
Μπορεί να υπήρξε καθυστερημένη εξέλιξη αλλά έστω κι έτσι φάνηκε ότι άρχισαν να κινούνται οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Η αρχαιολογική υπηρεσία κινήθηκε έπειτα και από σειρά καταγγελιών- παράλληλα με τα δημοσιεύματα της «Κ» – σύμφωνα με τις οποίες η εταιρεία βουλγαρικών συμφερόντων αντί αποκατάστασης εργασιών, προχωρούσε σε παρανομίες και αυθαιρεσίες με αποτέλεσμα να ρίχνονται πολλές χιλιάδες κυβικών φερτών υλικών, μπαζών από τις χωματουργικές εργασίες, στη θάλασσα. Μήπως ηρθε η ώρα του ΕΟΤ προκειμένου να αφαιρέσει την άδεια λειτουργίας μιας επιχείρησης που προκάλεσε μεγάλη περιβαλλοντική ζημία στην περιοχή;
Ενδεικτική του τρόπου που λειτουργούσε η αστυνομία ήταν η αφήγηση ενός ψαρά (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας) ο οποίος έβλεπε να ρίχνονται χώματα στη θάλασσα. «Τότε πήρα την αστυνομία» είπε, «και τους είπα ότι γίνονται παράνομες εργασίες πετάνε πολλά μπάζα μέσα στη θάλασσα. Μου είπαν δεν υπάρχει αυτοκίνητο της αστυνομίας θα έρθουμε σε δυο ώρες. Εκείνη τη στιγμή ήμουνα ακριβώς μπροστά στην σκάλα την προβλήτα και ξεψάριζα. Πέρασαν τρεις ώρες. Ξαναπήρα την αστυνομία και τους είπα θα έρθει κάποιος να σταματήσει τα φορτηγά που πετάνε τα χώματα στη θάλασσα. Μου απάντησαν ότι σε λίγη ώρα θα είναι εδώ. Εκείνη τη στιγμή κατέβηκα από το καΐκι και προχώρησα σε ένα αναψυκτήριο. Ήτανε τέλη Σεπτεμβρίου. Τότε είδα το αυτοκίνητο της αστυνομίας και ενθουσιάστηκα που επιτέλους θα έβλεπα να σταματά το έργο και να τους πάρουν αυτόφωρο. Μετά από 20 λεπτά συνομιλίας είδα τους αστυνομικούς να πίνουν … τσίπουρα μαζί τους. Τότε κατάλαβα ότι όλα ήταν ένα παραμύθι…».
Η εξιστόρηση όμως έχει και συνέχεια: «Ξαναπήρα τηλέφωνο την αστυνομία και ρώτησα … παιδιά τι γίνεται με τα φορτηγά; Πετάνε μπάζα μέσα στη θάλασσα, ήρθε το 100 και δε σταμάτησε το έργο. Μου είπανε να κάνω τη δουλειά μου, εμείς ξέρουμε τη δουλειά μας θα την κάνουμε. Ένιωσα μεγάλη ντροπή που γινόταν αυτή η παρανομία μέσα στα μούτρα μας. Ξαναπήγα μετά από δύο μέρες είχα ρίξει στα δίχτυα και πάλι το ίδιο παραμύθι, ξαναπήρα έτσι να δω μήπως κάποιος αστυνομικός δεν έκανε καλά τη δουλειά του τις δυο προηγούμενες μέρες που πήρα τηλέφωνο. Και όμως μία από τα ίδια. Θα ενημερώσουμε το διοικητή μας κύριε και θα σας πούμε. Ακόμη περιμένω τηλέφωνο. Με τον ίδιο τρόπο πάλι ήρθε το περιπολικό, κάθισαν ήπιαν καφέ με πολλά χαμόγελα».
Ο ψαράς πρόσθεσε: «Έχω δει δημοσιεύματα δικά σας από την εφημερίδα και ήθελα να γράψω την εμπειρία μου αυτό που ένιωσα μέσα στο πετσί μου. Το είδα με τα μάτια μου και λυπάμαι πολύ που ζούμε σε ένα παράδεισο και δεν το εκτιμάμε».
