Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών η Πάολα Ρεβενιώτη, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, σύμφωνα με πληροφορίες από ανθρώπους του στενού της περιβάλλοντος.
Η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος. Ως τρανς γυναίκα, εκδότρια, φωτογράφος, δημιουργός ντοκιμαντέρ και ακτιβίστρια, αφιέρωσε τη ζωή της στην ανάδειξη ζητημάτων που αφορούσαν την ταυτότητα φύλου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική ορατότητα.
Γεννημένη στον Πειραιά το 1958, βρέθηκε από νωρίς στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Η δημόσια παρουσία της υπήρξε πολυσχιδής, καθώς δραστηριοποιήθηκε ως σεξεργάτρια, ποιήτρια, φωτογράφος, εκδότρια, κινηματογραφίστρια και πολιτικό πρόσωπο, δίνοντας βήμα σε ζητήματα που για χρόνια παρέμεναν στο περιθώριο του δημόσιου διαλόγου.
Καθοριστικό σταθμό στην πορεία της αποτέλεσε η έκδοση του περιοδικού «Κράξιμο» στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το έντυπο, που αυτοπροσδιοριζόταν ως περιοδικό «επαναστατικής ομοφυλόφιλης έκφρασης», εξελίχθηκε σε σημείο αναφοράς για την ελληνική ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, φιλοξενώντας μαρτυρίες, απόψεις και διεκδικήσεις σε μια περίοδο όπου η ορατότητα ήταν περιορισμένη.
Η Ρεβενιώτη συμμετείχε ενεργά στο ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, ενώ τη δεκαετία του 1990 συνέβαλε στη διοργάνωση από τις πρώτες εκδηλώσεις Pride στην Αθήνα. Αντιμετώπιζε τον ακτιβισμό ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της, έχοντας δηλώσει χαρακτηριστικά όταν ρωτήθηκε πώς αυτοπροσδιορίζεται: «Τίποτα και όλα μαζί».
Από το 2011 στράφηκε συστηματικά στον χώρο του ντοκιμαντέρ μέσα από το «The Paola Project» και την ομάδα «Paola Team Documentaries», καταγράφοντας κοινωνικά και ιστορικά ζητήματα, με έμφαση σε ιστορίες ανθρώπων που συχνά έμεναν εκτός της κυρίαρχης αφήγησης.
Ξεχωριστή θέση στο έργο της κατέχει το ντοκιμαντέρ «Καλιαρντά» (2014), αφιερωμένο στη γλώσσα των καλιαρντών και στην ιστορία της ομοφυλόφιλης κοινότητας στην Ελλάδα, ενώ το 2021 παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Πικροδάφνες», συνεχίζοντας την ενασχόλησή της με κοινωνικά ζητήματα.
Παράλληλα, είχε ενεργή πολιτική παρουσία, καθώς ήταν υποψήφια με το ΜέΡΑ25 στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις και συνεργάστηκε με το Ράδιο ΜέΡΑ ως ραδιοφωνική παραγωγός. Η πολιτική της δράση παρέμεινε άρρηκτα συνδεδεμένη με τις αξίες που υπηρέτησε σε όλη της τη ζωή: την ισότητα, την ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού, την ορατότητα και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων.
Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας προσωπικότητας που συνέβαλε καθοριστικά στην ιστορία του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος και άφησε σημαντική παρακαταθήκη στον χώρο του ακτιβισμού, της τέχνης και της κοινωνικής διεκδίκησης.
