Μπορεί ο Πούτιν να έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δύση από την εποχή που ήταν πράκτορας στην KGB και πάλευε για την επιβίωση της Σοβιετικής Ένωσης, όμως κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι είχε, έχει και θα έχει διαύλους στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ότι είχε, έχει και θα έχει «μάτια και αυτιά» στα κράτη-μέλη της ΕΕ αλλά και πέραν αυτής.
Λογικό, θα πει κάποιος, με αφορμή και την αποκάλυψη της «La Stampa», από τη στιγμή που επί των ημερών του η Μόσχα «άνοιξε» τις πύλες της, απεκδυόμενη κάθε ύφασμα του κλειστού κομμουνιστικού παρελθόντος της. Εξάγοντας «επενδυτικά κεφάλαια» και ισχυρούς επιχειρηματίες έτοιμους για να κατακτήσουν οικονομικά και εμπορικά την παρακμάζουσα Ευρώπη, απέκτησε και «πόδι» στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Για να το φέρουμε στη χθεσινή αποκάλυψη, οι πληροφορίες της ιταλικής εφημερίδας λένε ότι η ρωσική πρεσβεία στην Ιταλία ζήτησε από το κόμμα της Λέγκας του Βορρά να αποσύρει τους υπουργούς της από την κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι. Παράλληλα, κορυφαία στελέχη και άλλων ιταλικών κομμάτων διατηρούν ισχυρούς -υπόγειους- δεσμούς με το Κρεμλίνο. Την πρωτοκαθεδρία βέβαια σε αυτήν τη σχέση έχει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, από τον καιρό που προσπαθούσε να μυήσει τον Ρώσο πρόεδρο στα περίφημα «μπούνγκα μπούνγκα» πάρτι…
Όμως, η Ρωσία δεν έχει αναμειχτεί μόνο στην πολιτική σκακιέρα των Ιταλών. Αρκεί και μόνο να αναφερθεί ότι η Ρωσία έχει κατηγορηθεί για παρέμβαση στις εκλογές των ΗΠΑ και όχι μόνο. Και αν όλα αυτά μπορεί για κάποιους να είναι θεωρίες συνωμοσίας και πολιτικά παιχνίδια των δυτικών ειδησεογραφικών πρακτορείων, τότε μπορούμε να παραθέσουμε και αλλά παραδείγματα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που κορυφαίοι Γερμανοί πολιτικοί (ενεργοί και μη) με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ενεπλάκησαν στην επί σειρά ετών αυξανόμενη ρωσογερμανική συνεργασία, με αποτέλεσμα τώρα να τους κάνει «καζούρα» ο Ζελένσκι.
Και βέβαια και στα Βαλκάνια όπου πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, θρησκευτικοί ταγοί, πρόσωπα του πολιτισμού και των Τεχνών ψηφίζουν Ρωσία… δαγκωτό, κάτι που ισχύει και για τη χώρα μας, αφού πολλοί άνθρωποι, δεδομένων και των θρησκευτικών-πνευματικών δεσμών με τη Ρωσία, κρατούν αντίστοιχη στάση.
Στη Γαλλία η ακροδεξιά της Λεπέν δεν κρύβει τον θαυμασμό της για τον Πούτιν και δηλώνει όπου σταθεί και όπου βρεθεί ότι θα συνεργαστεί μαζί του αν βρεθεί στο «τιμόνι» της Γαλλίας. Δεν συζητάμε βέβαια για την Ουγγαρία του Όρμπαν, που μόνο ρωσικές σημαίες δεν έχει σηκώσει στη Βουδαπέστη.
Είναι λοιπόν τέτοια η επιρροή και η εμπλοκή της Ρωσίας στη Δύση και ιδιαίτερα στην Ευρώπη που μόνο θεωρίες συνωμοσίας δεν μπορούν να θεωρούνται τα όσα γράφουν οι Ιταλοί τις τελευταίες μέρες. Αν μπορεί ο Πούτιν να διαλύσει μια ολόκληρη κυβέρνηση κράτους-μέλους της ΕΕ χωρίς να κάνει το… ελάχιστο, σκεφτείτε πόσο απειλητική έχει γίνει η Ρωσία για ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
«P»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
