Ο γνωστός ηθοποιός είναι στη Θεσσαλονίκη με το πολυβραβευμένο μιούζικαλ «ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ!», στο Θέατρο Ράδιο Σίτυ, έως και την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου. Στη συνέντευξή του στην Karfitsa μιλάει για τον ρόλο του, για το κλίμα και τις συνεργασίες με το υπόλοιπο cast, καθώς και για το μιούζικαλ σαν είδος γενικότερα.
Συνέντευξη στη ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΑΔΑ
Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας
Εγώ υποδύομαι τον Σαμ Καρμάικλ, είναι ένας από τους τρεις μπαμπάδες της Σόφι, η οποία τελικά καταλήγει και με τους τρεις, έπειτα από την απόφαση να μην μάθουν ποιος είναι ο βιολογικός της πατέρας, αφού σημασία έχει τελικά ποιος σε αγαπάει, σε φροντίζει και σε νοιάζεται. Ο Σαμ είναι ο πρώτος και μεγαλύτερος έρωτας της Ντόνα, της «Μάμμα Μία». Πρόκειται για έναν έρωτα παράφορο, αλλά μέσα από μία παρεξήγηση χαθήκανε, καθώς ο Σαμ ήταν αρραβωνιασμένος. Επέστρεψε, λοιπόν, στην Αγγλία για να πει στην κοπέλα που ήταν αρραβωνιασμένος ότι δεν θα την παντρευτεί και ύστερα πήγε στην Ελλάδα να βρει την Ντόνα, την οποία ωστόσο δεν μπόρεσε να βρει και κατέληξε να γυρνάει πάλι στην Αγγλία, όπου παντρεύεται την κοπέλα, με την οποία ήταν εξαρχής αρραβωνιασμένος. Ήταν 21 χρόνια ερωτευμένος με την Ντόνα, ο απωθημένος έρωτας θα λέγαμε, που τελικά μετά από όλα αυτά καταλήγουν μαζί.
Πώς αποφασίσατε να παίξετε στο συγκεκριμένο έργο; Τί ήταν αυτό που σας τράβηξε το ενδιαφέρον;
Είναι ένα πάρα πολύ διάσημο και ωραίο έργο. Αυτό που με γοήτευε πάντα στο συγκεκριμένο μιούζικαλ ήταν η μουσική του. Επίσης, το έχω δει σαν παράσταση και στο Λονδίνο, μία από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου. Όταν αποφασίστηκε να παιχτεί εδώ πέρα και μου έγινε πρόταση, σε συνδυασμό με το υπέροχο cast ηθοποιών που ήξερα ότι θα υπάρχει, δεν μου ήταν καθόλου δύσκολο να δεχτώ.
Γενικότερα τί γνώμη έχετε για τα μιούζικαλ;
Είναι ένα είδος πολύ παρεξηγημένο. Πολλές φορές θεωρούν ότι είναι ένα πιο ανάλαφρο είδος και ότι πρέπει να τραγουδάς ή μόνο να χορεύεις. Εγώ από την άλλη θεωρώ πως είναι ένα δύσκολο είδος θεάτρου, καθώς πρέπει με την ίδια δυναμική και την ίδια δεινότητα να ανταπεξέλθεις σε τρία διαφορετικά πράγματα: στην πρόβα, το τραγούδι και τον χορό. Θα έλεγα ότι είναι ένα υποτιμημένο είδος, καθώς για έναν ηθοποιό είναι πάρα πολύ δύσκολο.
Πείτε μας λίγα λόγια για τις συνεργασίες με το υπόλοιπο cast και για το κλίμα γενικότερα
Μόνο πολύ καλά λόγια έχω να πω, όχι μόνο για μένα αλλά και για τους υπόλοιπους «καινούργιους» ηθοποιούς που μπήκαμε στην πορεία. Ήταν πολύ ευχάριστη όλη αυτή η συνάντηση. Εγώ μπήκα σε μία ήδη στημένη και δομημένη παράσταση, παρέα και συνεργασία και είμαι πολύ ευχαριστημένος από τον τρόπο με τον οποίο ο παλιός θίασος – του καλοκαιριού δηλαδή- μας αγκάλιασε με τόσο μεγάλη θερμότητα. Ήταν πάρα πολύ όμορφο το όλο κλίμα των προβών, και θα θυμάμαι αυτή τη συνάντηση με πολλή αγάπη και χαρά!
Τί συναισθήματα και εμπειρίες βλέπετε να αποκομίζει ο κόσμος από την παράσταση;
Βλέπω ότι το κοινό έχει δεχτεί με πάρα πολλή αγάπη και χαρά την παράστασή μας και φαίνεται να το διασκεδάζουν στο έπακρο. Στο φινάλε είναι όλοι όρθιοι και χορεύουν και πραγματικά είναι εντυπωσιακό και απίστευτο αυτό που μας προσφέρει η Θεσσαλονίκη! Την ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας.
Σε ποια θεατρικά είδη προτιμάτε να παίζετε περισσότερο;
Δεν θέλω να περιορίζομαι και να εγκλωβίζομαι σε συγκεκριμένα είδη. Νομίζω ότι το κάθε είδος έχει το δικό του ενδιαφέρον, γοητεία και δυσκολία. Δεν θα ήθελα να κατηγοριοποιηθώ και να πω ότι παίζω «μόνο αυτό». Θέλω να εναλλάσσομαι μέσα στους ρόλους και στα είδη και κάθε φορά η επιλογή είναι ανάλογα την εποχή και τη διάθεσή μου. Έχει να κάνει με το πώς θέλω να εκφραστώ και μέσα από ποιο είδος θεάτρου ή δουλειάς.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
