Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σαφής αν συγκριθεί με τις χώρες που βρίσκονται στην κορυφή της επιβάρυνσης: στη Ρουμανία το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 41,5%, στη Λιθουανία το 39,1% και στο Βέλγιο το 37,6%, δηλαδή πολύ πάνω από τα ελληνικά επίπεδα.
Με άλλα λόγια, όταν η σύγκριση γίνεται στους καθαρούς μισθούς και όχι στους ονομαστικούς, ο μέσος εργαζόμενος στην Ελλάδα διατηρεί πολύ μεγαλύτερο μέρος του μεικτού μισθού του σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. (δες ΠΙΝΑΚΑ 1)
Η σύγκριση έχει σημασία και για έναν ακόμη λόγο: ανατρέπει την απλουστευτική εικόνα ότι η Ελλάδα κατατάσσεται 2η μετά τη Βουλγαρία στις χώρες με τους χαμηλότερους μισθούς. Όταν εξετάζεται τι μπαίνει τελικά “στην τσέπη” τού εργαζόμενου μετά από τις κρατήσεις για φόρους και εισφορές, η εικόνα στη χώρα μας είναι διαφορετική και σαφώς πιο ευνοϊκή.
Τι δείχνουν τα στοιχεία
Στους πίνακες που δημοσιεύει το Euronews, με βάση τα στοιχεία της Eurostat η Ελλάδα εμφανίζεται 2η μετά την Κύπρο στις μικρότερες επιβαρύνσεις και πολύ κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τόσο για τα εργαζομένους χωρίς παιδιά, όσο και για τις οικογένειες με παιδιά.
Ειδικά για μονογονεϊκή οικογένεια με δύο παιδιά στην Ελλάδα, η επιβάρυνση υποχωρεί περαιτέρω, γεγονός που κατατάσσει την κατηγορία αυτή στις πιο ευνοημένες του ευρωπαϊκού χάρτη. (Δες ΠΙΝΑΚΑ 2)
Ανάλογη είναι η εικόνα και για τα ζευγάρια με δύο παιδιά. Η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης, με το ποσοστό της επιβάρυνσης να κινείται και πάλι στο 17%, την ώρα που σε πολλές άλλες χώρες τα αντίστοιχα ποσοστά είναι αισθητά υψηλότερα.
Τα στοιχεία αφορούν στο έτος 2025. Ωστόσο από 1/1/2026 στην Ελλάδα εφαρμόζεται νέα φορολογική κλίμακα με ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις για όλους -και ειδικά για οικογένειες με παιδιά- γεγονός που μπορεί να μεταβάλει την εικόνα στις επόμενες συγκρίσεις, αφού υποβληθούν και οι φορολογικές δηλώσεις για τα εφετινά εισοδήματα -ενσωματώνοντας και τις νέες αυξήσεις μισθών που έχουν από τον Απρίλιο ήδη δοθεί.
Τι μπαίνει «στην τσέπη»
Η διαφορά αυτή αποτυπώνεται όχι μόνο στους συντελεστές, αλλά και σε απόλυτα ποσά: από έναν μέσο εργαζόμενο αφαιρούνται πολύ λιγότερα στην Ελλάδα απ’ ό,τι σε χώρες, όπου οι κρατήσεις απορροφούν έως και πάνω από το 40% των αποδοχών.
Πώς «μεταφράζεται» αυτό για τους εργαζόμενους;
Όπως δείχνει ο ακόλουθος πίνακας για τους μέσους ετήσιους μισθούς πριν και μετά από τις φορολογικές και ασφαλιστικές κρατήσεις που εφαρμόζονται ανά χώρα:
* με βάση τους ονομαστικούς μισθούς, η Ελλάδα κατατάσσεται ως η 2η χώρα (μετά τη Βουλγαρία) με τους χαμηλότερους μισθούς στην ΕΕ συνολικά για το 2025. Με μέσο ετήσιο μικτό εισόδημα 18.124 ευρώ, ο μέσος εργαζόμενος στην Ελλάδα εμφανίζεται να λαμβάνει λιγότερα από τα μισά κάθε χρόνο, σε σχέση με τις ετήσιες αποδοχές ενός μέσου ευρωπαίου εργαζομένων που λαμβάνει 37.958 ευρώ το χρόνο. Υπολείπεται δηλαδή 19.834 ευρώ, από τον μέσο ονομαστικό μισθό των εργαζομένων στην ΕΕ.
* με βάση τους καθαρούς μισθούς, η Ελλάδα ανεβαίνει αυτομάτως δύο θέσεις στην κατάταξη, ενώ η απόσταση έναντι όλων των άλλων μειώνεται δραστικά: οι μέσες κρατήσεις για τον Έλληνα εργαζόμενο ανέρχονται σε 3.074 ευρώ και οι καθαρές αποδοχές σε 15.050 ευρώ. Έτσι κατατάσσεται 4η στην ΕΕ.
Αντιθέτως άλλες χώρες, ακόμα και ξεκινώντας από υψηλότερους ονομαστικούς μισθούς, «πέφτουν» κάτω και από τον «καθαρό» μισθό του μέσου εργαζόμενου στην Ελλάδα.
Συγκεκριμένα, με βάση σύγκρισης τις καθαρές αποδοχές:
– ο μέσος Ευρωπαίος εργαζόμενος υφίσταται κρατήσεις 11.029 ευρώ το χρόνο (δηλαδή υπερτριπλάσιο ποσό από τον Έλληνα που χάνει 3.074 ευρώ ετησίως).
– στη Ρουμανία όπου το μέσο μεικτό ετήσιο εισόδημα ήταν 22.620 ευρώ, οι κρατήσεις ανέρχονται σε κρατήσεις 9.387 ευρώ το χρόνο το χρόνο. Αυτομάτως το καθαρό εισόδημα «πέφτει» στα 13.233 ετησίως, που αποτελεί τον 3ο χαμηλότερο μισθό στην ΕΕ.
– αντίστοιχα στην Ουγγαρία , από 19.500 ευρώ μικτά, οι κρατήσεις ανέρχονται σε 6.033 και οι ετήσιες αποδοχές «ψαλιδίζονται» στα 12.967 ευρώ «καθαρά», κάτω από τη Βουλγαρία (16.774 ευρώ μικτά με 13.017 ευρώ καθαρά» ετησίως).
– σε άλλες χώρες, όπου οι αρχικοί μισθοί είναι πολύ υψηλότεροι, οι κρατήσεις είναι επίσης πολλαπλάσιες από αυτές στην Ελλάδα.
Για παράδειγμα, στη Γερμανία από 47.514 ευρώ το χρόνο «πέφτει» στα 31.000 (-16.514 ευρώ), στη Γαλλία από 41.764 «πέφτει» στα 30.832 ευρώ (-10.932 ευρώ), στην Ισπανία από 32.446 μειώνεται σε 25.263 ευρώ (-7.210 ευρώ), στην Πορτογαλία από 25.187 ευρώ μένουν «καθαρά» 19.709 ευρώ (5.478 ευρώ), στην Κροατία από 25.199 ευρώ μένουν στον μέσο εργαζόμενο 17.256 ευρώ (-7.943 ευρώ), ενώ στο Σλοβακία από ονομαστικό μισθό 2.679 ευρώ υψηλότερο από την Ελλάδα (20.803 ευρώ έναν 18.124) ο «καθαρός» που μένει στον εργαζόμενο δεν ξεπερνά τα 15.686 ευρώ (-5.117 ευρω) και η τελική διαφορά στα “καθαρά στην τσέπη” μειώνεται στα 636 ευρώ το χρόνο. (Δες ΠΙΝΑΚΑ 3)
Οι επιβαρύνσεις ανά τύπο νοικοκυριού
Με βάση τα δεδομένα αυτά:
1) για άγαμους χωρίς παιδιά:
* οι μισθολογικές κρατήσεις στην Ελλάδα δεν υπερβαίνουν το 17,0% και στην Κύπρο στο 15,1%, δηλαδή η Ελλάδα έχει τη 2η χαμηλότερη επιβάρυνση στην Ευρώπη. Ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 29,1%, άρα η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κάτω από το ευρωπαϊκό σύνολο.
* στις χώρες που εμφανίζουν τις υψηλότερες κρατήσεις, το ποσοστό φτάνει στο 41,5% στη Ρουμανία, στο 39,1% στη Λιθουανία και στο 37,6% στο Βέλγιο.
* σε σχέση με τις πιο επιβαρυμένες χώρες, η απόσταση της Ελλάδας είναι περίπου 20 έως 24 ποσοστιαίες μονάδες, δηλαδή σχεδόν 1/4 της διαφοράς ονομαστικών αποδοχών.
2) για εργαζομένους με παιδιά
* μια μονογονεϊκή οικογένεια με δύο παιδιά, στην Ελλάδα κερδίζει περίπου 3,3 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τους άγαμους χωρίς παιδιά.
* για ζευγάρι με δύο παιδιά, στην Ελλάδα επιβάρυνση παραμένει στο 17%.
Με αυτή την εικόνα, η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της λίστας των επιβαρύνσεων και στις οικογενειακές κατηγορίες, ενώ στους περισσότερες άλλες χώρες οι επιβαρύνσεις είναι σαφώς υψηλότερες.
