ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΝΕΜΕΤΗ
(Ο Δημήτρης Α. Νεμέτης είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης)
Στα φοιτητικά χρόνια τα πρώτα πράγματα που μας μάθανε στο συνταγματικό και ποινική δικονομία ήταν τα δικαιώματα μας και πως πρέπει να τα προστατευόμαστε εν όψει τυχόν κρατικής αυθαιρεσίας.
Στην δικαστηριακή ποινική διαδικασία διαπιστώνει κανείς τα εξής : Έχουμε το έγκλημα εν τη πράξει το αυτόφωρο. Η την αυτεπάγγελτη αστυνομική προανάκριση που διενεργείται από ανακριτικούς υπαλλήλους -από κάποια επώνυμη καταγγελία, ακόμη και πριν τεθεί κάτι υπόψη κ Εισαγγελέα για να μη χαθούν στοιχεία. Έχουμε καταγγελία πχ σε ενδοοικογενειακή βία και προστρέχει η αστυνομία και συλλαμβάνει τον δράστη. Μέχρι εκεί έχουμε κάτι ζωντανό χειροπιαστό.
Τελος έχουμε κατάθεση μήνυσης ΕΠΩΝΥΜΗΣ ΦΥΣΙΚΑ σε αρχές η σε Εισαγγελίες που αυτές παίρνουν τον δρόμο τους να εξεταστούν εν καιρώ.
ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΟΡΑΤΑ ΧΕΙΡΟΠΙΑΣΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ .
Σε αντίθεση με όλα αυτά υπάρχουν και δυο διαδικασίες ΑΟΡΑΤΕΣ ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΚΑΙ ΕΝ ΠΟΛΛΟΙΣ επικίνδυνες αποδεικτικά.
Η πρώτη : Βάσει της άρσης απορρήτου παρακολουθούνται τα τηλέφωνα. Προκύπτουν πλείστες όσες δικογραφίες και κυρίως αυτές που έχουν τον τίτλο εξαρθρώθηκε εγκληματική οργάνωση.
Δυο ρωγμές: Η πρώτη πως ξεκινάει αυτή η παρακολούθηση. Δεν το μαθαίνει κανείς. ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ, η οποία φυσικά κάμπτει οιοδήποτε δικονομικό κανόνα. Τα σχετικά άρθρα του Κώδικα ποινικής δικονομίας υποχωρούνε. Βασιλιάς η ανώνυμη πληροφόρηση.
Και εν πολλοίς η παρακολούθηση ένα σκοπό έχει. ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΒΩΘΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ δεν είναι οι συνομιλίες το έγκλημα. Όμως σε πολλές των περιπτώσεων καταδικάζονται άτομα με μόνο αποδεικτικό αυτή τη συνομιλία.
ΜΠΟΡΕΙ να πω στο τηλέφωνο σκότωσα τον Μανώλη, αλλά δεν βρέθηκε το πτώμα του Μανώλη ..και εν τούτοις θα καταδικαστώ για ανθρωποκτονία. Ακραίο ναι ..αλλά να πω ζύγισα και βρήκα τόσα τα κιλά το χασίς που μου έστειλες και να μη βρεθούν αυτά ποτέ, αλλά να καταδικαστεί κάποιος για διακίνηση ναρκωτικών. Υπαρκτό. Ο Αντίλογος; μα τόσο έγκλημα εξαρθρώθηκε με τις απομαγνητοφωνήσεις
ΕΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΕ!
Τελος έχουμε την περίπτωση της σκέτης ανώνυμης καταγγελίας.
Αυτή εάν σταλεί σε Εισαγγελίες σε κάποιες περιπτώσεις όπως λέει ο νόμος απορρίπτεται η σε άλλες αξιολογείται και διατάζεται περαιτέρω εξέταση.
Και έχουμε ανώνυμη καταγγελία με ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ και η αστυνομία κινείται άμεσα, να μη χαθούν στοιχεία και βάσει της οποίας επιχειρείται η σχετική έφοδος.
Αυτή η περίπτωση κάτ. εμέ είναι η πιο επικίνδυνη δικονομικά.
Ο ανώνυμος μπορεί να αναφέρει πολλούς δράκους στη καταγγελία του . Και από τους δράκους αυτούς η αστυνομία να βρει 1 στους 10. Αν δε είναι και επώνυμος ο καταγγελλόμενος , τότε γνωρίζει ο καθείς μας πόσο εύκολη και «γαργαλιστική» είναι η διεύρυνση αυτής της καταγγελίας.
Από τις δημοσιεύσεις σε ΜΜΕ, μέχρι τη νομική πραγματικότητα να απέχουν αυτά μεταξύ τους όσο η δύση και ανατολή.
Η διόγκωση σαν το κέικ που φουσκώνει ,η τα νερά στον πορθμό του Ευρίπου στην πλημμυρίδα, επιφέρει και μία ανάλογη δικονομική επιβάρυνση.
Για να θυμηθούμε τη ρήση του περίφημου δογματικού των Ναζί που έμεινε στην ιστορία «λέγε λέγε κάτι θα μείνει .Όσο μεγαλύτερο είναι το ψέμα που λες τόσο πιο πιστευτό γίνεται». Και όλοι γνωρίζουμε που οδήγησε αυτή η ρήση τότε σε εκείνα τα σκοτεινά και ζοφερά έτη.
Έτσι απλά ένας εχθρός με ένα ανώνυμο τηλέφωνο μπορεί να σε καταστρέψει .
Δικλείδα ασφαλείας προφανώς η αξιολόγηση του τηλεφωνήματος αυτό από έμπειρους αστυνομικούς …Αλλαα;
Κάτι όμως από εκείνα τα δικαιώματα που μας μάθαιναν, έχει ήδη καταπατηθεί, έχει κονιορτοποιηθεί και είναι μη αναστρέψιμο όσο και αν δικαιωθεί κάποιος στο τέλος. Ο ανώνυμος την έκανε τη ζημιά – πέτυχε.
Μήπως κάτι πρέπει να αλλάξει σε όλο αυτό; Μια στενότερη εκδοχή δικονομική υπερ του υπό κατηγορία συλλαμβανόμενου εκάστοτε με μόνη ανώνυμη καταγγελία; ΡΩΤΑΩ .
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
Διορισμός δικηγόρων μέσω ΑΣΕΠ – Μια πρόταση αντιεισαγγελέα Αρ. Πάγου και άλλη οπτική αυτής
