Ο επανεκλεγείς πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ άνοιξε τα χαρτιά του προχωρώντας στο πρώτο μέρος των κινήσεων του μετά την εσωκομματική διαδικασία.
Θα επιχειρήσω να μπω στο μυαλό του Νίκου Ανδρουλάκη, να ερμηνεύσω τον τρόπο που σκέφτεται μέσα από τις αποφάσεις που πήρε για την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ. Αρχικά έλαβε το μήνυμα των εκλογών. Και τοποθέτησε συμπαίκτες δίπλα του. Που θα κριθούν στην πρώτη γραμμή όπως και ο ίδιος. Αν τα όργανα λειτουργήσουν ομαλά είναι στο χέρι μόνο όσον συμμετέχουν σε αυτά. Αλλά ο Νίκος Ανδρουλάκης πλέον δεν είναι ο πρόεδρος ενός κόμματος στο 7% που καλείται να το ανεβάσει, αλλά ο μοναδικός εν δυνάμει υποψήφιος πρωθυπουργός στο δίπολο απέναντι στη ΝΔ. Αλλιώς σκέφτεσαι ως πρόεδρος ενός ιστορικού μεν, αλλά μικρομεσαίου κόμματος και αλλιώς όταν το μομέντουμ της ιστορίας σε δείχνει σήμερα, 22 Οκτωβρίου 2024, ως την μοναδική κυβερνητική επιλογή στον προοδευτικό χώρο.
Παράλληλα, αντιλήφθηκε ότι ο κόσμος που έφερε στην κάλπη η Άννα Διαμαντοπούλου είναι κατά κύριο λόγο ένα κεντρώο και κεντροδεξιό ακροατήριο που πολύ εύκολα στην κάλπη των εθνικών εκλογών έριχνε ψηφοδέλτιο με Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως έριχνε με την ίδια ευκολία στο παρελθόν με τον Κώστα Σημίτη. Την χρειάζεται αυτή την δεξαμενή ψηφοφόρων το ΠΑΣΟΚ για να γίνει ξανά κυβερνών. Ο κόσμος που ψήφισε την κ. Διαμαντοπούλου απογοητεύτηκε που δεν την είδε στο δεύτερο γύρο, πιθανόν να απείχε κιόλας την δεύτερη Κυριακή, όμως με την ίδια σε κυρίαρχη θέση στο κόμμα μπορεί να παραμείνει ζεστός ότι «κάτι αλλάζει στο ΠΑΣΟΚ».
Η θέση του πρώτου κοινοβουλευτικού εκπροσώπου στον Παύλο Γερουλάνο δείχνει ότι θέλει τον για 800 ψήφους παρολίγον συνδιεκδικητή του στον δεύτερο γύρο να έχει πρωτεύοντα ρόλο στην έκφραση της πολιτικής γραμμής του κόμματος. Ο κ. Γερουλάνος είναι κι αυτός ένας από τους νικητές των εκλογών. Και με μια ίσως μεγαλύτερη πλέον δημοφιλία που έχει συνήθως ο οριακά τρίτος της κούρσας. Το αουτσάϊντερ που δεν τα κατάφερε για λίγα εκατοστά, για ένα δοκάρι στο 90. Και το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται αυτή τη δημοφιλία, χρειάζεται την προσωπικότητα του Παύλου Γερουλάνου τόσο για τις μάχες εντός της Βουλής όσο και στην κοινωνία.
Από εκεί και πέρα τοποθέτησε τον Χάρη Δούκα στο Συντονιστικό Πολιτικό Κέντρο χωρίς άλλο ρόλο. Για το ΠΑΣΟΚ θα είναι μέγιστη η συνεισφορά Δούκα στο να είναι καλός δήμαρχος Αθήνας. Γιατί αν δεν είναι, θα χάσει και το ίδιο το κόμμα. Δεν θα φθαρεί μόνο ο ίδιος. Παράλληλα σεβάστηκε όλους τους βουλευτές και τους ανέθεσε ρόλο σκιώδους υπουργού ενώ δεν άλλαξε χαρτοφυλάκια σε αυτούς που ήταν στο πλευρό άλλων υποψηφίων για να μπορεί κανείς να πει ότι εκδικείται.
Τέλος οι υπόλοιπες επιλογές του σε θέσεις ευθύνης έχουν το βασικό κριτήριο που πολλές φορές έχουμε γράψει στην έντυπη «Κ». Νέα πρόσωπα, φρέσκα στελέχη, ανανέωση στην πράξη. Προφανώς θα ήταν της επιλογής του, προφανώς θα ήθελε να έχει ανθρώπους της απολύτου εμπιστοσύνης του σε καίριες θέσεις. Και εννοείται και την πλειοψηφία των οργάνων. Πρόεδρος κατάφερε να επανεκλεγεί έχοντας πέντε υποψήφιους απέναντί του και με διακύβευμα ότι δεν υπάρχει ικανοποίηση από τα ποσοστά στις ευρωεκλογές.
Μόνο πολιτικά αφελή δεν τον λες…
