Οι ηθοποιοί Γιώργος Γαλίτης και Θανάσης Κουρλαμπάς ξετυλίγουν για άλλη μια χρονιά, όλη την υποκριτική τους γκάμα επί σκηνής, τόσο σε κωμικό όσο και σε δραματικό επίπεδο, ενσαρκώνοντας όλους τους ρόλους από τη φιλοσοφική νουβέλα του Λέοντος Τολστόι “Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς” σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Ο Γιώργος Γαλίτης, ηθοποιός, σεναριογράφος και γελοιογράφος, αποκαλύπτει στην εφημερίδα karfitsa την ατελείωτη πορεία του, ενώ μιλά για τη λατρεία που τρέφει για τη γελοιογραφία, για την δύσκολη περίοδο της πανδημίας και για τα μελλοντικά σχέδια του.
Από ποια ηλικία καταλάβατε ότι είχατε κλίση στην τέχνη και ειδικότερα ότι θέλατε να ασχοληθείτε με το θέατρο;
Από πολύ μικρός ασχολήθηκα και με το θέατρο και με το σκίτσο, καθώς η γελοιογραφία είναι μία μεγάλη αγάπη μου. Με το θέατρο ασχολήθηκα ερασιτεχνικά από τα 13 στη Νάουσα, γιατί είμαι από εκεί. Έκτοτε κατάλαβα ότι είναι αυτό που θέλω να κάνω στη ζωή μου. Ένιωσα ότι αυτός είναι ο δρόμος για μένα και μετά από τόσα χρόνια αισθάνομαι ικανοποιημένος και ευτυχισμένος με την επιλογή μου.
Ποιός ήταν ο πρώτος μεγάλος ρόλος σας, είτε θεατρικά είτε τηλεοπτικά;
Θεατρικός θα έλεγα , στον “Ράφτη Κυριών” του Φεντώ, με τον Σπύρο Παπαδόπουλο, τον Χάρη Ρώμα, την Κουρή, την Τζόυς Ευείδη και τον Νίκο Αλεξίου. Συνέβη μόλις τελείωσα τη σχολή. Αυτή ήταν η πρώτη επαγγελματική επαφή μου με τον χώρο του θεάτρου. Τηλεοπτικά, σε ένα σόου που έκανε τότε ο Σπύρος Παπαδόπουλος, όπου “βγήκα ζωντανά” σε ένα σκετσάκι που έκανα τον δραπέτη. Το είχε γράψει ο γελοιογράφος ο Κυρ. Από εκεί και πέρα βγαίναμε κάθε εβδομάδα και κάναμε ένα σκετσάκι που σατιρίζει την επικαιρότητα.
Έχετε δραστηροποιηθεί καλλιτεχνικά στο εξωτερικό; Έχει τύχει να συνεργαστείτε με κάποιον ξένο ηθοποιό;
Όχι ποτέ δεν έχει τύχει. Έχω πάει με την παράστασή μου, “Τα ραδίκια ανάποδα” και έχω παίξει στο εξωτερικό, αλλά ποτέ δεν έτυχε να συνεργαστώ με κάποιον ξένο καλλιτέχνη. Θα ήταν σίγουρα πολύ σπουδαίο, αλλά δεν έχει συμβεί. Η δουλειά μας κυρίως είναι στη γλώσσα μας. Δεν θεωρώ ότι μπορείς να φτάσεις υποκριτικά το στόχο σου σε μία ξένη γλώσσα. Ειδικά, στην κωμωδία, στην οποία χρειάζεται να γνωρίζεις τα ιδιώματα της γλώσσας και την ξένη κουλτούρα.
Πώς βιώσατε την πανδημία; Τι συναισθήματα σας δημιούργησε;
Η πανδημία ήταν μία στενάχωρη περίοδος για εμάς τους καλλιτέχνες, γιατί στερηθήκαμε τη δουλειά μας και με αυτό δεν αναφέρομαι μόνο στα χρήματα, αλλά στην ουσία της δουλειάς μας, την επικοινωνία με τον κόσμο. Από εκεί και πέρα, εγώ προσωπικά προσπάθησα να εκμεταλλευτώ αυτόν τον χρόνο. Βρήκα ξανά την γελοιογραφική μου γραμμή, γεγονός που με χαροποίησε πάρα πολύ και με εκτόνωσε καλλιτεχνικά. Ήταν εκτός πραγματικότητας και λογικής αυτά που ζήσαμε. Βέβαια, υπάρχουν πολύ πιο δύσκολες, επώδυνες και εφιαλτικές καταστάσεις που διανύουν άλλοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία. Αυτό, μπροστά στο ότι περιοριστήκαμε για λίγο στα σπίτια μας μοιάζει τελείως ασήμαντο.
Έχετε κάποια μελλοντικά σχέδια;
Συζητάω κάτι για το χειμώνα. Το καλοκαίρι θα συμμετέχω σε μία παράσταση με κείμενα του Αρκά, το “Αρκάς εκτός ελέγχου”. Θα κάνουμε μία περιοδεία και θα έρθουμε και στη Θεσσαλονίκη. Θα είναι μια πάρα πολύ ωραία εμπειρία και για εμάς, τους ηθοποιούς, και για τους θεατές. Εκτός από αυτά, όπως γνωρίζετε θα σε λίγες μέρες, συγκεκριμένα στις 13, 14 και 15 Μαΐου, εγώ και ο Θανάσης Κουρλαμπάς θα έρθουμε στη Θεσσαλονίκη για να παίξουμε το “Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς” στο Θέατρο Αμαλία. Στις 16 θα το ανεβάσουμε και στη Νάουσα, επομένως θα κλείσει ωραία ο κύκλος της Μακεδονίας.
