Σπάνια για το άνθος τους, το άρωμά τους ή την προέλευσή τους. Μια βόλτα στην Ανθοέκθεση Αμπελοκήπων αρκεί για να θαυμάσει κανείς τα εντυπωσιακά λουλούδια και φυτά, να μυρίσει την ευωδία της άνοιξης και να κάνει τις αγορές του ώστε να στολίσει τον κήπο, το μπαλκόνι ή το εσωτερικό του σπιτιού του.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΕΛΙΝΑ ΤΟΥΚΟΥΣΜΠΑΛΙΔΟΥ
Οι πιο «ψαγμένοι» όμως κατά την περιήγησή τους στο χώρο της Ανθοέκθεσης, ανάμεσα στην πληθώρα των ποικιλιών και των επιλογών, θα σταθούν σε συγκεκριμένα άνθη που ούτε συνηθισμένα είναι, ούτε είναι εύκολο να τα βρει κανείς στην αγορά.
«Οι επισκέπτες της Ανθοέκθεσης έχουν βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια. Γι’ αυτό εμείς προχωρήσαμε ένα βήμα παραπάνω και ψάξαμε κάτι πιο ιδιαίτερο, κάτι πιο ξεχωριστό. Ο κόσμος προτιμάει τα ασυνήθιστα, άσχετα αν θα μπορέσει να τα κρατήσει ή όχι, άσχετα αν θα είναι ακριβά για την τσέπη του», αναφέρει στην Karfitsa.gr ο κ. Γιάννης Αβραμίδης, ανθοκόμος και εκθέτης.
Φυσικά τα πρωτότυπα λουλούδια δε θα μπορούσαν να μην έχουν και πρωτότυπα ονόματα. «Αυτό ονομάζεται Μιγκέ, ή αλλιώς το δάκρυ της Παναγίας», επισημαίνει δείχνοντάς μας ένα λουλούδι που εκ πρώτης όψεως δεν προκαλεί το ενδιαφέρον. Όμως αυτό που το κάνει ξεχωριστό είναι η απλότητα και την κομψότητά του, καθώς και το έντονο άρωμα. «Έχω ακούσει από παλιότερους πως κάποιοι μαζεύουν τα λουλούδια του και τα βάζουν στο στεφάνι της νύφης. Αυτό απαιτεί συγκεκριμένη χρονική περίοδο, όπου ανθοφορεί το φυτό», σημειώνει, προσθέτοντας πως το συγκεκριμένο ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Στην αντίπερα όχθη, ένα λουλούδι που αμέσως κινεί την περιέργεια των επισκεπτών, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κου. Αβραμίδη, είναι ο Ανιγόζανθος ή αλλιώς το Πόδι του Καγκουρό, με «καταγωγή» από την Αυστραλία, που βγαίνει σε κόκκινο, κίτρινο, λευκό και πολύ πιο σπάνια σε μπλε χρώμα. Όπως υπογραμμίζει στην Karfitsa.gr ο ίδιος, «όλοι θα ρωτήσουν για αυτό, άσχετα αν θα το αγοράσουν. Χρειάζεται ήλιο και ελάχιστο νερό γιατί αγαπάει την ξηρασία και το σκληρό χώμα. Το χειμώνα δεν υπάρχει άνθος. Έχει μόνο την πρασινάδα. Είναι ένα παράξενο λουλούδι με περίεργη ομορφιά. Προέρχεται από την Αυστραλία. Εμείς το λέμε το Πόδι του Καγκουρό επειδή μοιάζει λίγο με αυτό. Δε θέλει πολύ περιποίηση. Είναι σαν μια καλαμιά».
Σπάνιες, για το χρώμα τους κυρίως, είναι οι μαύρες Κάλλες (Κρίνοι), που «χαίρουν» μεγάλης δημοφιλίας άναμεσα στους επισκέπτες της Ανθοέκθεσης. «Παλιά υπήρχαν μόνο τα άσπρα. Τώρα έχουν διαμορφωθεί και έχει πολλά χρώματα. Το μαύρο είναι πιο δύσκολο να καλλιεργηθεί. Στα 100 τα 10-20 είναι μαύρα, και αν. Είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάνε και ρωτάνε όλοι. Έχει πολλή κινητικότητα και συνεχόμενη ανθοφορία. Ξεκινάει από Απρίλιο και φτάνει μέχρι τον Οκτώβριο, Νοέμβριο ανάλογα με το φυτό. Είναι για εξωτερικό χώρο και είναι εύκολο στη φροντίδα. Απλά θέλει λίγο νερό», σύμφωνα με τον κ. Αβραμίδη.
Ταπεινό, όμως εξίσου σπάνιο λουλούδι είναι και το Κλερόδεντρο ή αλλιώς Ματωμένη Καρδιά. Ο ανθοκόμος σημειώνει πως το ιδιαίτερο όνομα βγήκε από το άνθος, το οποίο είναι άσπρο εξωτερικά και έχει βαθύ κόκκινο μέσα. «Είναι αναρριχώμενο και θεωρείται σπάνιο. Είναι εύκολο στη συντήρησή του αλλά είναι για γλάστρες. Όχι για έδαφος. Ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι και το χειμώνα χρειάζεται προστασία γιατί είναι ευαίσθητο», σημειώνει.
Ιδανικός για να στολίσει μπαλκόνια, παρτέρια και ζαρντινιέρες είναι ο Τηλέγραφος, ο οποίος είναι σπάνιος για το ψυχρό μωβ χρώμα στα φύλλα και το άνθος του. Όπως αναφέρει στην Karfitsa.gr, η κα. Βάγια Γιαννακοπούλου, ανθοκόμος και εκθέτρια, το συγκεκριμένο βγαίνει σε δύο αποχρώσεις, στο μελιτζανί και στο ανοιχτό μωβ.
«Το πιο ανοιχτόχρωμο είναι σπάνιο. Προξενεί εντύπωση στους επισκέπτες και το προτιμούν. Έχει γρήγορη ανάπτυξη και είναι κρεμαστό, αλλά μπαίνει και στο έδαφος. Δεν ανθίζει όλο το χρόνο. Η ρίζα μένει το χειμώνα. Αν είναι προστατευμένο από παγωνιές και ανέμους δε θα παγώσει», σημειώνει.
Σε αντιδιαστολή με το ψυχρό μωβ του Τηλέγραφου που αναρριχάται, ένα λουλούδι με ζωντανό κίτρινο χρώμα και το «κεφάλι» του ψηλά, είναι ο Ηλίανθος. Δεν θεωρείται σπάνιο άνθος, ωστόσο δεν είναι εύκολο να το βρει κάποιος στην αγορά. Η εκθέτρια, κα. Κυριακή Δημητριάδου, της οποίας ο γιος παράγει το συγκεκριμένο είδος, υπογραμμίζει πως οι επισκέπτες στέκονται συχνά μπροστά από το περίπτερό της στην Ανθοέκθεση για να το θαυμάσουν.
«Είναι ένα φυτό το οποίο ζητάει τον ήλιο για να είναι το άνθος του ανοιχτό και τα πέταλα πιο τεντωμένα. Θέλει αρκετό πότισμα λόγω του μεγάλου του άνθους», δηλώνει και προσθέτει: «Δεν είναι από τα συνηθισμένα που βρίσκει στην αγορά κάποιος. Ο κόσμος τα ζητάει. Τους αρέσει πολύ αυτό το έντονο χρώμα».
