Γράφει ο Αντώνης Μπάγιος*
Μία από τις βασικότερες αιτίες εκλογής της Κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν η δέσμευσή της για μεταρρύθμιση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Η κατάργηση του ασύλου και η αλλαγή του καθεστώτος αντιμετώπισης των παραβατικών-πολλές φορές ποινικά κολάσιμων πράξεων- εντός των χώρων των Πανεπιστημίων, υπήρξε από τις πρώτες κιόλας κυβερνητικές κινήσεις, τηρώντας η Κυβέρνηση με τον τρόπο αυτό τη δέσμευση που ανέλαβε προεκλογικά. Το άσυλο των ιδεών, κομμάτι της κληρονομιάς του δυτικού πολιτισμού και της ευρωπαϊκής πνευματικής διανόησης, είχε μεταλλαχθεί έως το 2019 σε ένα καθεστώς ασυδοσίας, ακαταδίωκτου και έμμεσης προώθησης ιδεολογικών θέσεων από αυτούς που διαχρονικά και καταχρηστικά το επικαλούνται και το περιφρουρούν ως κομμάτι της πολιτικής τους ταυτότητας. Αυτό είναι γεγονός πως αποτελούσε παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία, πάντα βέβαια προς το χειρότερο. Συνυφασμένη με την κατάσταση βίας και ανομίας στο χώρο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων υπήρξε και η χαλαρή, πολλές φορές μάλλον ανύπαρκτη, αντιμετώπιση του φαινομένου των καταλήψεων δημοσίων κτιρίων, οι οποίες αν και ποινικά αδικήματα εμφάνισαν μία αδικαιολόγητη διάρκεια και ανθεκτικότητα σε βάθος χρόνου, τελώντας προφανώς υπό την ανοχή της εκάστοτε Κυβέρνησης. Δεν είναι δε τυχαίο ότι το φαινόμενο της ανομίας υπό το πέπλο του ασύλου αλλά και των καταλήψεων, τελεί υπό την προστασία συγκεκριμένης ιδεολογικής ομάδας, της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η συντριπτική πλειοψηφία περιστατικών πολιτικής βίας εντός του χώρου των πανεπιστημίων προέρχεται από το συγκεκριμένο χώρο. Αυτά είναι τα δεδομένα και είναι αναμφισβήτητα. Αυτός είναι και ο λόγος που ακόμη και η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, το ΚΙΝΑΛ, έχει μετατοπιστεί πολιτικά στο ζήτημα του ασύλου και εν γένει της ανοχής παραβατικών συμπεριφορών, παρουσιάζοντας μία σκληρότερη στάση απέναντι στα ζητήματα αυτά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πρωτογονικές αυτές καταστάσεις κράτησαν το πανεπιστήμιο ιδεολογικά δέσμιο με συνέπεια την διαχρονική και γραμμική υποβάθμιση του. Η διαφορά με τα πανεπιστήμια του εξωτερικού είναι απλή: ενώ τα ακμάζοντα και υγιή ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια είναι επικεντρωμένα στην έρευνα, τη συμπόρευση με την ελεύθερη αγορά, τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας και τη διαμόρφωση μίας πολυδιάστατης πολιτιστικής κουλτούρας, στα ελληνικά Πανεπιστήμια μέχρι πρότινος ασχολούμασταν με την κατάπτυστη επίθεση κατά του Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ ή με τις «πογκρόμ» επιθέσεις κατά φοιτητών με διαφορετική πολιτική άποψη ή με τα «φρούρια» του Ρουβίκωνα στη Φιλοσοφική. Η πολιτιστική και αισθητική υποβάθμιση των Ιδρυμάτων, σε συνδυασμό με την αδυναμία δημιουργίας ελκυστικών ερευνητικών προγραμμάτων έχουν καταστήσει το ελληνικό πανεπιστήμιο ένα κατάλοιπο αναχρονιστικό και μαραμένο. Πάντα και παντού φυσικά υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις, όμως δυστυχώς η σιωπηρή πλειοψηφία στην Ελλάδα βρίσκεται στο έλεος της μειοψηφίας εκείνης, που με τη φωνή και την απειλή βίας επιβαλλόταν για τόσα χρόνια.
Είναι πλέον αυταπόδεικτο ότι κάτι αλλάζει. Το άσυλο καταργήθηκε, ενώ πρόσφατα η Κυβέρνηση με την πολύτιμη συνδρομής της ΕΛ.ΑΣ. διέλυσε άλλη μία κατάληψη στο ΑΠΘ, στη θέση της οποίας θα δημιουργηθεί μία βιβλιοθήκη, που θα είναι σε θέση να υπηρετεί πράγματι το άσυλο των Ιδεών. Το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι αν αυτό αρκεί. Η απάντηση είναι όχι. Η αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει, όμως απαιτούνται ακόμη περισσότερες μεταρρυθμίσεις για να εναρμονιστούμε με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η είσοδος στο χώρο με επίδειξη πανεπιστημιακής ταυτότητας, η δημιουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας θα συμβάλλουν ουσιαστικά προς τον σκοπό αυτό. Το κυριότερο όμως είναι το σπάσιμο των αγκυλώσεων εκείνων, που δημιουργούν μία προνομιακή κατάσταση, προσβάσιμη σε λίγους.Το πανεπιστήμιο ανήκει και πρέπει να ανήκει σε όλους και ένας από τους βασικούς σκοπούς του πρέπει να είναι η συμπόρευση με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, καθώς είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν κάποιοι, η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αποτελεί μεταξύ άλλων ένα εκ των μέσων για την είσοδο στην αγορά εργασίας.
- Ο Αντώνης Μπάγιος είναι φοιτητής της Νομικής του ΑΠΘ
Από την έντυπη εφημερίδα Karfitsa
