Το βίντεο με τους Έλληνες λιμενικούς να απωθούν, με πυροβολισμούς στον αέρα, σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής που έπεφτε σαν… καρχαρίας πάνω στο ελληνικό περιπολικό -εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων- είναι με μία λέξη συγκλονιστικό!
Και αποκαλυπτικό το ποιος είναι ο επιτιθέμενος, ποιος προκαλεί, ποιος παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και ποιος το υπερασπίζεται. Και υπερασπίζεται μαζί την πατρίδα και τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα οποία δεν είναι για να χωρίζουν αλλά για να ορίζουν τα όρια κάθε έννομης τάξης.
Και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για να ορίζουν τα όρια ανάμεσα σε εκείνους που σέβονται τους νόμους και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους άλλους που «διαβάζουν» τις διεθνείς συνθήκες με οθωμανικά γυαλιά και εργαλειοποιούν δυστυχισμένους ανθρώπους, οι οποίοι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.
Το θέμα κυριάρχησε στα ελληνικά ΜΜΕ -τα τουρκικά ΜΜΕ το ερμήνευσαν με τα δικά τους μάτια- αλλά στα ΜΜΕ που εκφράζουν τον ΣΥΡΙΖΑ έψαχνε κανείς να το βρει. Αντίθετα, είχε θέση στις επιλογές τους η… καταδίκη της Ελλάδας για έναν Τούρκο πρόσφυγα!
Προς Θεού! Αν παραβιάσαμε τα δικαιώματα του Τούρκου πρόσφυγα, καλά να πάθουμε. Αλλά τι εμμονή είναι αυτή με την «καταδίκη της Ελλάδας»; Είναι δυνατόν να αισθάνονται έτσι κάποιοι δικαιωμένοι;
Δεν βλέπουν τον αυταρχικό Ερντογάν στην Τουρκία; Θα μπορούσε ο Τούρκος πρόσφυγας να βρει το δίκιο του στην Τουρκία; Μάλλον όχι. Για αυτό έγινε πρόσφυγας, πιθανότατα, αλλά αυτό δεν φαίνεται να τους ενδιαφέρει.
Εκτός από τα σύνορα στη στεριά, τον αέρα και τη θάλασσα, φαίνεται ότι κάποιοι έχουν σύνορα στα μάτια, τα αυτιά και το μυαλό τους. Άλλα βλέπουν και ακούν, άλλα λένε και γράφουν.
Προφανώς και υπάρχουν διαφορετικές οπτικές γωνίες. Αλίμονο. Αλλά υπάρχουν και τα όρια της λογικής και της πραγματικότητας, που καλό θα είναι να μην παραβιάζονται. Κατά το δυνατόν έστω.
Γιατί οι επιπτώσεις εκφεύγουν του πλαισίου των σκοπιμοτήτων. Μπορεί να πηγαίνει κανείς για μαλλί και να βγει κουρεμένος. Ή, πολύ χειρότερο, να βγει χαμένη η Ελλάδα. Αυτό πρέπει να μας ενδιαφέρει όλους, ειδικά εκείνους που θέλουν να την κυβερνήσουν.
Ας το πούμε δυνατά λοιπόν, με μία φωνή: η θάλασσα έχει σύνορα!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
