Μια noir ιστορία που εκτυλίσσεται σε ένα ξενοδοχείο του Βαρδάρη, στη Θεσσαλονίκη, είναι το περιεχόμενο του νέου βιβλίου της Μαρίας Αμανατίδου, με τίτλο «Ambassador» και υπόσχεται να καθηλώσει τους αναγνώστες.
Η Μ. Αμανατίδου σε συνέντευξη της στην εφημερίδα Karfitsa μας βάζει στο mood του βιβλίου εξηγώντας γιατί επέλεξε το fiction ξενοδοχείο που διαδραματίζεται το story να έχει ως βάση τη Θεσσαλονίκη, ποιος χαρακτήρας του βιβλίου την κεντρίζει και γιατί αποφάσισε να γράψει ένα noir.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Πως προέκυψε η συγγραφή του βιβλίου με τίτλο «Ambassador»;
Μετά από πολλά χρόνια ενασχόλησης με τη γραφή και δυο εργαστήρια creative writing προέκυψε το συγκεκριμένο βιβλίο. Ήταν εντελώς αναπάντεχος ο τρόπος που γεννήθηκε η συγκεκριμένη ιστορία, δεδομένου ότι δούλευα ένα άλλο έργο για αρκετά χρόνια. Ένα μεσημέρι Κυριακής καθόμουν κι έγραφα τις 1000 λέξεις μου για το επόμενο μάθημα της δημιουργικής γραφής και στο τελείωμα τους, γιατί είμαι και καλή μαθήτρια , είδα μπροστά μου αυτό το ξενοδοχείο και τους χαρακτήρες. Κάθισα και έγραψα τον σκελετό της ιστορίας και στη συνέχεια όλα πήραν το δρόμο τους. Συνέβη μάλλον αυτό που λένε συχνά ότι δηλαδή γράφουμε ό,τι διαβάζουμε. Κάποια στιγμή όταν γύρισα ανάποδα την καρέκλα μου από το γραφείο στη βιβλιοθήκη μου συνειδητοποίησα ότι τα πιο πολλά και αγαπημένα μου βιβλία είναι noir, αστυνομικά και crime. Άρα τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Η Θεσσαλονίκη είναι το φόντο της ιστορίας. Γιατί επιλέχθηκε ο Βαρδάρης; Ποιες εικόνες της περιοχής σας έκαναν να «φτιάξατε» το fiction ξενοδοχείο εκεί;
Η Θεσσαλονίκη της σημερινής εποχής είναι το φόντο της ιστορίας γιατί η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που ζω και αγαπώ. Κάνω και μικρές βόλτες στο παρελθόν, όχι όμως στο μακρινό, πάω κάποιες δεκαετίες πίσω για να αφηγηθώ τις ιστορίες των ηρώων μου. Ο Βαρδάρης είναι μια γειτονιά που μου αρέσει. Πέρασα πολλά χρόνια δουλεύοντας σε στούντιο και ραδιόφωνα στην περιοχή και την έχω περπατήσει. Έχει πολλά παλιά ξενοδοχεία που θα μπορούσαν να είναι το Ambassador. Κι επίσης είναι μια γειτονιά που είναι κέντρο απόκεντρο, με όλους τους ανθρώπους που συναντά κανείς στο βιβλίο. Είναι μια γειτονιά με γλυκά άγριο «βαλκανικό» decadence που έχουν γράψει γι’ αυτήν πολλοί αγαπημένοι συγγραφείς και ποιητές κι έχει μια φόρτιση ερωτική.
Έχετε κάποιον αγαπημένο χαρακτήρα; Ποιον και γιατί;
Αυτό μου το ρωτάνε όλοι. Γενικά με εξιτάρει πολύ η ιδέα της εκδίκησης και η ψυχολογία του ανθρώπου που αποφασίζει να πάρει τον νόμο στα χέρια του. Δεν τον δικαιολογώ , ούτε τον βάζω σε κάποιο βάθρο, απλά προσπαθώ να εξερευνήσω την ψυχή του. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται το Ambassador αλλά και οι ιστορίες που γράφω τώρα. Για να απαντήσω όμως, αγαπώ όσους έχουν αναγνωρίσει τα πάθη τους και προχωρούν με αυτά χωρίς όμως να βλάπτουν τους άλλους γύρω τους.
Γιατί noir;
Το noir είναι η πιο πολιτική λογοτεχνία. Είναι οι ιστορίες των πόλεων , των ανθρώπων όλων των τάξεων, των δρόμων, της καλής και της «ύποπτης» κοινωνίας. Ουσιαστικά μεταφέρει όλα εκείνα τα στοιχεία της εποχής που περιγράφει, οικονομία, κοινωνία, ιδέες. Είδα πρόσφατα το ντοκιμαντέρ Λάτιν Noir του Ανδρέα Αποστολίδη και κατάλαβα κι εγώ το γιατί.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
