Μια από τις παλιές παθογένειες του ελληνικού κράτους είναι ότι έχει έλλειμμα λειτουργικής συνοχής. Κάθεφορά που άλλαζε η κυβέρνηση, οι δομές επανεξετάζονταν και οι νόμοι άλλαζαν με βασικό… κατηγορώ ότι τους έκαναν οι προηγούμενοι, άρα ήταν λάθος.
Της ΑΛΕΞΙΑΣ ΤΑΣΟΥΛΗ
Η χώρα είχε δομικό πρόβλημα να μην έχει θεσμική μνήμη ώστε να κρατήσει τα θετικά, να τα εμπλουτίσει και παράλληλα να καταργήσει τα αρνητικά. Άσε που κάποιοι έβλεπαν και ίσως να βλέπουν ακόμη το κράτος ως εχθρό. Ο ακαδημαϊκός Άγγελος Αγγελόπουλος το 1998 το είχε διατυπώσει άριστα: «Δύο είναι οι μεγάλοι ασθενείς στη χώρα μας που εμποδίζουν την προκοπή της: η διοίκηση και η Παιδεία». Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Όπως ο νόμος για τα ενεργειακά που ψηφίστηκε επί υπουργίας Γιάννη Μανιάτη το 2011.Ο νόμος αυτός ενσωμάτωσε στο άρθρο 156 τη βασική αρχή του Δικαίου της Θάλασσας. Δηλαδή, ότι σε περίπτωση μη ύπαρξης συμφωνίας ανάμεσα σε δύο γειτονικά κράτη -αντικείμενες ακτές, όπως λέγονται-θα ισχύσει η μέση γραμμή ίσων αποστάσεων.
Πέρασαν έντεκα χρόνια και ο νόμος αυτός εξακολουθεί να μνημονεύεται ως βάση σε όλες τις διπλωματικές διαβουλεύσεις της Ελλάδας με ξένες κυβερνήσεις. Διότι δεν είναι μόνο ότι περιγράφεται με σαφήνεια πως τόσο η ηπειρωτική χώρα όσο και τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα και επήρεια σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αλλά ότι δημιούργησε έναστέρεο νομικό προηγούμενο. Έναν χρόνο αργότερα, το 2012, η Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών συνέταξε τον χάρτη της ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με Αλβανία, Ιταλία και Λιβύη. Το 2013η συγκεκριμένη ελληνική νομοθεσία εστάλη στονγενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, όπου γνωστοποιήσαμε πως το άρθρο 156 και η νομοθεσία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εθνικού μας δικαίου. Και είχε τη σημασία του διότι έγινε προτού η Τουρκία γνωστοποιήσει τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Επίσης, οι χάρτες αυτοί δημοσιεύτηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ξεκίνησαν οι σεισμικές έρευνες. Η νορβηγική εταιρεία PGS σε συνεργασία με το γαλλικό κρατικό Ινστιτούτο Πετρελαίου BEICIP έπιασε το νήμα και ξεκίνησε τις έρευνες στα20 θαλάσσια οικόπεδα στο Ιόνιο αλλά και νοτιοδυτικά και νότια της Κρήτης. Και φτάσαμε σήμερα που ο αμερικανικός κολοσσόςExxonMobil ξεκίνησε τις έρευνες νοτιοδυτικά της Κρήτης και ο ίδιος ο πρώην υπουργός Γιάννης Μανιάτης δήλωσε ότι θεωρεί θετικό βήμα τη δήλωση του πρωθυπουργού να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ των δύο χωρών, ενώ σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας να προσφύγουμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Τι θέλω να πω περιγράφοντας όλη την αλληλουχία γεγονότων; Ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη εδώ και τριάμισι χρόνια πορεύτηκε στις πολύ σημαντικές διακρατικές συμφωνίες εντάσσοντας έναν νόμο άλλης κυβέρνησης στη βασική εθνική της στρατηγική. Η χώρα μας, όπως και κάθε δημοκρατική χώρα δηλαδή, είναι ένα κράτος διοικητικό, πολιτικό και οικονομικό. Και αυτή η κυβέρνηση, το λέω με αφορμή την αξιοποίηση του νόμου Μανιάτη, αφήνει μια θεσμική κληρονομιά. Και αν δεν το βλέπουμε, αυτή την πολιτική τύφλωση θα την κληρονομήσουν τα παιδιά μας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
