Αυτό είναι το συμπέρασμα που διαχέεται ολοένα και περισσότερο στον δημόσιο βίο μέσω απειλών και εκφοβισμών που γίνονται πλέον ανερυθρίαστα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και από τηλεοπτικές εκπομπές λογής λογής τιμητών.
Τιμητές οι οποίοι από τις τηλεοπτικές σαχλαμαρίτσες και τα αστειάκια που παρήγαν προς ψυχαγωγία, εν μια νυκτί έχρισαν τους εαυτούς τους σε σύγχρονους Αριστοφάνηδες ή, ακόμη χειρότερα, σε σερίφηδες της άγριας Δύσης, απειλώντας με ψευτοτσαμπουκάδες ότι θα ξυλοφορτώνουν είτε δημοσιογράφους είτε πολιτικούς τους αντιπάλους.
Πρώτος και καλύτερος ο Τόλης ο Γκλέτσος, υποψήφιος περιφερειάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος απείλησε με ανάρτησή του ότι θα δείρει τον δημοσιογράφο Βασίλη Χιώτη επειδή εξέφρασε την άποψή του για το δυστύχημα των Τεμπών λέγοντας ότι ίσως είναι μια τραγωδία που θα ανοίξει τον δρόμο να αλλάξουν πράγματα προς το καλύτερο.
Μετά τον Τόλη, τον πολλά βαρύ και ασήκωτο, ήρθε ο διασκεδαστής Αντώνης Κανάκης˙ ναι, αυτός που έγινε διάσημος γιατί έλεγε ανέκδοτα και είχε δίπλα του επί χρόνια ως κολλητό και συνεργάτη κάποιον που έκανε ό,τι έκανε αλλά… «δεν το είχα καταλάβει». Έρχεται λοιπόν ο διασκεδαστής κ. Κανάκης και, αντί να κρύβεται από ντροπή, το παίζει τιμητής των πάντων κατηγορώντας τον Γιάννη Αλαφούζο, ιδιοκτήτη του ΣΚΑΪ, που δίνει βήμα στον Άρη Πορτοσάλτε και τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Περίπου την ίδια επίθεση έκανε και ένας άλλος διασκεδαστής της τηλεόρασης, ο Νίκος Μουτσινάς, η εκπομπή του οποίου στηρίζεται στα τσιφτετέλια που χορεύει μεσημεριάτικα και στα αστεία που αφορούν τον σχολιασμό της μόδας και της ένδυσης ανθρώπων της showbiz. Αυτός λοιπόν ο χορευταράς παρουσιαστής έκανε ολόκληρο διάγγελμα από τηλεοράσεως για να μας πει ότι πρέπει άμεσα να παραιτηθεί ο πρωθυπουργός.
Όλοι αυτοί οι διασκεδαστές που δήθεν καθημερινά κλαίνε για τα αδικοχαμένα παιδιά χτίζουν μια δική τους ιδεολογική ηγεμονία, η οποία δεν αφορά μόνο τα νούμερα που θα κάνουν στην τηλεόραση ή τα likes στους προσωπικούς τους λογαριασμούς. Την εξαργυρώνουν αυτή την ηγεμονία πολιτικά με τη σιωπηρή ή με τη φανερή στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφού έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι εξ αυτών είναι «συμπαθούντες».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
