Ο ίδιος μίλησε ωραία, «πεζοδρόμια που τα περπατούν άνθρωποι αδιακρίτως πολιτικής τοποθέτησης», «προσφορά χωρίς παρατάξεις» και λοιπά ποιητικά, και πήρε την Πολιτική Προστασία (ως εντεταλμένος): το χαρτοφυλάκιο που δεν κάνει θόρυβο όταν όλα πάνε καλά, αλλά γίνεται πρώτο θέμα όταν βρέχει λάσπη, πέφτουν δέντρα ή θυμάται η πόλη ότι έχει ρέματα.
Το ερώτημα όμως δεν είναι ο Χάρης. Είναι το “και μετά;”. Γιατί τώρα, στα πηγαδάκια, ψιθυρίζεται το κλασικό: «Αν μπήκε ένας, ανοίγει ο δρόμος και για άλλους;». Θα δούμε άραγε και τους Σωκράτη Δημητριάδη και Μιχάλη Κούπκα να “αξιοποιούνται” σε κάποιο επόμενο σχήμα; Μην το δένετε κόμπο, αλλά ούτε και να πέσετε από τα σύννεφα αν ξαφνικά η “συνεννόηση για το καλό της πόλης” αποκτήσει κι άλλους πρωταγωνιστές. Πάντως ο πρώην δήμαρχος, που έχει μείνει με τρεις συμβούλους στα έδρανα, λογικά κάνει το γνωστό θεσσαλονικιώτικο: χαμογελάει με τα χείλη και μετράει με τα μάτια.
