Το Θεατρικό έργο «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» συμμετέχει στην «Ανοιχτή Θεατρική Σκηνή της Πόλης 2022» στο Θέατρο Άνετον από την Τρίτη 10 έως και την Πέμπτη 12 Μαΐου 2022.
Ο συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης, εμπνέεται από τον αρχαίο μύθο της Κασσάνδρας γράφοντας ένα σύγχρονο «μανιφέστο» για τον ανθρώπινο πόθο, παροτρύνοντας μας να μεταβούμε σε μια άλλη διάσταση ξεχνώντας ό,τι κάναμε και ήμασταν μέχρι στιγμής.
1)Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να σπουδάσετε θέατρο και κινηματογράφο;
H έμφυτη κλίση προς το θέατρο και τον κινηματογράφο.
2)Τι σας ώθησε στο να ασχοληθείτε με την θεατρική συγγραφή;
Η έμφυτη κλίση προς την θεατρική γραφή.
3)Τι είναι αυτό που θα θέλατε να επικοινωνήσετε στον κόσμο μέσα από το έργο “ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας”; Πείτε μας λίγα λόγια για τη συγκεκριμένη παράσταση και τι συναισθήματα σας γεννά.
Να δημοσιοποιήσω το γεγονός ότι, για μένα, έχει κλείσει η πολλών αιώνων εξαπάτηση ότι
υπάρχει αυτό που λέγεται Θεός, με όλες τίς ολέθριες συνέπειες που είχε αυτή εξαπάτηση
για τον άνθρωπο, και να υμνήσω υπενθυμίζοντας το απέραντο βάθος που έχει το
ανθρώπινο ον τόσο ως σώμα όσο και σαν πνεύμα, μέσα στα όρια τής θνητότητάς του, με
προεξάρχοντα τον ερωτικό πόθο. Η παράσταση είναι μία προσωπική εκδοχή όλων των παραπάνω, τα οποία δεν εξαντλούνται, όπως είναι φυσικό, σ’ αυτήν.
4)Από πού αντλείται έμπνευση για το κάθε σας έργο;
Αντλώ κίνητρα από την πραγματικότητα, την δική μου και απ’ αυτήν που με περιβάλει,
αλλά σε μέγιστο βαθμό από τις αναγνώσεις, που ανατροφοδοτούν την γραφή μου.
5)Αν έπρεπε να διαλέξετε ανάμεσα στο θέατρο και τη συγγραφή τι θα επιλέγατε;
Δεν τίθεται θέμα επιλογής. Είμαι συγγραφέας, και γράφω θέατρο. Θέατρο και γραφή για
μένα είναι αλληλένδετα.
6)Ποιο ήταν για εσάς το πιο αγαπημένο και το πιο σημαντικό έργο που έχετε παρουσιάσει;
Όλα.
7)Πως προέκυψε και πόσο πετυχημένη είναι η συνεργασία σας με τον κ Βραχνή;
Η συνεργασία μας με τον κ. Βραχνή προέκυψε από μία αδιάγνωστη και εν πολλοίς
συγκρουσιακή αμοιβαιότητα.
8)Έχει τη δυνατότητα η τέχνη να αλλάξει έναν άνθρωπο ή ακόμα και τον ίδιο τον κόσμο;
Έναν άνθρωπο μπορεί να τον κάνει να ανακαλύψει τον εαυτό του – όπως συνέβη μ’ εμένα.
Τον κόσμο δεν μπορεί να τον αλλάξει το θέατρο, πρώτον γιατί δεν είναι αυτός ο
προορισμός τού θεάτρου, δεύτερον γιατί ο κόσμος δεν αλλάζει σε τίποτα με την τέχνη,
ακόμα κι όταν αυτή το επιδιώκει, τρίτον γιατί το θέατρο χρειάζεται τον κόσμο όπως
ακριβώς είναι, εννοώ : περίπλοκος, πολύσημος, ανεξάντλητος, για να δημιουργήσει, με τα
υλικά του, έναν κόσμο παράλληλο, τον σκηνικό, εξίσου περίπλοκο, πολύσημο, ανεξάντλητο.
9)Αν έπρεπε να δώσετε μία συμβουλή στη νέα γενιά που ασχολείται ή που θέλει να ασχοληθεί με την ποίηση ή την συγγραφή ποια θα ήταν αυτή;
Ακατάπαυστη ανάγνωση. Όχι για να περνάει η ώρα, αλλά για ξεστράβωμα.
