Δέκα ερωτήσεις αναζητούν δέκα σύντομες απαντήσεις. Πρόσωπα της Θεσσαλονίκης, από όλους τους χώρους, μοιράζονται με τους αναγνώστες της εφημερίδας «Karfitsa» πτυχές της ζωής τους και αδημοσίευτες φωτογραφίες σε μια διαφορετική – μίνι συνέντευξη.
Από την Αναστασία Καρυπίδου
Θέλει ιδιαίτερες συστάσεις ο Σωτήρης Καλυβάτσης; Ηθοποιός και παρουσιαστής, που μπαίνει σε κουζίνες εστιατορίων και μαγειρεύει με καλεσμένους για το Action24. Τον έχετε δει σε θεατρικές παραστάσεις, ψυχαγωγικές εκπομπές και κινηματογραφικές ταινίες. Θα σας πω τη δική μου -πρώτη εντύπωση- για τον Σωτήρη (κι ευχαριστώ τον συνδετικό μας «κρίκο» Σταμάτη Απότα). Προσιτός, ευγενικός, ανθρώπινος. Τα υπόλοιπα ακολουθούν…
Εάν δεν ήσασταν ηθοποιός και παρουσιαστής τι θα ήσασταν;
Έτσι όπως εξελίχθηκε η ζωή μου, νομίζω πως θα ήμουν μέσα σε μια κουζίνα!

Ποια δουλειά σας σημάδεψε περισσότερο;
Περίπου 12 – 13 χρονών δούλεψα στη Θεσσαλονίκη σε μια φίλη της μητέρας μου, που έραβε ρούχα και ήμουν σε οίκο μόδας. Ένα αγοράκι ανάμεσα σε πολλά κορίτσια που ήταν με εσώρουχα, ντυνόταν και ξεντύνονταν και ήταν πολύ ωραία. Με σημάδεψε…
Τηλεόραση ή θέατρο;
Σίγουρα το θέατρο έχει ξεχωριστό χώρο στην καρδιά μου και αποτελεί προτεραιότητα. Μετά ακολουθούν τηλεόραση και κινηματογράφος.
Έχετε δεχτεί ή απορρίψει ρόλο που μετά το μετανιώσατε;
Κάποια στιγμή μου είχε προταθεί να παίξω σε σίριαλ που γίνονταν για την Αγγλία, με αρκετούς Ελληνες ηθοποιούς. Επειδή τα αγγλικά μου δεν ήταν καλά, ντράπηκα και είπα όχι. Αλλά ήταν της στιγμής. Μετά, βέβαια, ήταν αργά. Κι έχασα, έτσι, τη διεθνή καριέρα.

Σας λείπει η Θεσσαλονίκη;
Μου λείπουν οι άνθρωποι της… Οι φίλοι μου, η μητέρα και η αδελφή μου. Οι άνθρωποι φτιάχνουν την πόλη, οι συνθήκες και η κουλτούρα της.
Εάν είχατε μαγικό ραβδί θα αλλάζατε στην πόλη;
Θα έφτιαχνα ένα Μετρό που θα μπορούσες να πας παντού και σίγουρα μέχρι το αεροδρόμιο.
Τι σας ενοχλεί και αποτελεί κόκκινη γραμμή;
Με ενοχλεί η αλαζονεία, τα ψέματα και οι πολλές δεύτερες σκέψεις. Θα προτιμούσα να ήταν πιο στρέιτ όλα τα πράγματα.
Περιμένουν οι φίλοι σας να λέτε συνέχεια αστεία;
Οι φίλοι που υπάρχουν μετά από τόσα χρόνια στη ζωή μου όχι. Παλαιότερα ήταν πιο συχνό το φαινόμενο από ανθρώπους που ήταν περισσότερο γνωστοί, παρά φίλοι. Και ισχύει ακόμη.
Ποιον εμπιστεύεστε στα δύσκολα;
Τους ανθρώπους που ξέρω ότι με αγαπάνε και είναι δίπλα μου!
Φράση που λέτε συχνά…
Ιδέες υπάρχουν, άνθρωποι να τις υλοποιήσουν δεν ξέρω εάν υπάρχουν.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA



