Η συγκομιδή της βρώσιμης ελιάς στη Χαλκιδική ξεκίνησε. Καλλιεργητές, παραγωγοί και μεταποιητές άρχισαν τα λιομαζώματα, την ίδια στιγμή που οι διεθνείς διακρίσεις και αναγνωρίσεις του εν λόγω προϊόντος διαδέχονται η μία την άλλη. Από τη μια η ποιότητα του προϊόντος, από την άλλη οι εξαιρετικές υποδομές επεξεργασίας και η σοβαρή δουλειά των ντόπιων μεταποιητών κατατάσσει την ελιά της Χαλκιδικής σε ένα από τα πιο ισχυρά brands της – σε τουριστικό, γαστρονομικό αλλά και πολιτιστικό επίπεδο.
Αναφέρομαι στις επιτραπέζιες «πράσινες ελιές Χαλκιδικής», που χαρακτηρίζονται από το μεγάλο μέγεθος του καρπού τους, τη μεγάλη αναλογία της σάρκας έναντι του πυρήνα, το λαμπερό πράσινο–πρασινοκίτρινο χρώμα, το φρουτώδες άρωμα, την ελαφρώς πικρή γεύση, και την απουσία αίσθησης λιπαρότητας.
Η Χαλκιδική έχει ιστορικούς δεσμούς με την ελιά. Τα λιόδεντρα αποτελούν την κυρίαρχη καλλιέργειά της και η ελιά Χαλκιδικής είναι το πρώτο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδας, με τις εξαγωγές της να φτάνουν ακόμη και τους 150.000 τόνους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 90% της βρώσιμης ελιάς Χαλκιδικής εξάγεται, γεγονός που σηματοδοτεί την ετήσια πορεία της εσωτερικής της οικονομίας και της εν γένει οικονομικής αναμόχλευσης.
Και ενώ η προσπάθεια των μεταποιητών είναι παραδειγματικά εξαιρετική, με όλες σχεδόν τις τοπικές μονάδες μεταποίησης να ακολουθούν σύγχρονες παραγωγικές μεθόδους – φιλικές πλέον προς το περιβάλλον, το πρόβλημα της μεταποιητικής διεργασίας εστιάζεται κυρίως στην έλλειψη συλλογικής και οργανωμένης προσπάθειας προβολής και προώθησης του προϊόντος.
Πράγματι, οι στιβαρές επιχειρήσεις πραγματοποιούν επαγγελματικές, αλλά ατομικές προωθητικές πρωτοβουλίες ή «ανοίγματα», οι μικρές όμως ενώσεις μεταποιητών έχουν σχεδόν εκλείψει από το Νομό. Προσθέτοντας την έλλειψη σταθερότητας στην τιμή του τελικού προϊόντος, οι μικρότεροι σε οικονομικό μέγεθος μεταποιητές, που κινούνται προωθητικά χωρίς επικοινωνιακή ομπρέλα, αδυνατούν να δώσουν ισχυρά κίνητρα στους νέους, ώστε να πραγματοποιήσουν «στροφή» προς τον κλάδο.
Έχοντας πλήρη εικόνα, γνώση και έλεγχο του θέματος και δεδομένου ότι βρίσκομαι σε συνεχή επικοινωνία/ διάλογο με τους ανθρώπους της δευτερογενούς παραγωγής:
ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ να προβώ σε εκείνες τις ενέργειες:
- που θα ελαχιστοποιήσουν καταρχάς το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που προκύπτει από την επεξεργασία της βρώσιμης ελιάς
- που θα δημιουργήσουν ισχυρό brand για το πιο δημοφιλές προϊόν της Χαλκιδικής
- που θα ολοκληρώσουν ένα marketing plan για την «προώθηση με στόχο, στις αγορές με λόγο»
- που θα συνδέσουν το δευτερογενή τομέα με το τουριστικό προϊόν του Νομού
- που θα ενισχύσουν τη ζήτηση
- που θα ενισχύσουν τα έσοδα
- που θα προωθήσουν τα ελαιοπαραγωγικά προϊόντα ΠΟΠ
- που θα τοποθετήσουν τελικά την ελιά Χαλκιδική σε μια περίοπτη θέση στον παγκόσμιο γαστρονομικό χάρτη – τη θέση εκείνη της πρωτιάς – που θα έπρεπε να κατέχει εδώ και πολλά χρόνια.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
