Μια αναφορά που υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να είναι αυτονόητη, έγινε αφορμή για σκηνές… πολιτικής εθελοτυφλίας. Ο λόγος για τον βουλευτή της ΝΔ και πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, Δημήτρη Καιρίδη, ο οποίος τόλμησε να πει τα πράγματα με το όνομά τους: η Κύπρος τελεί υπό παράνομη διχοτόμηση, απόρροια της κατοχής του ’74.
Η φράση του, που ειπώθηκε κατά τη συζήτηση κύρωσης αμυντικής συμφωνίας, ξεσήκωσε την Αντιπολίτευση, η οποία –με πρώτο βιολί τον Αλέξανδρο Καζαμία της Πλεύσης Ελευθερίας– έκανε ό,τι μπορούσε για να παρερμηνεύσει το νόημα των δηλώσεών του. Όμως ο Καιρίδης δεν άφησε περιθώριο αμφιβολίας: η παράνομη κατοχή και η παράνομη διχοτόμηση δεν αλληλοαναιρούνται – είναι οι δύο όψεις του ίδιου εθνικού τραύματος.
Όπως ξεκαθάρισε και αργότερα στους δημοσιογράφους, αλλά και μέσω ανάρτησής του: «Η Κύπρος δεν είναι ένα όνειρο του Ερντογάν. Είναι ο εφιάλτης του Ελληνισμού».
Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να ωραιοποιεί ή να εξωραΐζει την πραγματικότητα. Όποιος το κάνει, είτε από ιδεοληψία είτε από αμηχανία, εκχωρεί έδαφος στην προπαγάνδα της Άγκυρας. Και η εθνική στάση οφείλει να είναι ξεκάθαρη: αντίσταση στη νομιμοποίηση τετελεσμένων, συνέπεια στους αγώνες για την επανένωση της Μεγαλονήσου.
Από έναν διεθνολόγο καθηγητή όπως ο Καιρίδης, δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο. Από κάποιους άλλους, δυστυχώς, τίποτα περισσότερο.
