Από την εποχή που ο πρώτος Κυβερνήτης της χώρας, ο Ιωάννης Καποδίστριας προσπάθησε να δομήσει ένα υγιές κράτος έχουν περάσει πάρα μα πάρα πολλά χρόνια. Πίστευε ότι η ελληνική οικονομία μπορεί να στηριχθεί στην γεωργία ως βασική πηγή πλούτου και είχε ενθαρρύνει την καλλιέργεια της πατάτας.
Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου του 1831 έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο. Ο θάνατος του μάλιστα βύθισε σε θλίψη τον γεωργικό πληθυσμό.
Εκατόν ενενήντα τέσσερα χρόνια μετά η Ελλάδα «δολοφόνησε» τον πρωτογενή τομέα και τραυματίστηκε το κύρος της στο εξωτερικό, εξαιτίας ορισμένων που ως άλλα τρωκτικά αποφάσισαν να ροκανίσουν με απίστευτο θράσος και μεθόδους τις κοινοτικές ενισχύσεις μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ορθώς λοιπόν η κυβέρνηση διέλυσε τον οργανισμό με την μορφή που είχε και ορθώς πέρασε τις αρμοδιότητες στην ΑΑΔΕ προκειμένου προφανώς να διαλύσει τα όποια πελατειακά συστήματα δημιουργήθηκαν σε αυτόν.
Το βάσανο της δημιουργίας κράτους καθαρού χωρίς παράπλευρα πελατειακά συστήματα συνεχίζει να κατατρώει την Ελλάδα που προσπαθεί μετά από χρόνια σκληρής οικονομικής κρίσης να σταθεί στα πόδια της και να αναπτυχθεί. Και πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της κυβέρνησης αλλά και όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης η «δολοφονία» των πελατειακών συστημάτων και όσων απομυζούν κονδύλια και κύρος από την χώρα δημιουργώντας ισχυρά εργαλεία τα οποία θα στελεχωθούν από ακέραιους υπαλλήλους. Στην εποχή μάλιστα της υψηλής τεχνολογίας είναι αδιανόητο να μιλάμε για το πως θα ελεγχθούν βοσκοτόπια, καλλιεργήσιμες εκτάσεις και ποιοι θα συμπληρώνουν τις αιτήσεις για τις ενισχύσεις. Ας γίνει η περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ το παράδειγμα για την καταστροφή κάθε καρκινικού κυττάρου που κατατρώει την υγιή Ελλάδα.
Της Φανής Χαρίση
