Η Ελλάδα είναι μια χώρα σε κρίση, σε μια ευρύτερη περιοχή με πολλές κρίσεις. Το κλίμα στην Τουρκία, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, είναι πάρα πολύ τοξικό. Οι σχέσεις με την Ελλάδα έχουν γίνει μέρος της πολιτικής και κομματικής αντιπαράθεσής της.
Το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών, η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας, το Μεταναστευτικό, αποτελούν πλέον αντικείμενο καθημερινής ρητορικής από τους Τούρκους κυβερνητικούς αξιωματούχους. Αλλά και η αντιπολίτευση πολλές φορές σπρώχνει τον πρόεδρο Ερντογάν σε πιο ακραίες τοποθετήσεις. Η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης είναι ένα σοβαρότατο θέμα και υπάρχει ο κίνδυνος η επόμενη ελληνοτουρκική κρίση να διεξαχθεί νοτιοανατολικά της Κρήτης. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η κλιμάκωση των τελευταίων ημερών εκ των πραγμάτων μας αφορούν, αφού είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ενώ η αλληλεξάρτηση στη σχέση του Ταγίπ Ερντογάν με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν επηρεάζει τη στρατηγική της Άγκυρας στο Αιγαίο.
Σε αυτήν τη χρονική συγκυρία, λοιπόν, ο σοβαρότερος κίνδυνος είναι να αγνοούμε τους κινδύνους. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να μη συζητά σοβαρά, να μην ασχολείται ψύχραιμα με την εξωτερική της πολιτική. Η αλήθεια είναι ότι και επί ΣΥΡΙΖΑ και επί Νέας Δημοκρατίας, και γενικότερα από τη Μεταπολίτευση και μετά, στην εξωτερική πολιτική επετεύχθη μια εθνική συνεννόηση στις βασικές γραμμές. Ιδιαίτερα η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία, παρότι προερχόταν από την Αριστερά, δεν άλλαξε τις βασικές κατευθύνσεις της εξωτερικής μας πολιτικής. Ασφαλώς και στο πέρασμα των χρόνων, στον εσωτερικό δημόσιο βίο υπήρξαν και θα υπάρχουν δημαγωγικές κραυγές, δήθεν υπερπατριωτισμοί, συνωμοσιολογικές θεωρίες, ερασιτεχνισμοί και επιπολαιότητες.
Χθες πραγματοποιήθηκε για άλλη μία φορά η ενημέρωση των κομμάτων της αντιπολίτευσης από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια. Όλοι ανταποκρίθηκαν, όλοι κάθισαν στο τραπέζι. Σωστά ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρώην υπουργός εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος μίλησε για την ανάγκη όλες οι πολιτικές δυνάμεις, όλος ο ελληνικός λαός, να είναι στρατευμένοι σε ένα κοινό εθνικό μέτωπο. Για αυτό και ο υπουργός Εξωτερικών απέφυγε να σηκώσει τους τόνους και να απαντήσει στην κριτική του κ. Κατρούγκαλου γιατί δεν έχει γίνει επέκταση των χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης, την οποία απέφυγε να κάνει πράξη και η προηγούμενη κυβέρνηση. Ούτε απάντησε στην κριτική ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει σαφείς κόκκινες γραμμές όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εκφράσει τη θέση ότι το Αιγαίο δεν έχει σύνορα.
Διότι σε αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές όλες οι δηλώσεις τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης μπορεί να προκαλούν παροδικό πολιτικό θόρυβο, δεν θίγουν, όμως, τελικά τις επιβεβλημένες στρατηγικές επιλογές της χώρας. Καμία απαγορευμένη συζήτηση δεν υπάρχει στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Αρκεί αυτή να γίνεται με επιστημονική και επαγγελματική επάρκεια, εθνική και πολιτική υπευθυνότητα, χωρίς τίποτα να θυσιαστεί στον βωμό της εσωτερικής πολιτικής συγκυρίας ή μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.
Και στο μείζον διαπιστώνω ότι υπάρχει διακομματική συναίνεση. Ή έστω ανοχή. Και ο σκοπός είναι κοινός: να ξανακαθίσει η Τουρκία στο τραπέζι του διαλόγου. Διότι η γεωγραφία δεν αλλάζει, η τουρκική προκλητικότητα και η κρίση θα έχουν διάρκεια. Στη διάρκεια αυτής της διακυβέρνησης, πολύ φοβάμαι και με την επόμενη κυβέρνηση.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
