Το ΠΑΣΟΚ κλείνει το 2024 βλέποντας πιο αισιόδοξα το μέλλον συγκριτικά με ένα πολύ δύσκολο παρελθόν. Οι αλλαγές είναι ραγδαίες καθώς μέσα σε μόλις τρία χρόνια το ΠΑΣΟΚ διπλασιάζει το ποσοστό του και είναι πλέον στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Παράλληλα όμως δημιουργεί πλέον και μεγάλες προσδοκίες στα μέλη, τα στελέχη, τους ψηφοφόρους του αλλά και τρίτα πρόσωπα που πάντα «προσκολλώνται» στον δυνατότερο κομματικό φορέα της αντιπολίτευσης. Και αυτό ίσως είναι η μεγαλύτερη παγίδα για την Χαριλάου Τρικούπη.
Υπενθυμίζεται ότι οι υψηλές προσδοκίες των ευρωεκλογών, που εκφράστηκαν και από τον ίδιο τον Νίκο Ανδρουλάκη προεκλογικά – θεωρούσε την ήττα από Κασσελάκη και την απώλεια της δεύτερης θέσης ως ένα κακό αποτέλεσμα – οδήγησαν σε μια άνευ λογικής εσωστρέφεια μετεκλογικά. Από το πρώτο βράδυ υπήρξε αμφισβήτηση του προέδρου με αποτέλεσμα να οδηγηθεί το κόμμα σε εσωκομματικές εκλογές.
Το γεγονός πως η εκλογική διαδικασία οδήγησε σε θετικό αποτύπωμα για το ΠΑΣΟΚ οφείλεται στο ότι συγκρίθηκε η σοβαρότητα, ο πολιτικός πολιτισμός και η συντεταγμένη διαδικασία με το απόλυτο μπάχαλο του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ανέβασε το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ και σε συνδυασμό με τη νέα διάσπαση στην Αριστερά, το έχρισε αξιωματική αντιπολίτευση.
Όμως, όπως σχηματοποιείται ο δημοσκοπικός χάρτης, το ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι πολύ γρήγορα θα «ταβανιάσει» καθώς εξαντλούνται οι δεξαμενές του. Και οι προσδοκίες όσων περιμένουν την επιστροφή σε ποσοστά άνω του 30% πολύ γρήγορα, μπορεί να φέρουν απογοήτευση και εσωκομματική γκρίνια.
Η πίεση των μεγάλων προσδοκιών μπορεί να οδηγήσει και σε λανθασμένες πολιτικά επιλογές. Πάντα οι αποφάσεις εν θερμώ ενέχουν πολιτικό ρίσκο. Η διεύρυνση εκτιμάται ότι θα είναι δεδομένη. Αλλά πρέπει να έρθει συντεταγμένα στο συνέδριο. Όχι νωρίτερα για χάριν της επικοινωνίας. Γιατί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος αυτοί που σήμερα είναι αρεστοί, να αποδειχθούν αριβίστες στο μέλλον.
