Παρότι το δικαστήριο επέβαλε συνολικά 2.553 χρόνια κάθειρξης στους δέκα καταδικασθέντες για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, ο νόμος θέτει ως ανώτατο όριο εκτιόμενης ποινής τα πέντε έτη για αδικήματα πλημμεληματικού χαρακτήρα – γεγονός που περιορίζει δραστικά τη διάρκεια της πραγματικής φυλάκισης.
Όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Γεώργιζας στην εφημερίδα «Political», το δικαστήριο εξάντλησε τα νομικά του περιθώρια προκειμένου να οδηγήσει στις φυλακές τους τέσσερις καταδικασθέντες με τις βαρύτερες ποινές. Για πρώτη φορά εντοπίστηκαν και πολιτικές ευθύνες, καθώς ανάμεσα σε όσους αποχώρησαν από το Εφετείο με χειροπέδες ήταν και ο πρώην γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Καπάκης.
Περίμεναν να δουν τις χειροπέδες στους 4
Γλυκόπικρη ήταν η γεύση που άφησε η δικαστική απόφαση στους συγγενείς των θυμάτων και τους εγκαυματίες που είχαν κατακλύσει την αίθουσα τελετών του Εφετείου της Αθήνας, προκειμένου να ακούσουν τις ποινές των δέκα ενόχων για την πύρινη λαίλαπα που σημάδεψε τη ζωή τους. Μόλις η πρόεδρος του δικαστηρίου είπε «λύεται η συνεδρίαση», κανένας από τους συγγενείς και τους εγκαυματίες δεν κουνήθηκε από τη θέση του. Όλοι περίμεναν να δουν τους αστυνομικούς να βάζουν χειροπέδες στον Ιωάννη Καπάκη, στον Σωτήρη Τερζούδη, τότε αρχηγό της Πυροσβεστικής, στον Βασίλη Ματθαιόπουλο, τότε υπαρχηγό, και στον Ιωάννη Φωστιέρη, επικεφαλής του Ενιαίου Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων, προκειμένου να τους οδηγήσουν στη φυλακή. Κάποια στιγμή οι αστυνομικοί επιχείρησαν να εκκενώσουν την αίθουσα, αλλά συγγενείς και εγκαυματίες ξεκαθάρισαν ότι δεν πάνε πουθενά αν δεν δουν τους ενόχους με χειροπέδες. Όταν τελικά οι αστυνομικοί πέρασαν τις χειροπέδες στα χέρια των τεσσάρων ενόχων και άρχισαν να τους μεταφέρουν εκτός δικαστηρίων, τότε, όσοι παρακολουθούσαν, άρχισαν να χειροκροτούν φωνάζοντάς τους να ζητήσουν μια συγγνώμη. Όταν οι κατάδικοι έφυγαν, τότε συγγενείς και εγκαυματίες ξέσπασαν σε κλάματα και άρχισαν να αγκαλιάζουν ο ένας τον άλλο.
Η ελπίδα που… κάηκε
Η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη μετά την απόφαση του δικαστηρίου με την οποία «κάηκε» κάθε ελπίδα για τη μετατροπή της κατηγορίας στο κακούργημα της έκθεσης σε θανάσιμο κίνδυνο. Στη συνέχεια ακούστηκαν οι ποινές: Για τους Καπάκη, Τερζούδη, Ματθαιόπουλο και Φωστιέρη το δικαστήριο αποφάσισε πέντε χρόνια για καθεμία από τις 102 ανθρωποκτονίες και δυο χρόνια φυλάκιση για καθεμία από τις 32 σωματικές βλάβες. Συνολικά στον καθένα επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 340 χρόνων. Στους υπόλοιπους της Πυροσβεστικής Χ.
Γκολφίνο, Φ. Παντελεάκο, Δ. Παπαδόπουλο, Χ. Χιώνη και Ν. Παναγιωτόπουλο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κάθε ανθρωποκτονία και δύο ετών για κάθε σωματική βλάβη, δηλαδή συνολικά 238 χρόνια φυλάκισης. Και στις δύο περιπτώσεις η μόνη ποινή που θα εκτιθεί για τις ανθρωποκτονίες και τις σωματικές βλάβες από αμέλεια, κατά συρροή είναι μόνο πέντε χρόνια. Στον Κ. Αγγελόπουλο που καταδικάστηκε για εμπρησμό επιβλήθηκε, όπως πρωτόδικα, ποινή φυλάκισης 3 ετών.
Το χειροκρότημα στην εισαγγελέα
Η πρώτη φορά που συγγενείς και εγκαυματίες χειροκρότησαν στη δικαστική αίθουσα ήταν όταν άκουσαν την εισαγγελέα να προτείνει οι τέσσερις από τους ενόχους να πάνε φυλακή: «Για να αποτραπούν από την τέλεση άλλων επιπόλαιων πράξεων» και κυρίως επειδή «μέχρι σήμερα ουδείς εξ αυτών έχει αναγνωρίσει στο ελάχιστο την ευθύνη αυτής της πράξης και το κόστος των παραλείψεών τους για τους πολίτες που είχαν καθήκον να προστατεύουν λόγω των καθηκόντων τους». Το δικαστήριο υιοθέτησε πλήρως την εισαγγελική πρόταση, προκαλώντας σοκ κυρίως στους κατηγορούμενους. Τη στιγμή που οι αστυνομικοί είχαν αρχίσει να κυκλώνουν τα έδρανα των καταδικασθέντων, η πρόεδρος είπε ότι οι ποινές για τους τέσσερις ενόχους θα εκτιθούν χωρίς αναστολή και χωρίς μετατροπή, στέλνοντάς τους κατευθείαν στη φυλακή. Για τους υπόλοιπους οι ποινές είναι εξαγοράσιμες προς 10 ευρώ την ημέρα.
Στην αυλαία της πολύκροτης δίκης, εγκαυματίες και συγγενείς των θυμάτων είπαν ότι ένιωσαν μια μικρή νίκη, μια ελάχιστη δικαίωση για όσους χάθηκαν, επιμένοντας όμως ότι οι ποινές είναι δυσανάλογες με το μέγεθος της τραγωδίας και επισημαίνοντας ότι πάντα στη δική τους συνείδηση για εκείνη την αποφράδα ημέρα στο Μάτι είναι κακούργημα.
