Αν αξιολογείται πιο πάνω από σένα ο Λαγός της Χρυσής Αυγής, θα έπρεπε να βρεις τρύπα να κρυφτείς κι όχι να διεκδικείς κι άλλη θητεία για την αξιοσύνη σου
Η στιγμή του κινδύνου για τα κομματικά στελέχη είναι η επιλογή των υποψηφίων πριν από εκλογική διαδικασία. Την ώρα αυτή επιστρατεύονται οι ισχυρότερες εφεδρείες. Κάποιες απ’ αυτές συχνά, δεν τις αναζητάς στα graduations photos books κάποιων ελίτ πανεπιστημίων, αλλά στα insta profiles. Κι όσοι σπεύσατε να πιστέψετε ότι η μόδα αυτή παρήλθε γιατί αποδείχθηκε στην πράξη ότι η λάμψη των προβεβλημένων δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια συμφωνία win win με τον εκάστοτε επικεφαλής κόμματος, έναντι μιας πενταετίας πλουσιοπάροχα αμειβομένης και στην καλύτερη μια παράταση ενός «καλλιτεχνικού βίου» που είχε ξεθυμάνει, πλανάστε πλάνην οκτρά. Μπροστά στη δυσκολία της προσέλκυσης ψηφοφόρων, η όποια επιρροή ενός ηθοποιού, τραγουδιστή, αθλητή, τηλεοπτικού δημοσιογράφου, ή … influencer φαντάζει απείρως ευκολότερη διαδικασία.
Το να προέρχεσαι από φτωχότερο υπόβαθρο ειναι σημαντικό, το κοινό θέλει να δει μια αντανάκλαση του εαυτού του στην εξουσία. Κι επειδή πολλοί καλλιτέχνες μπορούν να ισχυριστούν ότι προέρχονται από «το πεζοδρόμιο», η όποια μαρτυρία τους εκλαμβάνεται ως αυθεντικότητα που έχει απήχηση στους ψηφοφόρους και το κοινό. Και χέρι-χέρι με την δημοφιλία έρχεται και η εμπιστοσύνη. Όταν πρόκειται για διασημότητες που δίνουν τη φωνή τους σε ένα θέμα ή διεκδικούν αξιώματα, το κοινό εμπιστεύεται το γεγονός ότι δεν το κάνουν για ιδιοτελείς λόγους όπως η φήμη, η δημοσιότητα ή τα χρήματα, επειδή όλα αυτά τα έχουν ήδη αποκτήσει υπό διαφορετικές ιδιότητες και επαγγέλματα.
Το πρόβλημα προκύπτει όταν μετά την εκλογή, εξομοιωθεί η «λάμψη» με την πεζή πολιτική σκηνή. Εκεί δηλαδή που απαιτηθεί να ακολουθηθεί μια αντιλαϊκη γραμμή, αντίθετη με το προεκλογικό αφήγημα και την επιρροή που ασκήθηκε στους «ακολούθους». Ο Ζαγοράκης «καρατομήθηκε» εν μία νυκτί, όταν δήλωσε ότι θα ανεξαρτητοποιηθεί από την ευρωβουλή αν υποβιβαστεί ο ΠΑΟΚ. Αλλά ακόμη κι αν ρίξει κανείς μια ματιά στις συνολικές επιδόσεις των Ελλήνων ευρωβουλευτών στην τελευταία θητεία θα μελαγχολήσει. Από τους 705 ευρωβουλευτές της ΕΕ, οι ένδεκα από τους 21 είναι κάτω από το 500 στο ranking του δείκτη BCW που αξιολογεί την επίδοση των βουλευτών στα Κοινοβούλια του Ενιαίου Οικονομικού Χώρου. Θέσεις όπως 698, 699 και 700 στους 705 δεν τις λες και άξιες επιβράβευσης.
Ειδικώς αν βρίσκεται από πάνω σου ο Λαγός της Χρυσής Αυγής, θα έπρεπε να βρεις τρύπα να κρυφτείς κι όχι να διεκδικείς κι άλλη θητεία για την αξιοσύνη σου.
«Αφήστε όλα τα λουλούδια ν’ ανθίσουν» που θα ΄λεγε κι ο Μάο. Ωστόσο, είναι άλλο να ακολουθείς ένα ιδεολογικό ρεύμα που αντιμάχεται και διαφορετικό να αποδέχεσαι τους ισχυρισμούς του Βελόπουλου, μέσα από τις τηλεπωλήσεις των βιβλίων του ότι «ο Ιησούς ήταν Έλληνας, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ήταν Πυθαγόρειος και σιωνιστής και ότι η Ανάσταση του Λαζάρου ήταν … μύηση».
Το μόνο που δεν κατάφεραν τα πολιτικά κόμματα είναι να προσεγγίσουν τη νεολαία. Ίσως δεν είναι μακριά αυτή η ώρα που θα αλιεύσουν κάποιον τράπερ έστω κι αν το τίμημα θα είναι η υιοθέτηση μιας νέας θέασης των πολιτικών πραγμάτων που εκφράζονται από στίχους των τραγουδιών τους όπως «άφησα στο Yugi να προσέχει το κιλό, τον έπιασα να κλέβει και του γ@@@@α το σόι, Chain τόσο χοντρό που το φωνάζω Βενιζέλο, Άκης Τσοχατζόπουλος, το θέλει, της το παίρνω». Οι γέροι χωριστά, οι νέοι άλλο πράγμα, όποιος τους θέλει αντάμα πληρώνει ακριβά που λέει και ο Σαββόπουλος.
Ανεξαρτήτως, ανησυχιών που μπορεί να εκφράζουν οι διασημότητες, διαθέτουν κάτι που οι απλοί θνητοί αδυνατούν να εξασφαλίσουν. Ενα γιγάντιο μικρόφωνο που τους επιτρέπει να απολαμβάνουν όχι μόνο ασυλίας αλλά άκοπης διεισδυτικότητας σε θέματα επί παντός επιστητού δίκην επαϊοντος και ισότιμου συνομιλητή με τους επικεφαλής της πολιτικής εξουσίας. Όσο αυτό υπερισχύει οποιασδήποτε ιεραρχικής κομματικής αναρρίχησης, όσο οι ψηφοφόροι επιλέγουν διασημότητες για να ασχοληθούν με τα παγκόσμια ζητήματα και όσο οι πολιτικοί συνεχίζουν να αναζητούν επιδοκιμασίες αστέρων και συνεισφορές στην εκστρατεία τους, τόσο περισσότερο θα πολλαπλασιάζονται αυτοί οι άνθρωποι σαν τις αμοιβάδες που ποτέ δε θα κόψουν τα δικά τους μικρόφωνα.
