Είμαστε ή όχι κοντά στο τέλος του κόσμου;
Αυτό δεν θα το απαντήσουμε εμείς αλλά η απάντηση έρχεται από ειδικούς οι οποίοι υποστηρίζουν ότι έχουν καταφέρει να προσδιορίσουν πότε τελικά θα έρθει το τέλος του κόσμου με ποσοστό επιτυχίας περίπου 95%, καθώς μια μαθηματική εξίσωση γνωστή ως «επιχείρημα της Ημέρας της Κρίσης» (doomsday argument) υποδηλώνει ότι υπάρχει ένα τελικό σημείο στην ύπαρξη της ανθρωπότητας.
Η θεωρία προτάθηκε αρχικά από τον Αυστραλό αστροφυσικό Μπράντον Κάρτερ και είναι γνωστή ως «καταστροφή του Κάρτερ» (Carter catastrophe) ή «επιχείρημα της Ημέρας της Κρίσης». Υποστηρίζει ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος, πεπερασμένος αριθμός ανθρώπων που θα ζήσουν ποτέ στη Γη και, όταν αυτός ο αριθμός εξαντληθεί, ο κόσμος όπως τον γνωρίζουμε θα φτάσει στο τέλος του.
Όπως αναφέρει το IFLScience, η θεωρία αυτή βασίζεται σε μια παλαιότερη υπόθεση, γνωστή ως «Αρχή του Κοπέρνικου» (Copernican principle), η οποία χρονολογείται από τον 16ο αιώνα. Η αρχή αυτή υποστηρίζει ότι οι παρατηρήσεις από τη Γη είναι αντιπροσωπευτικές μιας μέσης θέσης στο σύμπαν και όχι μιας προνομιακής ή ιδιαίτερης θέσης.
Παρότι το γεγονός ότι δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμη άλλη μορφή ζωής πέρα από τον πλανήτη μας μπορεί να μας κάνει να θεωρούμε ότι κατέχουμε μια μοναδική θέση στο σύμπαν, η αρχή του Κοπέρνικου υποστηρίζει ότι η θέση μας είναι στην πραγματικότητα συνηθισμένη και αντιπροσωπευτική του ευρύτερου σύμπαντος.
Η «καταστροφή του Κάρτερ» βασίζεται ακριβώς σε αυτή την αρχή, σύμφωνα με την οποία η θέση μας στο σύμπαν είναι μέση και όχι ξεχωριστή.
Η θεωρία αυτή χρησιμοποιείται εδώ και εκατοντάδες χρόνια ως βάση για διάφορες προβλέψεις. Ο φυσικός Τζ. Ρίτσαρντ Γκοτ ΙΙΙ τη χρησιμοποίησε, για παράδειγμα, για να υπολογίσει πόσο καιρό θα παρέμεναν στη σκηνή ορισμένα θεατρικά έργα του Μπρόντγουεϊ. Παράλληλα, η ίδια λογική εφαρμόζεται και σε ένα πολύ πιο σημαντικό ζήτημα: το τέλος της ανθρώπινης ύπαρξης.
Με δεδομένη την υπόθεση ότι ο συνολικός αριθμός ανθρώπων που θα υπάρξουν ποτέ είναι ήδη καθορισμένος, η ύπαρξη κάθε ανθρώπου μπορεί να θεωρηθεί ότι καταλαμβάνει μια τυχαία θέση μέσα σε αυτό το σύνολο. Με βάση αυτό, προκύπτει ότι υπάρχει 95% πιθανότητα κάποιος να έχει γεννηθεί μέσα στο τελευταίο 95% του συνολικού αριθμού των ανθρώπων που θα υπάρξουν ποτέ.
Η προσέγγιση αυτή εκτιμά ότι μέχρι σήμερα έχουν γεννηθεί περίπου 60 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Επομένως, υπάρχει 95% πιθανότητα ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που θα υπάρξουν ποτέ να φτάσει τα 1,2 τρισεκατομμύρια.
Υπάρχουν, βέβαια, αρκετά ενδιαφέροντα αντεπιχειρήματα απέναντι σε αυτή την εξίσωση, μεταξύ των
