Αν ο Θεός είχε χιούμορ – και ποιος λέει πως δεν έχει; – θα έκλεινε θέση στην πρώτη σειρά για την παράσταση του stand up comedian Κωνσταντίνου Ραβνιωτόπουλου με τίτλο «Παλιάαα… Διαθήκη» ένα καυστικό ταξίδι στα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης.
Δεν πρόκειται για μάθημα θεολογίας, ούτε για μια επιθετική αμφισβήτηση της πίστης. Είναι όμως μια υπενθύμιση ότι το χιούμορ – ακόμα και όταν αγγίζει ιερά κείμενα – μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης της λογικής μας.
Σε μια πόλη όπως Θεσσαλονίκη όπου ο χριστιανισμός είναι βαθιά ριζωμένος στην κουλτούρα της, πόσο religiously correct είναι μια τέτοια σάτιρα; Πόσο άνετα νιώθει το κοινό όταν το χιούμορ φωτίζει τις αντιφάσεις που εδώ και αιώνες έχουμε αποδεχτεί ως αυτονόητες; Ο Κωνσταντίνος Ραβνιωτόπουλος απαντάει στην Karfitsa.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
–Stand up παράσταση που αναφέρεται σε ένα ιερό βιβλίο σε μια θρησκευόμενη Θεσσαλονίκη;
Τι σχέση έχει ο χριστιανισμός με την Παλαιά Διαθήκη; Δεν έχει καμία σχέση. Για αυτό κάνω με την Παλαιά Διαθήκη, ενώ με την Καινή δεν θα έκανα ποτέ stand up. Η Παλαιά Διαθήκη αφορά τον τότε εβραϊκό λαό, το πως εμείς ως χριστιανοί την ενστερνιστήκαμε είναι πραγματικά απορίας άξιον.
Η Παλαιά Διαθήκη κιόλας γράφτηκε προ Χριστού, εμείς τότε σε τι Θεό πιστεύαμε; Προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα ενός τιμωρού Θεού όπως συμβαίνει στην Παλαιά, ενώ στην Καινή όχι. Διαβάζεις την Παλαιά Διαθήκη και αναρωτιέσαι αν αυτά τα έχει πει Θεός. Η απάντηση όμως είναι όχι, τα είπαν κάποιοι άλλοι εξ’ονόματος του Θεού γιατί έτσι τους βόλευε. Για παράδειγμα όσα λέει για τις γυναίκες, τα οποία δεν τα χωράει ο νους.
-Σε μια εποχή που η cancel culture «ακυρώνει» κωμικούς για αστεία εσύ δεν φοβάσαι;
Προτιμώ να μου ρίξει ένα cancel ο Θεός, αν και δεν το πιστεύω, παρά να μου ρίξει cancel κάποιος άλλος ειδικά αν δεν έχει δει την παράσταση. Ας έρθει να τη δει και μετά το συζητάμε.
–Κάποιοι μπορούν να πουν ότι όποιος συνδυάζει σάτιρα με θρησκεία το κάνει γιατί το προκλητικό πουλάει.
Αυτό θα αποδειχθεί τις ημέρες των παραστάσεων. Δεν το ξέρω. Μπορεί όντως κάποιος να θέλει να κάνει φασαρία και ντόρο, εμένα όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Τολμάω να το κάνω απλώς, λόγω εμπειρίας.
–Θα κάνεις το σταυρό σου πριν βγεις στη σκηνή;
Όχι, αλλά έχω πάντα μαζί μου ένα σταυρουδάκι της γιαγιάς μου, που μου το έδωσε η μητέρα μου όταν έφυγα πρώτη φορά στην Αθήνα.
–Ποια είναι η σχέση σου με την πίστη;
Είμαι αυτό που λέμε περιστασιακά θρησκευόμενος, Χριστούγεννα – Πάσχα. Πιστεύω όμως στην πίστη του άλλου. Είχα βρεθεί στο Άγιον Όρος με έναν φίλο μου. Κατεβαίναμε προς τις Καρυές και σε ένα πέρασμα μας έκλεισαν το δρόμο τρία άλογα. Τότε ο φίλος μου βγήκε από το αμάξι, έκανε το σταυρό του και τέντωσε τα χέρια του, αμέσως μετά τα άλογα άνοιξαν το δρόμο και περάσαμε. Πιστεύω λοιπόν στη δύναμη της πίστης και το μεγάλο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει στη ζωή κάποιου.
*«Παλιάααα …Διαθήκη», στο θέατρο Αθήναιον, 8, 15, 22 Φεβρουαρίου στις 21:00
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
