Την ανάγκη λήψης σωστών μέτρων ώστε να μπορέσουν να μπουν περισσότεροι πωλητές – παραγωγοί στις λαϊκές αγορές ζητάει σε ανοιχτή της επιστολή η Γενική Συνομοσπονδία Λαϊκών Αγορών Ελλάδος.
Στο σχετικό κείμενο τονίζεται πως οι λαϊκές αγορές «αδειάζουν καθημερινά, με τον έναν μετά τον άλλον πωλητή να εγκαταλείπουν την προσπάθεια να εξασφαλίσουν τα προς το ζην» και ότι «και το τελευταίο ανάχωμα του καθημερινού πολίτη στην ακρίβεια καταρρέει αργά και σταθερά». Προστίθεται πως οι εκπρόσωποι του κλάδου έχουν στείλει «πολλές φορές υπομνήματα με θέσεις, απόψεις και ουσιαστικές, ρεαλιστικές, προτάσεις.
Προτάσεις για να διορθώσουμε την αδικία σε βάρος των παραγωγών πωλητών λαϊκών αγορών. Προτάσεις για να γίνει πιο εύκολη η είσοδος νέων επαγγελματιών και παραγωγών στις λαϊκές αγορές που φυλλορροούν.
Προτάσεις για να μειωθεί η ανούσια γραφειοκρατία που μας κρατά όμηρους, ενός ιδιότυπου πελατειακού κράτους που θέλει και επιδιώκει να έχει όμηρο τη μεγάλη επαγγελματική μας τάξη».
Ωστόσο υπογραμμίζεται πως αντί για απάντηση κάποιοι Δήμαρχοι «αρχίζουν και ορέγονται να λειτουργούν αυτοί τις λαϊκές αγορές με ημερήσιο τέλος 10 ευρώ το μέτρο».
Και τονίζεται πως πρέπει να γίνουν αλλαγές: «σήμερα και άμεσα».
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής:
«ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Τη φράση “οι στιγμές που περνάμε είναι εξαιρετικά κρίσιμες” είναι σίγουρο ότι την έχετε ακούσει πολλές φορές στη ζωή σας. Άλλες από υπερβολή, άλλες επειδή πράγματι με βάσει τα βιώματα οι στιγμές ήταν όντως κρίσιμες.
Σήμερα όμως, στο δικό μας παρόν και στο εξαιρετικά αμφίβολο μέλλον ,οι στιγμές δεν είναι απλά κρίσιμες αλλά είναι καθοριστικές για το μέλλον ενός ολόκληρου κλάδου.
Το 2021, μετά από μακρά διαπραγμάτευση και πρωτοφανείς σε μέγεθος και όγκο κινητοποιήσεις ψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία ο πιο ανάξιος νόμος που έχει ψηφιστεί ποτέ για τις λαϊκές αγορές.
Παρά τις προσπάθειες μας, η Κυβέρνηση φρόντισε να δημιουργήσει στις τάξεις μας την δική της 5η φάλαγγα. Αυτοί οι λίγοι πρόθυμοι είχαν πιάσει τηλεοπτικό στασίδι και εξηγούσαν με κάθε τρόπο και σε κάθε τόνο το πόσο καλός και θεάρεστος είναι ο νόμος που τελικά ψηφίστηκε τότε, με τις ευλογίες μόνο των κυβερνητικών βουλευτών.
Σήμερα, 4 χρόνια μετά η ίδια η κατάσταση στις λαϊκές αγορές αποδεικνύει περίτρανα πόσο δίκαιο είχαμε τότε που επιμέναμε να εισακουστούν κάποιες από τις θέσεις που διατυπώναμε.
Δεν χαιρόμαστε, ούτε και πανηγυρίζουμε για το πόσο σωστοί ήμασταν και το πόσο λάθος ήταν.
Δεν χαιρόμαστε που βλέπουμε τις λαϊκές αγορές να αδειάζουν καθημερινά, με τον έναν μετά τον άλλον πωλητή να εγκαταλείπουν την προσπάθεια να εξασφαλίσουν τα προς το ζην για αυτούς και τις οικογένειες τους μέσα από ένα τίμιο μεροκάμματο.
Δεν χαιρόμαστε που βλέπουμε και το τελευταίο ανάχωμα του καθημερινού πολίτη στην ακρίβεια να καταρρέει αργά και σταθερά.
Σήμερα λοιπόν, και με διαπιστωμένα από όλους τα λάθη του ισχύοντος νόμου, θα περιμέναμε από την Κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό να επιδείξουν γρηγορότερα αντανακλαστικά, να σπεύσουν με ταχύτητα και θάρρος να ανακαλέσουν τις αθλιότητες του παρελθόντος.
Αντί για αυτό έχουμε αναλωθεί μέχρι τώρα σε δεκάδες συναντήσεις και συσκέψεις.
Στείλαμε πολλές φορές υπομνήματα με θέσεις, απόψεις και ουσιαστικές, ρεαλιστικές, προτάσεις.
Προτάσεις για να διορθώσουμε την αδικία σε βάρος των παραγωγών πωλητών λαϊκών αγορών. Προτάσεις για να γίνει πιο εύκολη η είσοδος νέων επαγγελματιών και παραγωγών στις λαϊκές αγορές που φυλλορροούν.
Προτάσεις για να μειωθεί η ανούσια γραφειοκρατία που μας κρατά όμηρους, ενός ιδιότυπου πελατειακού κράτους που θέλει και επιδιώκει να έχει όμηρο τη μεγάλη επαγγελματική μας τάξη.
Μέχρι και σήμερα απάντηση δεν έχουμε πάρει.
Αντί για απάντηση, η “μπάλα” πηγαίνει πάντοτε στην εξέδρα και αίφνης άλλοι, λιγότερο ή περισσότερο “πρόθυμοι” Δήμαρχοι αρχίζουν και ορέγονται να λειτουργούν αυτοί τις λαϊκές αγορές με ημερήσιο τέλος 10 ευρώ το μέτρο. Γιατί τόσα λείπουν από τα Ταμεία τους, γιατί τόσο ξέρουν και τόσο λένε.
Κάποιες φορές μάλιστα η “μπάλα” πηγαίνει πέρα από την εξέδρα, στο διπλανό χωράφι και ξεκινάει η κουβέντα για “λαϊκές αγορές παραγωγών”, λες και σήμερα οι λαϊκές αγορές δεν έχουν παραγωγούς, αλλά κάποια κακέκτυπα απομιμήσεων.
Κάπου εδώ όμως μπαίνει η κόκκινη γραμμή.
Φτάνει πια.
Όχι άλλη κοροϊδία, όχι άλλη καθυστέρηση, όχι άλλους πειραματισμούς.
Γιατί εκεί που αυτοί βλέπουν ένα τέλειο σκηνικό για να κάνουν τα πειράματα τους ή ακόμα και για να αποκτήσουν το πτυχίο του μαθητευόμενου μάγου, στην πραγματικότητα είναι ζωές ανθρώπων. Είναι οι δικές μας ζωές και οι ζωές των οικογενειών μας.
Και αυτό δεν το διαπραγματευόμαστε με κανέναν. Ούτε και θα αφήσουμε έναν θεσμό 100 σχεδόν χρόνων να εξαφανιστεί γιατί μπορεί να ενοχλεί κάποιους ή γιατί χαλάει τη σούπα σε κάποιους άλλους.
Ο κλάδος μας οφείλει και πρέπει να είναι σε ετοιμότητα. Υποχωρήσεις δεν νοούνται.
Οι αλλαγές πρέπει να γίνουν σήμερα και άμεσα. Άλλη καθυστέρηση δεν χωράει.
Και επιτέλους! Για μία φορά σε αυτή τη Χώρα πρέπει να ακουστούν και αυτοί που τους αφορούν οι όποιες ρυθμίσεις και σίγουρα ξέρουν καλύτερα τις ανάγκες των λαϊκών αγορών και των πωλητών τους καλύτερα από τον καθένα».
