Τελικά δεν παραιτήθηκε. Παραμέρισε, όπως είπε και ο ίδιος στη δήλωσή του στο Ζάππειο. Δηλαδή, κάτι σαν να έχει βγάλει… αλάρμ στη ΛΕΑ.
Λωρίδα έκτακτης ανάγκης για τους πολλούς, «λύση εν αναμονή» στο μυαλό των οπαδών του προέδρου (για λίγο ακόμη) Αλέξη. Η σκιά του «προέδρου» ήταν πανταχού παρούσα στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή.
Και ήταν τόσο βαριά που οδήγησε ακόμη και «δικούς» του να διαφοροποιηθούν. Η στήλη δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει με τις αντιδράσεις Σπίρτζη και Τεμπονέρα. Διαρκές συνέδριο τον Αύγουστο και εκλογή προέδρου στις 3 και τις 10 Σεπτεμβρίου, μόνο ως… ανέκδοτο θερινής νυκτός μπορούμε να το εκλάβουμε.
Οποιαδήποτε άλλη λύση ήταν καλύτερη. Η άμεση εκλογή -εντός του Ιουλίου- ώστε να έχει χρόνο ο νέος αρχηγός να προετοιμαστεί για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, ή η εκλογή μετά από αυτές με ορίζοντα τις ευρωεκλογές. Είναι προφανές ότι κάποιοι επιδιώκουν ο Αλέξης Τσίπρας να είναι ο αφανής ηγέτης της παράταξης. Και το νέο πρόσωπο που θα εκλεγεί από τις εσωκομματικές διαδικασίες να είναι απλώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο προκάτοχός του θα είναι η πραγματική πηγή της εξουσίας. Το ερώτημα είναι αν θα το δεχτούν αυτό οι επίδοξοι διάδοχοι. Γιατί είναι προφανές ότι κάποιοι δεν είναι καθόλου ενθουσιασμένοι με αυτή την προοπτική.
Ίσως για αυτό να αρνήθηκε και η Όλγα Γεροβασίλη να γίνει μεταβατική πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Δεν θέλει να συνδεθεί με μια λύση που θα αποδειχθεί προσωρινή. Θα μπορούσε, πχ, ο πρόεδρος (για λίγο ακόμα) Αλέξης να τη στηρίξει για κανονική! Σε κάθε περίπτωση, η χειρότερη επιλογή που μπορούν να κάνουν στην Κουμουνδούρου είναι να εγκλωβιστούν στα «θέλω» του πρώην. Γιατί -είτε το θέλει είτε όχι- ο Αλέξης Τσίπρας από εδώ και πέρα αυτό θα είναι: πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Και το μόνο που θα προκαλούν οι παρεμβάσεις του (κυρίως στο παρασκήνιο) θα είναι εντάσεις που θα υποχρεώσουν τον επόμενο να σηκώσει το ανάστημά του. Ακριβώς όπως έκανε προς ετών και ο ίδιος με τον Αλέκο Αλαβάνο.
Χωρίς, όμως, το ευνοϊκό πλαίσιο το οποίο έτυχε στον Αλέξη Τσίπρα, η είσοδος του οποίου στην κεντρική πολιτική σκηνή συνέπεσε με την περίοδο των μνημονίων. Συγκυρία που είναι εξαιρετικά δύσκολο να επαναληφθεί, ώστε να φυσήξει ούριος άνεμος για τον/τη διάδοχό του. Περισσότερα για τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, τον Αύγουστο που δεν έχει ειδήσεις, αλλά είναι παχιές οι μύγες
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
