Σαν σήμερα, πριν από 59 χρόνια, μια χούφτα επίορκοι αξιωματικοί κατέλυσαν τη Δημοκρατία και βύθισαν τη χώρα στο σκοτάδι της επτάχρονης δικτατορίας.
Κατά τη διάρκεια της οδυνηρής επταετίας, εκατοντάδες αγωνιστές οδηγήθηκαν σε φυλακές και εξορίες και υπέστησαν τα φρικτά βασανιστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ. Σε αυτούς πρώτα, σε αυτούς που δεν σιώπησαν και γι’ αυτό πλήρωσαν βαρύ τίμημα, οφείλουμε πάντα τιμή και σεβασμό.
Η χούντα κράτησε τη χώρα και την κοινωνία καθηλωμένες, σηματοδοτώντας μια βαθιά οπισθοδρόμηση σε όλα τα πεδία, από την οικονομία και την παιδεία ως τον πολιτισμό και τις τέχνες.
Την ίδια στιγμή όμως, παρά το σκοτάδι, ήρθε σταδιακά στο προσκήνιο η δυναμική νεολαία της εποχής που τελικά έδωσε με τους αγώνες της στη Νομική και το Πολυτεχνείο το ισχυρότερο χτύπημα στη δικτατορία, πριν αυτό το σκοτεινό κεφάλαιο κλείσει οριστικά με τη συνεχιζόμενη τραγωδία της Κύπρου.
59 χρόνια μετά, με την ακροδεξιά να σηκώνει κεφάλι παγκοσμίως, με έναν παράλογο πόλεμο να εκτυλίσσεται ξανά στη γειτονιά μας, αλλά και με το Κράτος Δικαίου να βάλλεται βάναυσα στη χώρα μας, παραμένει καθήκον κάθε πολίτη η υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών απέναντι σε κάθε προσπάθεια περιορισμού τους, φανερής ή συγκαλυμμένης.
Το δυνάμωμα της Δημοκρατίας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών, η προάσπιση του Κράτους Δικαίου, ο έλεγχος της αυθαιρεσίας οποιασδήποτε εξουσίας αποτελούν πάντα τον οδηγό για κάθε δημοκρατικό, αριστερό πολίτη. Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές για μια Δημοκρατία λειτουργική, με περιεχόμενο και κοινωνική ανταπόδοση.
