«Στην κοινωνία μας κυριαρχεί η ημιμάθεια και η ανάγκη για επίδειξη. Στην ανάγκη μας να δείξουμε ότι πρεσβεύουμε κάτι».
To έργο «Roberto Zucco» ανεβαίνει στον πολυχώρο SpaceLab αυτές τις μέρες (17-18 Μαΐου) στην Θεσσαλονίκη και ο Zucco γίνεται η προσωποποίηση του φαύλου κύκλου της επιθετικότητας, αλλά και της αμφισβήτησης των παραδοσιακών θεσμών της κοινωνίας μας. Το θεατρικό εκτός από ενδιαφέρουσες συζητήσεις που καθηλώνουν τον θεατή μέχρι το τέλος, περιέχει και σκηνές «βουτηγμένες στη βία», ενώ σε συνδυασμό με την μαύρη κωμωδία, ολοκληρώνουν το άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα των ηθοποιών.
Μία εκ των πρωταγωνιστών, η Βικτώρια Παπαδοπούλου-Σισκοπούλου μίλησε στην «Κ» για τον ρόλο της στην παράσταση, για το εάν κατάφερε να «συναρμολογήσει» τα δικά της «κομμάτια» αλλά και τον φαύλο κύκλο της επιθετικότητας.
Συνέντευξη στoν Βαγγέλη Δούρβα
• Τι σε «τράβηξε» στην υπόθεση του θεατρικού και ήθελες να γίνεις κομμάτι του;
Από την πρώτη ανάγνωση με συγκίνησε ο λόγος του. Διαδραματίζονται γεγονότα βουτηγμένα στη βία, ωστόσο οι συζητήσεις που την απαρτίζουν έχουν μια γλυκιά ποιητικότητα, μια βαθιά ανάγκη για ελπίδα, που πληγώνει περισσότερο από το ίδιο το γεγονός.
• Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για τον ρόλο σου στην παράσταση;
Αποφασίσαμε να υπάρχει εναλλαγή των ηθοποιών μεταξύ των ρόλων κι αυτό γιατί τα μονοπάτια που διανύουν οι ήρωες του έργου, είναι εν δυνάμει σημεία που όλοι μπορούμε να περάσουμε, μόλις συναντήσουμε τον αντίστοιχο Ρομπέρτο Τσούκκο στη ζωή μας.
• Έχεις δηλώσει πως «το να παίζεις θέατρο είναι σαν παζλ πέντε χιλιάδων κομματιών». Θεωρείς πως μέσα από το βήμα της σκηνής που σου δίνεται έχεις καταφέρει να «συναρμολογήσεις» τα δικά σου κομμάτια;
Προς το παρόν με θεωρώ πολύ τυχερή γιατί στις δουλειές μου μέχρι τώρα, βρίσκομαι με ανθρώπους που έχουν ως βασική αρχή τη δουλειά που εστιάζει στη λεπτομέρεια και την αγάπη για τον άνθρωπο, άρα και για το θέατρο. Έτσι, με τη βοήθειά τους η συναρμολόγηση του παζλ, ακόμα κι αν έχει κομμάτια που είναι σπαρμένα στο σπίτι και βρίσκονται δύσκολα, είναι πάντα μια δημιουργική διαδικασία.
• Ο φαύλος κύκλος της επιθετικότητας όπως το αναπαριστά ο Roberto Zucco πιστεύεις ότι έχει γνωρίσει «ανάπτυξη» στις ημέρες μας και στην κοινωνία μας;
Πιστεύω πως ναι, κυρίως γιατί στην κοινωνία μας κυριαρχεί η ημιμάθεια και η ανάγκη για επίδειξη. Στην ανάγκη μας να δείξουμε ότι πρεσβεύουμε κάτι, δε σταματάμε για να δούμε τι είναι αυτό που πρεσβεύουμε. Για να σταματήσει ένας κύκλος να είναι φαύλος,. πρέπει πρώτα να αναγνωρίσει ότι είναι φαύλος. Δεν πιστεύω ότι διανύουμε τέτοιο μονοπάτι.
