«Η τραγωδία του Ευριπίδη ‘’Ιφιγένεια εν Αυλίδι’’ θα μπορούσε να γίνει μια απίστευτη κινηματογραφική βερσιόν της ταινίας ‘’Ο Νονός’’ του Φράνσις Φορντ Κόπολα, γιατί έχει τα στοιχεία αυτά που εν προκειμένω ο άνθρωπος να κατακτήσει την υλική διάσταση της ζωής είναι διατεθειμένος να θυσιάσει κάτι τόσο πολύ συναισθηματικά δεμένο μαζί του, όπως συμβαίνει στην ιστορία της Ιφιγένειας, όπου το χέρι του πατέρα της την προσφέρει στο μαχαίρι του μάντη», περιγράφει ο Άκης Σακελλαρίου.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Ο ηθοποιός ενσαρκώνει τον Μενέλαο, στο έργο «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» που θα ανέβει στις 28 Ιουλίου, στο θέατρο Δάσους, στη Θεσσαλονίκη. Μιλώντας για τα διαχρονικά στοιχεία του έργου σε συνέντευξη του στην Karfitsa σημειώνει ότι «ο καθένας μπορεί να βρει πολλά παρόμοια παραδείγματα στον σύγχρονο κόσμο».
Τον ρωτήσαμε αν πιστεύει ότι στην εποχή μας οι άνθρωποι έχουν κύριο στόχο τα υλικά αγαθά και απάντησε ότι «δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με τον κόσμο γενικότερα. Πιστεύω είναι ανθρώπινο ο κόσμος να σκέφτεται με βάση τα υλικά αγαθά. Ωστόσο όταν έρχεται μια ‘’καταιγίδα’’ όπως αυτή που ζήσαμε με την πανδημία του κορονοϊού ο κόσμος ταρακουνιέται και έπειτα συνέρχεται. Τότε είναι η στιγμή που καταλαβαίνουμε ότι τίποτα δεν είναι αιώνιο. Είναι στον άνθρωπο όμως αν θα υπερισχύσει μέσα του η προσήλωση του στα υλικά αγαθά. Αν και στην δυτική κοινωνία είναι κάτι αρκετά αποδεχτό».
To όνειρο ήρθε στη Θεσσαλονίκη
Αρχές του περασμένου Απριλίου ο Άκης Σακελλαρίου συμμετείχε στα γυρίσματα της χολιγουντιανής ταινίας «The Bricklayer» που πραγματοποιούνταν στη Θεσσαλονίκη. Ο ηθοποιός υποδύεται έναν Έλληνα υπουργό στην ταινία και για τις ανάγκες των γυρισμάτων είχε βρεθεί στην πλατεία Αριστοτέλους. Εκεί πλήθος κόσμου είχε περικυκλώσει την πλατεία για να «κρυφοκοιτάξει» πως γινόντουσαν τα γυρίσματα, ενώ έκπληκτοι είδαν τον Έλληνα ηθοποιό να συμμετέχει στις σκηνές. «Η χαρά μου ήταν τεράστια που συμμετείχα σε μια τόσο μεγάλη παραγωγή. Ήταν μια ονειρική κατάσταση», δηλώνει ο κ. Σακελλαρίου. Μάλιστα, όπως εξομολογήθηκε «μικρός είχα φύγει από την Ελλάδα για να κυνηγήσω το όνειρο μου στην Αμερική και μετά από κάποια χρόνια το όνειρο ήρθε στη Θεσσαλονίκη. Έφυγα δηλαδή από τη Θεσσαλονίκη, πήγα να σπουδάσω στην Αμερική και να ζήσω το όνειρο μου να κάνω καλές σπουδές και να δω πώς είναι να ζεις στο εξωτερικό και τελικά αυτό μεταφέρθηκε, μετά από χρόνια, στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην πόλη μου».
Όσον αφορά τις μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές που γυρίζονται στη Θεσσαλονίκη ο ηθοποιός τόνισε ότι είναι πολύ ενθαρρυντικό και εύχεται να κρατήσει όλη αυτή η συνεχής πραγματοποίηση παραγωγών και να μην τελειώσει γρήγορα.
«Για τους ηθοποιούς δεν είναι τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα στις συγκεκριμένες παραγωγές, γιατί κυρίως ψάχνουν ηθοποιούς που μιλάνε καλά αγγλικά ή να είναι βοηθητικοί. Εγώ που συμμετείχα στην ταινία ήθελαν έναν ηθοποιό ο οποίος ναι μεν να μιλάει καλά αγγλικά, αλλά θα έκανε έναν Έλληνα υπουργό εξωτερικών, οπότε έπρεπε να ξέρει και ελληνικά», σημειώνει ο ίδιος. «Όμως είναι σημαντικό για αρκετούς ηθοποιούς που κατάφεραν να συμμετάσχουν σε αυτές τις παραγωγές διότι βρήκαν έναν χώρο να μπορέσουν να κρατηθούν στην πόλη τους», υπογραμμίζει.
Η τέχνη ενώνει κόσμους
Η Θεσσαλονίκη για τον Άκη Σακελλαρίου δεν είναι μόνο ο τόπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε, αντίθετα έχει σπουδάσει και δουλέψει αρκετά στην πόλη. Έχει λοιπόν ζήσει και δει τα θεατρικά δρώμενα αρκετά χρόνια στην πόλη του. Σχολιάζοντας για το πώς βλέπει θεατρικά τη Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια σημειώνει ότι «γίνονται παραστάσεις και αρχίζει να δημιουργείται ένα ‘’ρεύμα’’ που πλησιάζει τη νεολαία στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, είναι σημαντικό ότι το ίδιο το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος έχει αρχίσει να διαφοροποιείται».
Μάλιστα, ο Άκης Σακελλαρίου είναι και καλλιτεχνικός διευθυντής των Δημητρίων. Φέτος στο πλαίσιο του Φεστιβάλ τονίζει ότι «θα συνεργαστούμε για πρώτη φορά με το ΚΘΒΕ σε επίπεδο όχι μόνο απλής συνεργασίας, αλλά και συμπαραγωγής με δυο μεγάλα πρότζεκτ, το ένα είναι η ‘’Τρικυμία’’ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, μία από τις τελευταίες παραστάσεις του σπουδαίου Βρετανού σκηνοθέτη Πίτερ Μπρουκ και σε μια παράσταση του Τόμας Οστερμάιερ».
Ο κ. Σακελλαρίου τόνισε ότι σε επίπεδο καλλιτεχνικό μόνο με συμπράξεις και συμπαραγωγές μπορούν να προχωρήσουν τα πράγματα στον πολιτισμό, αλλά και γενικότερα στην κοινωνία μας. «Ειδικά σε έναν χώρο όπως η Θεσσαλονίκη, που έχει τα δυο ακραία στοιχεία πολύ έντονα, από την μια έναν απίστευτο συντηρητισμό και από την άλλη έναν απίστευτο προοδευτισμό. Αυτά πρέπει κάποια στιγμή να βρεθούν στην μέση και η τέχνη είναι η μόνο λύση για να φέρει κοντά καθετί αντίθετο», καταλήγει.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
