Εβδομάδα βιβλιοπαρουσιάσεων με πολλά μηνύματα για το κυβερνητικό στρατόπεδο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να παραστεί διαδοχικά σε δύο παρουσιάσεις βιβλίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι εκπροσωπούν διαφορετικές τάσεις και πολιτικές φιλοσοφίες εντός της παράταξης.
Η αρχή γίνεται σήμερα με το βιβλίο του Ευριπίδη Στυλιανίδη, «καραμανλικού» βουλευτή Ροδόπης, που παρουσιάζεται στο Ωδείο Αθηνών. Το έργο έχει τίτλο: «Τεχνητή Νοημοσύνη: Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δημοκρατία & Κράτος Δικαίου» και η εκδήλωση αναμένεται να συγκεντρώσει το σύνολο της γαλάζιας ηγετικής ομάδας. Παρόντες, εκτός του πρωθυπουργού, θα είναι και οι πρώην πρωθυπουργοί Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής – για πρώτη φορά μαζί, σχεδόν έναν χρόνο μετά την τελευταία τους δημόσια συνεύρεση και τη διαγραφή Σαμαρά που ακολούθησε.
Η χωροταξική απόσταση μεταξύ τους, πάντως, θα είναι… ασφαλής, με σαφείς ενδείξεις πως οι παλιές διαφωνίες δεν έχουν ακόμη γεφυρωθεί, παρά τις πρόσφατες πιο συμφιλιωτικές δηλώσεις του πρωθυπουργού. Οι χειραψίες ή όχι, αλλά και ο λόγος του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα έχουν ιδιαίτερο πολιτικό βάρος.
Αύριο, η σκυτάλη περνά στον Αλέξη Πατέλη, πρώην διευθυντή του Οικονομικού Γραφείου του πρωθυπουργού, του οποίου η παρουσίαση γίνεται στην Εθνική Πινακοθήκη, εκπροσωπώντας μια πιο τεχνοκρατική, φιλελεύθερη τάση της ΝΔ.
Μήνυμα σταθερότητας με διεθνές στίγμα
Μέσα σε αυτό το κλίμα εσωκομματικής κινητικότητας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ έστειλε χθες σαφές μήνυμα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Αφορμή στάθηκαν τα επαινετικά σχόλια του διοικητή της Bundesbank, Γιόαχιμ Νάγκελ, για την ελληνική οικονομία.
«Είναι δυσάρεστο να έρχονται άνθρωποι από το εξωτερικό να μας θυμίζουν τα αυτονόητα που εμείς συχνά αγνοούμε μέσα στον θόρυβο της πολιτικής αντιπαράθεσης», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι χωρίς σταθερότητα δεν υπάρχουν επενδύσεις ή αναπτυξιακή προοπτική.
Κάλεσε, μάλιστα, σε εθνική υπευθυνότητα για να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος, απορρίπτοντας κάθε είδους «πολιτικό πειραματισμό» ή «υποταγή στον λαϊκισμό», σε μια έμμεση αναφορά προς τους αντιπάλους του αλλά και την έλλειψη σοβαρής εναλλακτικής πρότασης.
