Το βράδυ της Τετάρτης η Θεσσαλονίκη γέμισε με φώτα, μουσική και ζεστασιά των Χιρστουγέννων με τον Αντώνη Ρέμο να ντύνει αύτη τη μαγική βραδιά με τα τραγούδια του.
Λίγο μετά τη φωταγώγηση του δέντρου από τον δήμαρχο Στέλιο Αγγελούδη, η πλατεία Αριστοτέλους γέμισε με Θεσσαλονικείς που δε μάσησαν δευτερόλεπτο από τη βροχή και το κρύο και μαζεύτηκαν για να υποδεχτούν τη γιορτινή περίοδο της πόλης.
Η πιο δυνατή στιγμή της βραδιάς δεν ήταν η μεγάλη συναυλία. Ήταν κάτι πολύ μικρότερο. Και πολύ μεγαλύτερο ταυτόχρονα.
Ήταν η στιγμή που η μικρή Ελένη, η κόρη του τραγουδιστή ανέβηκε στη σκηνή.
Ο Αντώνης Ρέμος, που από μόνος του μπορεί να κινήσει μια ολόκληρη πλατεία, κρατούσε το χέρι της κόρης του με εκείνο το βλέμμα που δεν το χαρίζει ο καλλιτέχνης αλλά ο πατέρας. Εκείνος που, όσο κι αν έχει σταθεί μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους, μπροστά σ’ εκείνα τα δυο μάτια γίνεται ξανά απλά μπαμπάς. Η Ελένη στάθηκε απέναντί του, μικρή και γενναία μέσα στο φως, και τον κοιτούσε με θαυμασμό και γλυκύτητα. Κι εκείνος της αφιέρωσε τη «Ναφθαλίνη» του Γιώργου Θεοφάνους, προσφωνώντας την «Ελένη μου» λες και δεν υπήρχε κανένας άλλος στον κόσμο.
