Η κυβέρνηση της Κίνας ανέστειλε εξαγωγές σπάνιων γαιών στις ΗΠΑ ως απάντηση στους δασμούς που επέβαλε ο Τραμπ.
Εν τω μεταξύ, οι εμπορικές συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται ότι έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο, με τον Μάρος Σέφκοβιτς, τον κορυφαίο εμπορικό αξιωματούχο της ΕΕ, να δυσκολεύεται σύμφωνα με το Bloomberg να καταλάβει τους στόχους της αμερικανικής πλευράς.
«Οι Κινέζοι, σε αντίθεση με την κυβέρνηση Τραμπ, καταλαβαίνουν τι σημαίνει εμπόριο και εμπορικός πόλεμος. Και οι αξιωματούχοι του Τραμπ, εκτός του ότι δεν ξέρουν τι κάνουν, δεν ξέρουν καν τι θέλουν» τονίζει σε ανάρτησή του στο Substack o Πολ Κρούγκμαν.
«Να τι δεν καταλαβαίνουν ο Τραμπ και οι κόλακες του για το διεθνές εμπόριο: Το θέμα δεν είναι τι μπορείς να πουλήσεις, αλλά τι μπορείς να αγοράσεις» τονίζει.
«Γιατί δουλεύουν οι άνθρωποι; Όχι για να μπορούν να καυχηθούν ότι είχαν εμπορικά πλεονάσματα με τους εργοδότες τους . «Με πλήρωσαν πολύ και δεν αγόρασα σχεδόν τίποτα από αυτούς». Όχι, οι άνθρωποι πουλάνε την εργασία τους για να έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν πράγματα. Το ίδιο ισχύει και για τις χώρες. Ο σκοπός του διεθνούς εμπορίου είναι να εισάγουμε αυτά που θέλουμε, το να μπορούμε να πάρουμε πράγματα από άλλες χώρες. Οι εξαγωγές, η αποστολή αντικειμένων σε άλλες χώρες, είναι κάτι που κάνουμε για να μπορούμε να πληρώσουμε για τις εισαγωγές» σημειώνει ο νομπελίστας οικονομολόγος.
Τα οφέλη από το διεθνές εμπόριο προέρχονται από τη δυνατότητα εισαγωγής αγαθών που θα ήταν ακριβά ή αδύνατο να παραχθούν εγχώρια, διευκρινίζει και επισημαίνει ότι «αυτή η θεμελιώδης πραγματικότητα εξηγεί γιατί οι σοβαρές αναλύσεις του εμπορικού πολέμου του Τραμπ με την Κίνα συχνά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η Κίνα, όχι η Αμερική, έχει το πάνω χέρι».
Όπως αναφέρει ο Κρούγκμαν, οι Financial Times επεσήμαναν ορθά σε άρθρο τους ότι οι εξαγωγές των ΗΠΑ στην Κίνα «επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στη γεωργία».
«Οι ΗΠΑ θα δυσκολευτούν να αντικαταστήσουν πολλά από τα αγαθά που εισάγουν από την Κίνα»
Αυτό έχει σύμφωνα με τον ίδιο σημασία γιατί «η Κίνα μπορεί αρκετά εύκολα να βρει άλλους προμηθευτές γεωργικών προϊόντων, αγοράζοντας σόγια από τη Βραζιλία αντί για την Αϊόβα».
Αντίθετα, σημειώνει ο Κρούκγμαν, οι ΗΠΑ θα δυσκολευτούν να αντικαταστήσουν πολλά από τα αγαθά που εισάγουν από την Κίνα. Επιπλέον, πολλά από τα αγαθά που αγοράζουν από την Κίνα είναι βιομηχανικές εισροές και όχι καταναλωτικά αγαθά.
«Έτσι ο Τραμπ ξεκίνησε έναν εμπορικό πόλεμο που θα διαταράξει τις δικές μας αλυσίδες εφοδιασμού. Θυμάστε τον Covid και τα άμεσα επακόλουθα του; Θυμάστε πώς οι ελλείψεις εξαπλώθηκαν στην οικονομία και τροφοδότησαν τον πληθωρισμό; Αυτές οι μέρες πρόκειται να επιστρέψουν, προκαλώντας ιδιαίτερα μεγάλη ζημιά στον μεταποιητικό τομέα που ο Τραμπ ισχυρίζεται ότι θα αναβιώσει» υπογραμμίζει ο Κρούγκμαν.
Ο Κρούκγμαν υποστηρίζει ότι ακόμη κι αν οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ επιχειρήσουν να συνάψουν συμφωνίες με άλλες χώρες που θα απομόνωναν την Κίνα, θα ήταν απίθανο να πετύχουν, επειδή ο Τραμπ έχει χάσει κάθε αξιοπιστία.
«Δεν μπορείς να κάνεις συμφωνίες με άλλες χώρες, εκτός εάν οι ξένες κυβερνήσεις πιστεύουν ότι θα τηρήσεις τις συμφωνίες που κάνεις. Ο Τραμπ έχει ήδη καταστρέψει την αξιοπιστία των ΗΠΑ σε αυτό το μέτωπο, καταρρίπτοντας όλες τις υπάρχουσες εμπορικές μας συμφωνίες, κάνοντας στη συνέχεια απότομες αλλαγές στους δικούς του δασμούς κάθε λίγες μέρες» υποστηρίζει ο Κρούγκμαν.
Επιπλέον, σημειώνει, ακόμα και αν οι υποσχέσεις του Τραμπ ήταν αξιόπιστες, καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν θα ήθελε να συμμετάσχει στον εμπορικό πόλεμο της Αμερικής με την Κίνα, καταστρέφοντας τις δικές της αλυσίδες εφοδιασμού. Αν το επιχείρημα είναι ότι αξίζει να πληρώσει το κόστος των κατεστραμμένων αλυσίδων εφοδιασμού επειδή αυτό θα την προστάτευε από τους δασμούς του Τραμπ, κανείς δεν έχει εμπιστοσύνη στον Τραμπ να μην επιβάλει εκ νέου τιμωρητικούς δασμούς στους υποτιθέμενους συμμάχους των ΗΠΑ, καταλήγει.
«Η κυβέρνηση Τραμπ φέρνει μαχαίρι σε μια μάχη με πιστόλια», προειδοποιεί ο Κρούγκμαν
«Στον βαθμό που υπάρχει ένα πραγματικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της Κίνας, φαίνεται να επικεντρώνεται στη μείωση της ικανότητας της Κίνας να εξάγει. Είναι αλήθεια ότι αυτό θα είναι επώδυνο για τον εξαγωγικό τομέα της Κίνας» παραδέχεται ο Κρούγκμαν. Όπως αναφέρει, παρόλο που αυτό που έχει πρωτεύουσα σημασία στο εμπόριο είναι οι εισαγωγές, τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα των εξαγωγέων δεν μπορούν να αγνοηθούν.
«Αλλά η Κίνα μπορεί να αντιμετωπίσει τις χαμένες εξαγωγές βοηθώντας τις πληγείσες βιομηχανίες, με τον ίδιο τρόπο που ο Τραμπ διοχέτευσε χρήματα στους αγρότες που επλήγησαν από τον πρώτο του εμπορικό πόλεμο. Μπορεί επίσης να αντισταθμίσει οποιαδήποτε απώλεια θέσεων εργασίας στις εξαγωγές τονώνοντας την εγχώρια ζήτηση. Επιπλέον, ο Σι και το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα δεν αντιμετωπίζουν εκλογές. Έτσι, ενώ η Κίνα μπορεί να διαχειριστεί την απώλεια των εξαγωγών με διάφορους τρόπους, θα είναι πολύ πιο δύσκολο για την Αμερική να αντιμετωπίσει την απώλεια ζωτικής σημασίας εισροών που παράγονται στην Κίνα» καταλήγει ο Κρούγκμαν.
