Του Αντώνη Μπάγιου*
Η κατάσταση στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα φαίνεται πως ακόμη και σήμερα, παρά την ύπαρξη πολιτικής βούλησης, ανά διαστήματα υποτροπιάζει.Δεν είναι πρώτη φορά που η ΑΣΣΟΕ μας απασχολεί για λόγους που δε θα έπρεπε. Ανεξάρτητα από τις υποκείμενες αιτίες της πρόσφατης επίθεσης στον καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου, τα δεδομένα ως προς τη δράση των αντιεξουσιαστών μιλούν από μόνα τους. Ξυπνήσαν ένα πρωί,μπήκαν στο Πανεπιστήμιο, εισέβαλαν σε μία αίθουσα, τρομοκράτησαν, βιαιοπράγησαν, έφυγαν. Σε αντίθεση με το παρελθόν, το ζήτημα, πλέον, δεν είναι οι ιδεολογικές εμμονές της κυβερνητικής πλειοψηφίας να αντιμετωπίσει μία παθογένεια δεκαετιών. Το πρόβλημα, όπως διαμορφώνεται, είναι αμιγώς λειτουργικό. Όσο πρόθυμη και να είναι η Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την ανομία εντός των Ιδρυμάτων, κάτι τέτοιο δε μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά, αν εστιάσει κανείς στην αντιμετώπιση του φαινομένου από το πρίσμα της καταστολής, δηλαδή της εκ των υστέρων επέμβασης. Κρίσιμο είναι και πρέπει να εμπεδωθεί, ότι πολλά από τα φαινόμενα καταδρομικών επιθέσεων και πολιτικής βίας στο χώρο των ΑΕΙ επισυμβαίνουν εξαιτίας της μη ύπαρξης ενός γενικότερου προληπτικού μηχανισμού προστασίας των χώρων.
Καταρχάς, η είσοδος στο Πανεπιστήμιο κατόπιν ταυτοποίησης, η λεγόμενη κάρτα εισόδου, αν και έχει προαναγγελθεί, ακόμη δεν έχει εφαρμοστεί. Το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι: «γιατί;». Είναι δημοσκοπικά επιβεβαιωμένο και εκλογικά αποδεδειγμένο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων τάσσεται υπέρ της ριζικής και μεταρρυθμιστικής, εξαγγελθείσας παρέμβασης στον χώρο των ΑΕΙ. Η κυβερνητική αδράνεια αναφορικά με το ζήτημα της κάρτας εισόδου δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει: είτε πολιτική υποχώρηση της κυβέρνησης και μετατόπιση προς μία ανεκτικότερη αντιμετώπιση της ανομίας, είτε υποτίμηση του ζητήματος. Το φαινόμενο όμως, ό,τι και να ισχύει τελικά, είναι ιδιαζόντως σοβαρό. Το έργο των διδασκόντων παρεμποδίζεται, η ανταγωνιστικότητα των Ιδρυμάτων καταρακώνεται, η ανασφάλεια για όσους στοχοποιούνται μεγαλώνει.
Την προηγούμενη εβδομάδα υποστήριξα πως κάτι αλλάζει στον χώρο των ΑΕΙ και ότι αυτό πρέπει να πιστωθεί στην Κυβέρνηση. Καθίσταται όμως έκδηλο ότι η διαχείριση έχει κενά, τα οποία μπορεί να οφείλονται στην απροθυμία κάποιων Πρυτάνεων, όμως βαραίνουν και την Κυβέρνηση και ακριβώς αυτά επιλέγει να φωτίσει η συγκεκριμένη οπτική. Η κάρτα εισόδου αποτελεί προϋπόθεση επιτυχούς αντιμετώπισης του βίαιου ριζοσπαστισμού στα Πανεπιστήμια, όχι σε επίπεδο καταστολής, αλλά σε επίπεδο πρόληψης. Ο κατά την είσοδο στο χώρο των Ιδρυμάτων έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα αποκλείσει, μια και καλή, όλα τα εξωπανεπιστημιακά στοιχεία, μοναδικός σκοπός εισόδου των οποίων είναι η πολιτική βία και η πολιτική προπαγάνδα στον χώρο των Ιδρυμάτων. Ο αποκλεισμός τους είναι μονόδρομος, αν θέλει κανείς να σπάσει την αλυσίδα της ριζοσπαστικοποίησης και της συνεπαγόμενης πολιτικής βίας.
Εκτός από την κάρτα εισόδου, η πανεπιστημιακή αστυνομία θα συμβάλλει επίσης σε επίπεδο προληπτικό προς την κατεύθυνση εξάλειψης της βίας από τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Είναι αυταπόδεικτο πως πολύ περισσότερο θα το σκεφτεί κανείς να προβεί σε πράξεις παράνομες εντός του χώρου αν γνωρίζει ότι τα όργανα επιβολής της δημόσιας τάξης είναι πάντα εκεί και το ενδεχόμενο σύλληψης είναι σχεδόν βέβαιο. Αυτή η Κυβέρνηση, δε μπορεί και δεν πρέπει να εκβιάζεται από όσους, ασκώντας επαναστατική γυμναστική, προαναγγέλουν συγκρούσεις, αν εφαρμοστούν οι εξαγγελθείσες παρεμβάσεις.
Τα δύο αυτά μέτρα, κινούμενα σε επίπεδο προληπτικό, είναι εφικτό να επιφέρουν ριζική μεταβολή της κατάστασης στον χώρο των ΑΕΙ.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι μεταρρυθμιστής πολιτικός. Στο προεκλογικό του πρόγραμμα έδωσε με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις, μία νέα προοπτική στο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Παρόλα αυτά και ενώ υπάρχει η πολιτική βούληση, έχει δοθεί ήδη, αδικαιολογήτως, πολύς χώρος σε όσους διαχρονικά χρησιμοποιούν το Πανεπιστήμιο ως προπύργιο πολιτικής βίας, ακόμη και αν επί της ουσίας δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Αποκλεισμός μη φοιτητών-εξωπανεπιστημιακών με την εισαγωγή της κάρτα εισόδου και εγκατάσταση οργάνων επιβολής της τάξης είναι ο δρόμος για Πανεπιστήμια του μέλλοντος, φιλικά στην καινοτομία, ανταγωνιστικά και ασφαλή.
- Ο Αντώνης Μπάγιος είναι φοιτητής Νομικής του ΑΠΘ
