Παρακολουθώντας την πρόσφατη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή για την Κοινωνική Πολιτική, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τελικά η αλαζονεία δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Δυστυχώς προσβάλλει πολύ εύκολα και τα μικρά κόμματα, που δεν έχουν συναίσθηση ούτε από πού έρχονται, ούτε πού βρίσκονται, ούτε πού πάνε.
Παρακολουθήσαμε, για παράδειγμα, με μεγάλη προσοχή αυτό τονsuigeneris τύπο, τον Γιάνη με ένα «ν», να μιλάει με απαξιωτικό και χυδαίο τρόπο εναντίον του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ποιος; Ο Βαρουφάκης που γελούσε μαζί του όληηΕυρώπημετις ασυναρτησίες που έλεγε στα Eurogroupκαιπου κόντεψε να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ και να πληρωνόμαστε τον μισθό μας σε χρεόγραφα.
Είδαμε με προσοχή τον Κυριάκο Βελόπουλο (κακή αντιγραφή του Γιώργου Καρατζαφέρη) να κάνει υποδείξεις στον πρωθυπουργό για το πώς πρέπει να κυβερνήσει και να του λέει μάλιστα «αν με είχες ακούσει, δεν θα είχαμε φτάσει εδώ». Να ακούσει ποιον ο πρωθυπουργός; Έναν κύριο που πουλάει κηραλοιφέςκαι επιστολές του Ιησού;
Έλεος κάπου με την έπαρση. Ο κόσμος έχει ανάγκη από πολιτικούς με ταπεινότητα και ενσυναίσθηση. Από την άλλη μεριά, ακόμη και ο Νίκος Ανδρουλάκης, ένας νέος άνθρωπος που θα έπρεπε να συμβαδίζει με την εποχή του και να έχει μοντέρνες απόψεις,να εμφανίζεται ως ο «Μέγας Ναπολέων» με το ποσοστό του 12% και να βάζει όρους στα κόμματα που έχουν μεγαλύτερα ποσοστά από αυτόν; Απίστευτα πράγματα δηλαδή. Να λέει ότι αυτός που θα είναι τρίτος με 12% θα καθορίσει ποιος θα αναλάβει πρωθυπουργός και ποια κυβέρνηση θα σχηματιστεί!
Αντιλαμβάνεστε ότι κάτι δεν πάει καλά ως προς την πολιτική αντίληψη των συγκεκριμένων ανδρών.Τι να υποθέσουμε; Τους «μέθυσε» η εξουσία; Πάσχουν από μικρομεγαλισμό ή από την αποκαλούμενη «ύβρι της εξουσίας», όπως την έχει ορίσει ο Βρετανός ιατρός και πολιτικός, λόρδος Ντέιβιντ Όουεν;
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, διότι είναι πολύ εύκολο να περάσεις από την πολιτική στη γραφικότητα. Οι παλιές καραβάνες γνωρίζουν ότι ο χρόνος στην πολιτική είναι βραχύς και διαρκώς μεταβαλλόμενος. Δεν περιορίζεται στα παλαμάκια των κομματικών γελωτοποιών που έχουν επιφορτιστεί με την τέρψη του αρχηγού. Μεγάλο και τρανό σε κάνουν οι… από κάτω, ο λαός δηλαδή, όχι οι συγκυρίες.
«P»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
