Η καθαριότητα και η αλήθεια
Η καθαριότητα της πόλης έχει δύο «πόδια». Το ένα είναι ο μηχανισμός, δηλαδή το έμψυχο δυναμικό, τα μηχανήματα και οι υποδομές και το άλλο είναι ο τρόπος που λειτουργεί και φέρεται ο ίδιος ο κόσμος. Αν κάποιο από τα δυο «πόδια» δεν λειτουργεί σωστά, τότε έχουμε πρόβλημα.
Η πονεμένη ιστορία των υπόγειων κάδων στη Θεσσαλονίκη από όσο γνωρίζω, ξεκίνησε κάπου μετά το 2011 στην πορεία βάλτωσε και στη συνέχεια ξεχάστηκε… Η καθαριότητα δεν λειτουργούσε επαρκώς, η εικόνα της πόλης «λερώθηκε».
Με το που ανέλαβε η διοίκηση Ζέρβα, η τοποθέτηση υπόγειων κάδων έγινε προτεραιότητα, μιας και είναι μία κίνηση που περιορίζει την περιοδικότητα αποκομιδής, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει αισθητικά την εικόνα του δημόσιου χώρου.
Σε χρόνο ρεκόρ τοποθετήθηκαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης 59 υπόγειοι νέοι κάδοι, ενώ σύμφωνα με τον προγραμματισμό μέχρι τα μέσα του Σεπτεμβρίου θα τοποθετηθούν άλλοι 75 σε όλες τις κοινότητες, ενώ μέχρι το τέλος του έτους άλλοι 121 κάδοι θα τοποθετηθούν σε 10 εμπορικούς δρόμους.
Κάνοντας μια αποτίμηση είναι προφανές ότι η διοίκηση Ζέρβα κινήθηκε ταχύτατα στο θέμα των υπόγειων κάδων, ενισχύοντας στο μέτρο του εφικτού (όσο δηλαδή το επιτρέπουν οι γραφειοκρατικοί ρυθμοί) την υποδομή της καθαριότητας. Φυσικά μένει να γίνουν πολλά ακόμη ως προς την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και της τεχνικής υποδομής. Ο Δήμος βέβαια έχει ήδη προμηθευτεί 95 νέα Απορριματοφόρα και ακολουθούν και άλλα, δεδομένου μάλιστα ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει: έχουμε πλέον τουρισμό 11 μήνες το χρόνο (ουδέν καλόν αμιγές κακού), ενώ μετά την πανδημία όλη η πόλη κατεβαίνει τα Σαββατοκύριακα στο κέντρο και στην Παραλία. Πρόκειται για φαινόμενα που παρατηρούνται αναλογικά σε πολλές πόλεις της Ευρώπης που υποδέχονται τουρίστες.
Όμως τίποτε δεν μπορεί να είναι αποδοτικό, αν δεν υπάρχει η μέγιστη δυνατή συμμετοχή των πολιτών -κατοίκων και επαγγελματιών. Ενώ θαυμάζουμε πόλεις του εξωτερικού για τη διαχείριση των οικιακών απορριμμάτων, όπου η συμμετοχή του πολίτη είναι άμεση και στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, στη χώρα μας πάσχουμε. Η καθαριότητα είναι υπόθεση όλων μας, είναι δεδομένο αυτό, καθώς δεν μπορεί να υπάρχει ένας υπάλληλος πίσω από κάθε πολίτη, όπως δεν μπορεί να υπάρχει κι ένας αστυνομικός για να τον επιβλέπει σχετικά με την τήρηση των υποχρεώσεών του. Είμαστε καθημερινά μάρτυρες άτακτης εναπόθεσης απορριμμάτων από καταστηματάρχες ή από σκουπίδια έξω από τους κάδους -ακόμη και τους υπόγειους. Για τα ογκώδη να μην μιλήσουμε καλύτερα -με ένα τηλεφώνημα μπορεί ο καθένας να καλέσει την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου έγκαιρα, αλλά τις περισσότερες φορές δεν το κάνει. Επίσης, οι βανδαλισμοί ακόμη και των κάδων απορριμμάτων είναι καθημερινό φαινόμενο. Όμως ο πολιτισμός στην καθημερινότητα δεν είναι κάτι γενικό και απροσδιόριστο. Δουλεύεται και κατακτάται καθημερινά με σύνθεση δυνάμεων και συμμετοχή όλων μας!
Είναι και κάτι άλλο που πρέπει να ειπωθεί. Η εργαλειοποίηση της καθαριότητας, η μικροπολιτική των σκουπιδιών, δεν είναι καινούριο φαινόμενο για Θεσσαλονίκη -όπως και το θέμα του κλαδέματος των δέντρων στους δρόμους της πόλης. Επαναλαμβάνεται κάθε 4 χρόνια με στόχο την ανατροπή του εκάστοτε δημάρχου -το θυμούνται καλά όλοι όσοι ασχολούνται με τα κοινά τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες.
Η πλειοψηφία ωστόσο, αντιλαμβάνεται την πραγματική διάσταση των καταστάσεων, καθώς και την τιτάνια προσπάθεια που γίνεται να αλλάξει η πόλη προς το καλύτερο – ο ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης επιβραβεύει την λογική και την υπευθυνότητα, σε αντίθεση με τον στρατευμένο πολίτη. Η προσπάθεια απαιτεί σχέδιο, επιμονή αλλά και χρόνο. Και στην περίπτωση της διοίκησης Ζέρβα είναι θέμα χρόνου να δούμε το θετικό αποτέλεσμα σε αυτά τα ζητήματα -τα δέντρα ήδη έχουν πρασινίσει και ρίχνουν ξανά τον ίσκιο τους για τον οποίο χύθηκε πολύ μελάνι πριν 2-3 μήνες. Το ίδιο θα γίνει και με την καθαριότητα όταν ολοκληρωθεί η τοποθέτηση των υπόγειων κάδων.
