H Chalkos Gallery λόγω της υψηλής επισκεψιμότητας παρατείνει την έκθεση «Συνεπείς αφηγήσεις » του Σταύρου Παναγιωτάκη, από τις 23 Απριλίου έως και την Μεγάλη Πέμπτη 13 Απριλίου, από τις 10.00 – 13.00 και 17.00 – 19.00.
Συνεπείς αφηγήσεις
Σταύρος Παναγιωτάκης
Οι συνεπείς αφηγήσεις του Σταύρου Παναγιωτάκη αποτελούν επανανοηματοδοτούμενες ατομικές ροές μνήμης σαν κινηματογραφικό σενάριο, που εγγράφονται με μεταγενέστερους τρόπους αντίληψης. Προέρχονται από την κατανόηση των εμπειριών σε επίπεδο βιωμένου χρόνου και έχουν αναδρομική σχηματοποίηση της προσωπικής του ιστορίας. Επαναφέρει εικαστικά την
αυτοβιογραφική του μνήμη, ανακατασκευάζοντάς την μέσα από το σημερινό του βλέμμα, για τον εαυτό και τον κόσμο.
Η αφηγηματολογική προσέγγιση εικόνων, γεγονότων και καταστάσεων, με τη γραμματική της εικαστικής του γλώσσας, σχηματίζεται από τα ποικίλα αντικείμενα του πραγματικού κόσμου, τα οποία βρίσκονται πάνω στον καμβά, συγκροτώντας ένα σημαίνον πεδίο κοινωνικού, πολιτικού και ψυχολογικού φορτίου. Επιλέγει και σημειοδοτεί ορισμένα συμβάντα και στη συνέχεια τα αφηγηματοποιεί. Η πορεία της αναμνηστικής διαδικασίας συνδέει σκόρπια γεγονότα, δίνοντας χώρο να αναπτυχθεί μια μνημονική αναπαραστατική και συνθετική δραστηριότητα, η οποία φιλοδοξεί να
εξερευνήσει το υλικό του παρελθόντος μέσω της κατανόησής του.
Ο κατακερματισμένος χώρος και χρόνος, οι ταυτόχρονες σκηνές, νοητικά και πραγματικά παλίμψηστα, δημιουργούν ένα πολύπλοκο σύστημα σχέσεων, στο οποίο η βιωμένη εμπειρία, καταδεικνύει όψεις διαφορετικών δυνατοτήτων της σχέσης του γεγονότος με την αφήγηση.
Σε μία απόπειρα ανασχεδιασμού μνημονικών τοποσήμων, με ανορθόδοξες κλίμακες, παράδοξους φωτισμούς, απρόσμενες γειτνιάσεις και εξοβελισμό του πραγματικού χώρου, αρχιτεκτονήματα, μνημεία, μορφές, σώματα, αντικείμενα από αστικό και φυσικό περιβάλλον αποκτούν νέα ταυτότητα. Πρόκειται για έναν ενδιάμεσο, τεχνητό χώρο, με διαφοροποιημένες εστιάσεις, αναδεικνύοντας τον κομβικό ρόλο της μνημονικής διαδικασίας στη μετουσίωση των εμπειριών του παρελθόντος.
Εναποθέτει στη ζωγραφική του επιφάνεια οικειοποιήσεις από προηγούμενα έργα. Οι μνήμες προηγούμενων εικόνων υποχωρούν, αντικαθίστανται, διαμέσου αλλεπάλληλων αναθεωρήσεων και επανακατασκευών, από νέες πράξει παλιμψηστικής παρέμβασης, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σταδιακά μια καινούργια αναπαράσταση.
Με ταυτόχρονη συνύπαρξη διαφορετικών τεχνικών, κόμικς, γκράφιτι, με μελάνια,
παστέλ, λαδομπογιές νερού, ριπολίνες, σκισμένα και επικολλημένα έργα, επιζωγραφίσεις με επαλληλία, στρωματογραφεί την προσωπική μνήμη, παράγοντας πολυεπίπεδα νοηματοδότησης.
Στα έργα του με απλότητα, οικονομία στη γλώσσα, άρνηση στον ρεαλισμό αλλά και τρυφερότητα, δημιουργεί ένα περιβάλλον που καταδεικνύει το ενδιαφέρον του για το ζήτημα αναλογιών και δυσαναλογιών κλίμακας πάνω στη ζωγραφική του επιφάνεια.
Η πολυμέρεια που διακρίνει την καλλιτεχνική μορφοποίηση των κομβικών προσωπικών του εμπειριών, προσκαλεί τον θεατή να παρακολουθήσει ένα εσωτερικό παιχνίδι μέσω της ροής των εικόνων. Η απόπειρα αναπαραστατικής προσέγγισης και ο τρόπος δόμησής της, βασίζονται στην ασύνειδη, αποσπασματική, κατακερματισμένη αφήγηση. Παγώνει το χρόνο, αφήνει το έργο να αποτυπώνει τη σύγκλιση του τεμαχισμένου χώρου και του τεμαχισμένου χρόνου σε επίπεδο αφηγηματικής δομής αλλά και περιεχομένου.
Οι «συνεπείς αφηγήσεις» του Σταύρου Παναγιωτάκη, μπορεί να λειτουργήσουν ως οπτικοποιημένη αντανάκλαση της σύνθετης ανθρωπινότητάς μας, μέσα από τις προσωπικές του οδύσσειες, ως ελάχιστο της πολυεπίπεδης ανθρώπινης περιπέτειας, με πρόθεση την αξιοποίηση της μνήμης και των λειτουργιών της, για την ανάδυση σημείων σύζευξης του παρελθόντος με το μέλλον.
Κείμενο για την έκθεση της Μαρίας Βασιλικής Κενανίδου, ιστορικός Τέχνης – επιμελήτρια
Στον χώρο της γκαλερί θα διατίθεται ο κατάλογος της έκθεσης.
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 13 Απριλίου 2023.
Ώρες λειτουργίας: Μ.Τρίτη, Μεγάλη Τετάρτη: 10:00 – 13:00 και 18:00 -20:30.
Μεγάλη Πέμπτη: 10:00 – 13:00 και 17:00 – 19:00.
Βιογραφικό Σταύρου Παναγιωτάκη
Εικαστικός. Διδάσκων ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό στο 3ο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Διδάκτορας Τομέα Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού και Εικαστικών Τεχνών του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής Α.Π.Θ. stavros-panagiotakis.net. Γεννήθηκε το 1963 στα Χανιά. Σπουδάζει ζωγραφική από το 1984 έως το 1989 στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου U.D.K. στον καθηγητή κ. Gerhard Bergmann. Παράλληλη φοίτηση στα εργαστήρια Χαρακτικής, λιθογραφίας και τσιγκογραφίας και στο εργαστήριο Γλυπτικής. Το 1989 παίρνει την υποτροφία Deutscher Akademischer Austausch Dienst (German Academic Exchange Service) και το 1991 αποκτά το μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (Meisterschüler) στην Ανώτατη Σχολή Καλών του Βερολίνου U.D.K.
Το 1994 διορίζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Διατελεί πρόεδρος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών ΣΚΕΤΒΕ (2000-2003) και υπεύθυνος του γραφείου Πολιτιστικών Θεμάτων Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης (2003-2007). Από το 2000 έως το 2007 διδάσκει στο μάθημα «Εικαστικά Ι και ΙΙ» του Τμήματος Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής Α.Π.Θ. (Π.Δ. 407). Από το 2012 έως το 2014 διοργανώνει και διδάσκει στα εικαστικά εργαστήρια για
μετανάστες και άνεργους, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.
Από το 2010 έως το 2019 επιμελείται τη λειτουργία της γκαλερί χΩρος 18 στη Θεσσαλονίκη (www.choros18.com).
Το 2015 αναγορεύεται διδάκτορας (με Άριστα) στο Τομέα Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού και Εικαστικών Τεχνών του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής Α.Π.Θ. Τίτλος της διατριβής: «Γλυπτά της μεταπολεμικής Θεσσαλονίκης και οι σύγχρονες τάσεις των δημόσιων εικαστικών παρεμβάσεων». Από το 2017 διδάσκει ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό στο 3ο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Διοργανώνει στη Σάμο το 1999 το Καλλιτεχνικό Χωριό «Παροικία Ιστίων», όπου συμμετέχουν 15 διεθνείς καλλιτέχνες, με χρηματοδότηση του Υπουργείου Μακεδονίας- Θράκης. Στα πλαίσια αυτής της διοργάνωσης επιμελήθηκε τις εκθέσεις
στη Σάμο, τη Ξάνθη, τη Θεσσαλονίκη και τη Λεμεσό. Το 1999 με χρηματοδότηση του Υπουργείου Μακεδονίας- Θράκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση των μαθητικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων «Τριώβολον». Το έργο πραγματοποιήθηκε με μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου στη Νάξο, στα Πομακοχώρια Ξάνθης και στην Πάφο Κύπρου, από το 1999 έως το 2003. Το 2000 παίρνει το 1ο Βραβείο στην κατηγορία Μικτής Τεχνικής στην 6η Διεθνή Μπιενάλε Μικρογραφίας, στο Μιλάνοβατς της Γιουγκοσλαβίας. Το 2012 διοργανώνει την ομαδική έκθεση «Τέχνη και εγκέφαλος» στο πλαίσιο της
διεθνούς εβδομάδας για τις νευροεπιστήμες, στο Αλατζά Ιμαρέτ στη Θεσσαλονίκη. Το 2014 υλοποιεί διαδραστική εικαστική παράσταση όπου παρουσιάζει το ντοκυμαντέρ «Κατασκευή πρότυπης οικολογικής κατοικίας από Ρομάτου καταυλισμού Περαίας», στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, και στο συνέδριο CATCologne στη Κολωνία στο πλαίσιο της Διεθνούς εικαστικής συνάντησης, «Citizens vs Work». Στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Θεσσαλονίκης διοργανώνει το 2013 την ομαδική έκθεση «Re-art, re-cycleproject» και το 2014 την έκθεση «Δίκαιο και Τέχνη». Το 2017 λαμβάνει μέρος στο πρόγραμμα EcoArt του Οργανισμού Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Ευρώπης, Πάφος 2017 και τοποθετεί σε μόνιμη
εγκατάσταση το γλυπτό «Ισορροπιστές». Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα των εκδόσεων Νεφέλη, για τις ποιητικές συλλογές του Σταύρου Ζαφειρίου και για το θέατρο.
