Ως ειδικευόμενος ορίζεται ο εκπαιδευόμενος ιατρός σε κάποια Εκπαιδευτικά κέντρα που αποτελούνται από Εκπαιδευτικές Μονάδες στην ειδικότητα που έχει επιλέξει να ακολουθήσει.
Γράφει η Τζίνα Αλεξάκη
Η εκπαίδευση των ειδικευόμενων ιατρών στις Εκπαιδευτικές Μονάδες γίνεται με κυκλική εναλλαγή τους, δηλαδή με αντικατάσταση τους εφόσον εκπαιδευτούν το ελάχιστο για 6 μήνες, τελέσουν γενικές εφημερίες.
Η έννομη σχέση μεταξύ ειδικευόμενου ιατρού και εκπαιδευτικής μονάδας είναι εκπαιδευτική, διέπεται από κανόνες δημοσίου δικαίου αφού ο ιατρός εμφανίζεται στους ασθενείς της μονάδας ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και έχει ως στόχο την απόκτηση ειδικότητας από τον εκπαιδευόμενο.
Αρχικά η ευθύνη του ειδικευόμενου ιατρού έναντι του ασθενούς που ζημιώθηκε ή απεβίωσε είναι ποινική, ενώ η ευθύνη του ειδικευόμενου ιατρού απέναντι στο Δημόσιο μπορεί να είναι αστική. Πιο συγκεκριμένα ο ασθενής ή οι οικείοι του μπορούν να στραφούν αστικά κατά του Νοσοκομείου ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου και ποινικά κατά του ιατρού μετά την κατάθεση έγκλησης ή μήνυσης ή αυτεπάγγελτα όπου το κρίνει ο Εισαγγελέας.
Όσον αφορά στην αστική ευθύνη του ειδικευόμενου ιατρού εναντίον του ασθενούς αυτή δεν υφίσταται καθώς οι ειδικευόμενοι ιατροί κατά την τέλεση των καθηκόντων τους λειτουργούν ως άτομα εργαζόμενα σε δημόσια νοσοκομεία με την ιδιότητα δημοσίου υπάλληλου που καλύπτονται από το ανεύθυνο.
Κατ’ επέκταση αγωγής ασθενούς, εάν το Δημόσιο ζημιωθεί από πράξη ή παράλειψη εργαζομένου του μπορεί να προβεί σε αγωγή ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά του υπαλλήλου του αναζητώντας τα χρήματα που το ανάγκασαν να καταβάλει λόγω της βαριάς αμέλειας του.
Όσον αφορά στην ποινική ευθύνη κριτήριο είναι οι ικανότητες του ιατρού, οι εξωτερικές συνθήκες κάτω από τις οποίες παρέχει την ιατρική φροντίδα (διαφορετική είναι η ευθύνη του ειδικευόμενου ιατρού σε κάποιο προγραμματισμένο περιστατικό διαφορετική και μεγαλύτερη στα πλαίσια μιας γενικής εφημερίας (αρθρο 28 Ποινικού Κώδικα).
Επειδή όμως ρόλο για την ύπαρξη ποινικής ευθύνης έχουν οι γνώσεις του ιατρού η ευθύνη του ειδικευόμενου περιορίζεται σε ποινική μόνο όταν έχει εγγυητική θέση απέναντι στη ζωή ενός ασθενούς (λόγου χάρη σε περίπτωση εφημερίας που είναι ο μόνος εφημερεύων), είναι δηλαδή επιφορτισμένος με το καθήκον επίβλεψης του ασθενούς και την αποτροπή αρνητικών αποτελεσμάτων που ακόμη και εάν δε θεωρεί ότι θα επέλθουν (οπότε μιλάμε για αμέλεια που διακρίνεται σε μη συνειδητή όπου ο ιατρός δεν προέβλεψε το αποτέλεσμα λόγω έλλειψης προσοχής ή σε συνειδητή που προέβλεψε μεν ότι από τη συμπεριφορά του μπορεί να επέλθει το αποτέλεσμα αυτό, πίστευε όμως ότι θα το απέφευγε (άρθρο 28 ΠΚ).
Η παρουσία ειδικού ιατρού που έχει την ευθύνη έναντι του ασθενούς απαλλάσσει τον ειδικευόμενο από οποιαδήποτε ευθύνη, ενώ υπαίτιοι είναι και ειδικευμένοι ιατροί που αναθέτουν ιατρικές πράξεις σε ειδικευόμενους που λόγω έλλειψης εμπειρίας δε μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτές. Πάντως ο ιατρός οφείλει να παρέχει με ζήλο, ευσυνειδησία τις υπηρεσίες του και να δρα με βάση τις αρχές της ιατρικής επιστήμης και την πείρας του( άρθρο 24 του α ν. 1565/1939 “Περί κώδικα ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος”, που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ κατά το άρθρο 47 ΕισΝΑΚ),να παρέχει τις υπηρεσίες του σε επείγοντα περιστατικά ακόμη κι αν δε διαθέτει όλα τα απαραίτητα μέσα για την άσκηση των καθηκόντων του ενώ έχει ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αποτρέψει το θάνατο του ασθενούς.
- Η Τζίνα Αλεξάκη είναι δικηγόρος Αθηνών
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
