Η πρόσφατη απόφαση της αιγυπτιακής Δικαιοσύνης, που αρνείται την αναγνώριση ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, συνιστά μια σοβαρή και υπόγεια απειλή για το μέλλον του αρχαιότερου εν λειτουργία χριστιανικού μοναστηριού στον κόσμο. Πίσω από τις διαβεβαιώσεις της αιγυπτιακής Προεδρίας περί διατήρησης του θρησκευτικού χαρακτήρα της Μονής, υποβόσκει ένα πολυεπίπεδο σχέδιο τουριστικής και κρατικής αναδιαμόρφωσης της ευρύτερης περιοχής.
Το σχέδιο «Μεγάλη Μεταμόρφωση» που υλοποιείται από το 2020 και έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, περιλαμβάνει ξενοδοχεία, εμπορικά κέντρα, πλανητάρια, συνεδριακούς χώρους και νέες αστικές ζώνες. Στην καρδιά αυτού του σχεδίου βρίσκεται και η Μονή, όχι όμως ως κέντρο προσευχής, αλλά ως τουριστικό έκθεμα. Η πρόβλεψη για «κέντρο επισκεπτών» με 3D προβολές και καφετέριες, εκφυλίζει τον ιερό χαρακτήρα της Μονής σε απλό στοιχείο ενός θεματικού πάρκου.
Η απόφαση του αιγυπτιακού δικαστηρίου, αν και απορρίπτει εν μέρει προσφυγές κατά της Μονής, δεν αναγνωρίζει ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Έτσι, το Κάιρο αποκτά πρακτικό έλεγχο επί των εδαφών, ενισχύοντας το σενάριο ενός πλήρους κρατικού ελέγχου, χωρίς πρόβλεψη για συμμετοχή της Εκκλησίας ή του Πατριαρχείου Σινά στη διοίκηση. Το αποτέλεσμα: η Μονή απειλείται με θεσμική απονεύρωση, ενώ διατηρείται «τυπικά» για λόγους εικόνας.
Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επικοινώνησε απευθείας με τον Πρόεδρο της Αιγύπτου, υπενθυμίζοντας τη συμφωνία του Ανώτατου Συμβουλίου του Μαΐου. Στο πλαίσιο αυτής της κατανόησης, ελληνική αντιπροσωπεία μεταβαίνει στις 2 Ιουνίου στο Κάιρο για να απαιτήσει θεσμικές εγγυήσεις διατήρησης του λατρευτικού και ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της Μονής.
Το διακύβευμα ξεπερνά τα σύνορα Ελλάδας και Αιγύπτου. Το Σινά δεν είναι απλώς μοναστήρι· είναι σύμβολο του ελληνικού πνευματικού αποτυπώματος στη Μέση Ανατολή. Αν αποσυνδεθεί από τη θρησκευτική του ταυτότητα, δεν απειλείται μόνο η Ορθοδοξία, αλλά η ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού σε μια στρατηγική περιοχή.
Η ελληνική πολιτεία καλείται να ενεργήσει αποφασιστικά. Όχι απλώς να διαπραγματευτεί, αλλά να υπερασπιστεί. Γιατί, όπως εύστοχα λένε εκκλησιαστικές πηγές, αν το Σινά χαθεί, δεν θα χαθεί από λάθος. Θα χαθεί από αμέλεια. Και αυτό είναι βάρος που η Ιστορία θα ζητήσει να πληρωθεί.
