Τα παιδιά συχνά γυρνάνε από το σχολείο κρυωμένα, με ματωμένα γόνατα ή αγκώνες ή και με γρατζουνιές και μελανιές.
Τα παιδιά περνούν πολλές ώρες στο σχολείο και είναι πολύ πιθανό κάποια στιγμή να τους συμβεί κάποιο μικρό ατύχημα. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, αλλά οι ενήλικες, εκπαιδευτικοί και γονείς, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και προετοιμασμένοι.
Τα μικρότερης ηλικίας παιδιά είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στα ατυχήματα, καθώς δεν έχουν ακόμη αναπτύξει πλήρως τον έλεγχο της κινητικότητάς τους και την αίσθηση κινδύνου.
Για τα παιδιά σχολικής ηλικίας στην Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνες, σχεδόν το 60% των ατυχημάτων συμβαίνουν στο σχολείο.
Σύμφωνα με το CDC (Centers for Disease Control and Prevention), για το 2016 στις ΗΠΑ, η πλειονότητα των θανάτων των παιδιών ως 14 ετών οφειλόταν σε ατυχήματα (72,1%). Ο κορυφαίος παράγοντας θανάτου ήταν η ασφυξία σε ποσοστό 28,1%, στη δεύτερη θέση ακολουθούσαν τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα σε ποσοστό 22,1% και στην τρίτη θέση με ποσοστό 13,3% η πνιγμονή.
Σύμφωνα με στοιχεία που είχε δώσει πριν μερικά χρόνια στη δημοσιότητα το Κέντρο Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων (ΚΕΠ-ΠΑ), υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο το 50% των μαθητών υφίσταται κάποιο ατύχημα στο σχολείο. Οι αιτίες που καθιστούν τα παιδιά γενικά πιο επιρρεπή στα ατυχήματα είναι απόλυτα λογικά την ηλικία τους, όπως η ανωριμότητα, η περιέργεια και η τάση για εξερεύνηση, η μειωμένη αντίληψη του κινδύνου, η ανυπακοή, ο αρνητισμός, η εχθρότητα στις συμβουλές των γονέων , η ανώριμη και εγωκεντρική σκέψη και η επιθυμία της αποδοχής από τους συνομηλίκους τους.
Στους σχολικούς χώρους, η κυριότερη αιτία ατυχημάτων είναι η πτώση και ακολουθούν τα κοψίματα / τρυπήματα και τέλος τα χτυπήματα. Προσοχή πρέπει να δίνεται και στα περιστατικά πνιγμονής όταν τα παιδιά τρώνε το σνακ τους.
Τα ατυχήματα είναι πιο πιθανό να συμβούν στο προαύλιο ενός σχολείου, κυρίως κατά την διάρκεια των διαλειμμάτων. Ωστόσο, ένα μικρό ατύχημα μπορεί να συμβεί και στην τάξη, στους χώρους γύρω από το σχολείο και στις εξωτερικές ή εσωτερικές σκάλες.
Πέρα από την ώρα του διαλείμματος, ένα παιδί μπορεί να τραυματιστεί και την ώρα της γυμναστικής.
Ένα παιδί μπορεί να πέσει και να τραυματιστεί στο κεφάλι, να υποστεί διάστρεμμα στον αστράγαλο, να αιμορραγήσει από την μύτη ή και να κοπεί. Επίσης, από την ένταση του παιχνιδιού μπορεί ακόμα να βγάλει τον ώμο του ή στις σοβαρότερες περιπτώσεις να πάθει κάποιο κάταγμα. Πιο σπάνιες είναι οι περιπτώσεις που ένα παιδί μπορεί να πάθει δηλητηρίαση ή έγκαυμα.
Τι να προσέχουν γονείς και δάσκαλοι
Είναι αρκετά δύσκολο να προβλέψει κανείς ένα ατύχημα που θα έχει ένα παιδί στο σχολείο, καθώς γενικά τα μικρά παιδιά είναι απρόβλεπτα στις ενέργειές τους.
Φυσικά, οι εκπαιδευτικοί είναι αναγκαίο να γνωρίζουν πρώτες βοήθειες, για να φροντίσουν τους παιδικούς τραυματισμούς, αλλά και ένα περιστατικό που ένα παιδί μπορεί να έχει σοβαρή αλλεργική αντίδραση σε κάτι ή να πνιγεί από το φαγητό του. Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα. Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
Σημαντικό είναι τα σχολεία να πληρούν τις κατάλληλες προδιαγραφές ασφαλείας, όπως οι σκάλες να έχουν αντιολισθητικά αυτοκόλλητα, να υπάρχουν κάγκελα και να μην υπάρχουν επικίνδυνα αντικείμενα στον προαύλιο χώρο του σχολείου. Κάθε σχολείο πρέπει να έχει φαρμακείο με όλα τα απαραίτητα, και φυσικά σύστημα πυρασφάλειας και ένα πλήρες σχέδιο εκκένωσης σε περιπτώσεις σεισμού.
Διαβάστε επίσης: Κινητά στα σχολεία: Οι επιπτώσεις που έχει στα παιδιά η χρήση τους στην τάξη
Οι γονείς οφείλουν να ενημερώσουν τα παιδιά όταν ξεκινά το σχολείο για τους πιθανούς κινδύνους και να τα συμβουλεύσουν να είναι προσεκτικά, ειδικά στο διάλειμμα. Για να αποφευχθούν πνιγμοί και αλλεργικές αντιδράσεις, πρέπει να προετοιμάζουν πολύ προσεκτικά τα γεύματα των παιδιών.
Επειδή ένα ατύχημα μπορεί να συμβεί και ακριβώς έξω από το σχολείο, οι γονείς οφείλουν να διασφαλίσουν την ασφαλή είσοδο και έξοδο του παιδιού από τον σχολικό χώρο και να φτάσουν αρτιμελή στο σπίτι. Αναγκαίος είναι και ο σχολικός τροχονόμος, που φροντίζει να γίνεται με ασφάλεια η είσοδος και η έξοδος των μαθητών από τον δρόμο.
Πηγή: iatropedia.gr
