«Το χθες είναι χθες και το σήμερα είναι σήμερα», είπε στους δημοσιογράφους ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τις πολιτικές κωλοτούμπες του απέναντι τον Αμερικανό ομόλογό του κ. Μπάιντεν.Και όντως στην πολιτική ισχύει η ρήση του κ. Ερντογάν, καθώς το ζητούμενο είναι το αύριο.
Της: ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Αναζητώντας αυτό το αύριο στα εθνικά μας θέματα, ο κ. Μητσοτάκης προέβλεψε ένα ήσυχο καλοκαίρι «στο πεδίο», που ερμηνεύεται ότι αν δεν έχουμε άσχημο καλοκαίρι με τις φωτιές, οδεύουμε ολοταχώς προς εκλογές, μιας και η παράμετρος «τουρκική προκλητικότητα» μάλλον θα παραμείνει σε επίπεδο λεκτικό.
Από την άλλη, ο κ. Τσίπρας, που βλέπει «Βατερλό» στη Μαδρίτη, προτρέπει τον κ. Μητσοτάκη σε οδοιπορικό από την ισπανική πρωτεύουσα, προφανώς για να αναλογιστεί περιπατώνταςέως την Αθήνα τα λάθη που έχει κάνει στην εξωτερική πολιτική.Που σημαίνει,σοβαρότης μηδέν. Γιατί αν οι πολιτικοί «πλήρωναν» με περιπάτους τα λάθη τους,τότε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε να έχει κάνει τον γύρο της Γης, ίσως όχι μία φορά.
Ως προς την ουσία, πέραν της τουρκικής υπαναχώρησης στο ζήτημα του ΝΑΤΟ και της αφωνίας του κ. Ερντογάν για τα Ελληνοτουρκικά μπροστά στους ηγέτες της Ατλαντικής Συμμαχίας (εκεί αποδείχτηκε τζάμπα μάγκας), το πρόβλημα για τη χώρα μας, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, εστιάζεται στο ότι ο κ. Μπάιντεν εμφανίστηκε δεκτικός στο αίτημα της Τουρκίας για αγορά F-16.
Αλήθεια, θα μπορούσε ναπει κάτι διαφορετικό ο Αμερικανός πρόεδρος στον Τούρκο ομόλογό του όταν στην πραγματικότητα εκλιπαρούσε για την ψήφο του και θέλοντας να αποτρέψει ένα βέτο στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας;Και γιατί να μην εμφανιστεί ο ίδιος υποχωρητικός, όταν έχει την ασφάλεια της άρνησης του Κογκρέσου σε ένα νέο αίτημα της Τουρκίας για αγορά αναβαθμισμένων αεροσκαφών;
Ίσως η αντιμετώπιση της κατάστασης εμφανίζεται πολύ cool, αλλά δεν απέχει από την πραγματικότητα. Όπως επίσης δεν απέχει από την πραγματικότητα αυτό που ανέφερε ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος, ότι δηλαδή μετά την άρνηση του Κογκρέσου τον περασμένο Δεκέμβριο να εγκρίνει μια τέτοια πώληση αεροσκαφών προς την Τουρκία, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε απευθυνθεί με επιστολή του στους βουλευτές που διαφωνούσαν και τους ενημέρωνε για τις θέσεις του, σε μια προσπάθεια να τους μεταπείσει.
Αυτό σημαίνει δύο πράγματα:
Πρώτον, ότι η υπόθεση δεν είναι χθεσινή και πάντως δεν έχει σχέση με τη Μαδρίτη.
Δεύτερον, η ελληνική πλευρά έχει δουλειά μπροστά της σε ό,τι αφορά την προσπάθεια να πείσει και την ηγεσία των ΗΠΑ -όχι μόνο τους βουλευτές- για το πόσο επικίνδυνη για τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο είναι τυχόν πώληση αναβαθμισμένων αεροσκαφών στην Τουρκία.
Είναι γεγονός ότι η ελληνικήεξωτερική πολιτική πρέπει να παραμένει άγρυπνη σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της τουρκικής διπλωματίας αλλά και των απειλών της τόσο στο νομικό όσο και στα άλλα επίπεδα. Γιατί καλή η συγγνώμη του κ. Γεωργιάδη (και μπράβο του που την είπε, όπως και που κίνησε άμεσα τις διαδικασίες για να ακυρωθεί), αλλά σε εθνικό επίπεδομιαμικρή ζημιάέγινε.Θα πείτε ότι η ζημιά είχε γίνει από το 2018, όταν η κυβέρνηση του λαλίστατου και σήμερα διαμαρτυρόμενου κ. Τσίπρα αποδέχτηκε πρώτη από όλους τη διαφήμιση για το «τουρκοαιγαίο». Σωστά. Και δεν χρειαζόταν αυτή η αποκάλυψη για να μάθουν οι Έλληνες πόσο ανίκανη ήταν να υπερασπιστεί τα εθνικά μας θέματα μια κυβέρνηση,ο πρόεδρός της της οποίας δεν γνώριζε ότι και η θάλασσα έχει σύνορα! Το ζήτημα είναι τι έκανε η παρούσα κυβέρνηση για να μη δημιουργηθεί εκ νέου πρόβλημα ή για να τερματίσειτο πρόβλημα που δημιούργησε η προηγούμενη.Και επιμένουμε σε αυτό γιατί ως πολίτες θέλουμε να καταγράφεται καθημερινά στην πράξη το ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι».
Όσο για τον κ. Τσίπρα, αντί να προτρέπει σε τιμωρητικούς… περιπάτους, καλύτερα είναι να το ρίξει στην ανάγνωση της Ιστορίας και του Διεθνούς Δικαίου. Ίσως έτσι κάνει καλύτερη αντιπολίτευση και βοηθήσει και τον εαυτό του αλλά και τη χώρα του.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
