Ο ηθοποιός Άγγελος Μπούρας, μίλησε στην Κarfitsa για την παράσταση που πρωταγωνιστεί, για τα προβλήματα της σημερινής κοινωνίας και για το αν θα τον ξαναδούμε σύντομα στην τηλεόραση.
Το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με την παράσταση Υπερβολές, που αποτελείται από 3 μονόπρακτα και παρουσιάζεται στο δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς Μελίνα Μερκούρη.

Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση «υπερβολές», τι θεωρείτε εσείς υπερβολή;
Υπερβολή, είναι καθετί που ξεπερνάει το μέτρο, τα όρια που βάζουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας αλλά και οι άλλοι. Ζούμε σε ένα κόσμο που με μεγάλη ευκολία ξεπερνιούνται τα όρια και οι ασφαλιστικές δικλείδες που έχουμε οι άνθρωποι για να ζούμε αρμονικά, καλό είναι να μην υπερβαίνουνε αυτήν την γραμμή. Τώρα που μεγαλώνω πλέον ακούω τα πάντα και δεν πέφτω από τα σύννεφα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν με επηρεάζουν η μένω αμέτοχος σε αυτά.
Τι μήνυμα θέλει να περάσει η παράσταση;
Συνήθως σε μια τέτοια ερώτηση , απαντάω ότι καλό είναι, να αφήσουμε τον θεατή να απαντήσει μόνος του αυτήν την ερώτηση. Ο καθένας θα πάρει το μήνυμα που ο ίδιος θα σκεφτεί και σε κάποιες περιπτώσεις που ούτε καν οι ίδιοι οι ηθοποιοί το έχουμε σκεφτεί.
Σας αγχώνει που η βία αρχίζει πλέον να «συνηθίζεται»;
Όταν συμβαίνει κάτι που παίρνει μεγαλύτερη διάσταση το αποδεχόμαστε, χωρίς όμως να το θεωρούμε φυσιολογικό. Προσωπικά με προβληματίζει η καθημερινή εξάπλωση της βία, σε οποιαδήποτε μορφή της, οπουδήποτε παρατηρήσω σημάδια βίας, είμαι παρών για να σταθώ απέναντι της, με όλους του αμυντικούς τρόπους, είτε συμβαίνει σε εμένα είτε σε δικούς μου ανθρώπους. Ας αναρωτηθεί ο καθένας τι είναι αυτό που τον ωθεί στην βία, αλλά και τι θα τον έκανε ώστε να μην την ασκήσει και ας βρει ο καθένας την γαλήνη και την ισορροπία που πρέπει να έχει ο καθένας στην ζωή του.

Το μονόπρακτο που παίζετε, ονομάζεται «ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας», νιώθετε κάποια ταύτιση με αυτόν τον ρόλο;
Ο Βίκτωρας είναι ένας πολύ αόρατος άνθρωπος και κανένας δεν τον παρατηρεί όταν περνάει από δίπλα του, με αποτέλεσμα ο Βίκτωρας να οδηγηθεί στην βίαιη συμπεριφορά, προσωπικά δεν έχω κομμάτια να ταυτιστώ με τον ρόλο, πέρα από τον φόβο της μοναξιάς, την οποία την αντιμετωπίζω με το να είμαι παρών στους ανθρώπους που αγαπώ, οικογένεια και φίλοι. Ένα κοινό επιπλέον είναι ότι ο Βίκτωρας είναι ειλικρινείς και λέει την αλήθεια του όπως είναι, το προσπαθώ και εγώ να το κάνω αυτό, ξεκινώντας από τον εαυτό μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ξεπερνάς τα όρια της ευγένειας. Πρέπει πάντα να το πράττεις με συνέπεια ακόμα και αν χάσεις πρόσωπα από την ζωή σου.
Θα θέλατε να αλλάξει κάτι στην κοινωνία και αν ναι τι είναι αυτό;
Δεν πιστεύω σε θαύματα. Θα ήθελα να αλλάξουν κάποια πράγματα αλλά δεν ξέρω αν είμαι τόσο δυνατός ώστε να αλλάξει η κοινωνία. Δεν ξέρω αν η κοινωνία έχει την δύναμη να αλλάξει γιατί θέλει και από τους δυο δουλειά πολύ, γιατί ακόμα και εγώ αν άλλαζα θα έπρεπε και η κοινωνία να θέλει να αλλάξει. Όμως θα ευχόμουν να γίνουν όλοι πιο ευγενικοί και ένα θάρρος να αντιμετωπίζουμε την ζωή και χωρίς το σύννεφο αυτό του να λέμε συνέχεια ότι φταίει ο άλλος.
Είναι στα πλάνα σας να ξαναγυρίσετε στην τηλεόραση;
Μου λείπουν οι άνθρωποι της τηλεόρασης περισσότερο και η δουλειά της. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με σπουδαίους ηθοποιούς και σκηνοθέτες, οι οποίοι με έμαθαν τι σημαίνει γρηγοράδα και ετοιμότητα, τα οποία με βοήθησαν και στο θέατρο παρά πολύ, όσο και αν έχουν κατηγορηθεί τα καθημερινά σίριαλ όπου έπαιζα. Φέτος κάνω πρόβες στο εθνικό θέατρο σε μια παράσταση που θα ανέβει τον Φεβρουάριο όποτε δεν προλαβαίνω για αυτήν την χρονιά. Όταν έρθει η στιγμή και μπορώ να αντιμετωπίσω και θέατρο και τηλεόραση πολύ ευχαρίστως να συμμετέχω.
Τι νιώθετε για την Θεσσαλονίκη;
Κάθε φορά που ανεβαίνω Θεσσαλονίκη όπως και τώρα 3-4 Νοεμβρίου στο δημοτικό θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», με πιάνει μια νοσταλγία, σε αυτήν την πόλη έχω ψυχοσυναισθηματικούς δεσμούς και την αισθάνομαι πολύ δίκη μου πόλη. Παρά πολλοί θεατές νομίζουν ότι είμαι από την Θεσσαλονίκη. Κάθε φορά που έρχομαι έχω την ίδια χαρά και το ίδιος άγχος όπως και όταν παίζω και στην Αθήνα, γιατί το κοινό της Θεσσαλονίκης ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει θέατρο, ασχέτως αν προσπαθούν να του πουλήσουν διαφορά σκουπιδάκια, ξέρει τι να δει και χαίρομαι πολύ για αυτό.



