Σχεδόν καθημερινά εορτάζεται μια παγκόσμια ημέρα. Η σημερινή όμως, 8 του Μάρτη είναι πολύ σημαντική για όλο τον κόσμο, καθώς σε γωνιά του πλανήτη γιορτάζουν οι γυναίκες.
Είναι αδύνατον να περιγράψει κανείς με λίγες λέξεις, ίσως και με πολλές, την γυναικεία υπόσταση, την ακτινοβολία της, το νόημα που δίνει στη ζωή κάθε όντος.
Ωστόσο είναι πιο εύκολο το τελευταίο διάστημα να μιλήσουμε για τη καταπίεση που βιώνουν, τα αμέτρητα περιστατικά βίας στα οποία γίνονται μάρτυρες και για το γεγονός της αύξησης των γυναικοκτονίων.
Η Παρασκευή Σαλαβγιά είναι μία μοναδική, δυναμική, άκρως δημιουργική και αεικίνητη γυναίκα. Ένα καλλιτέχνης-άνθρωπος που πιστεύει πως ο κόσμος θα ήταν πιο όμορφος εάν ξεκινηνούσαμε την αλλαγή από τον…εαυτό μας!
Συνέντευξη στον Μιχάλη Δρούγκα
Η Παρασκευή Σαλαβγιά γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1998 μόλις 5,5 μηνών,995 γρ. Ένα σωληνάκι παροχής οξυγόνου που αποσωληνωθηκε τυχαια δημιουργησε την βλάβη της εγκεφαλικής παράλυσης και αριστερής ημιπληγίας, αλλά με πολλή δουλειά η αναπηρία της πέρασε στην περιοχή του αοράτου. Έχει αποφοιτήσει από το τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και από την ΑΣΠΑΙΤΕ ως σύμβουλος.
Είναι η δημιουργός της ταινίας ‘’Ένας κόσμος, δύο όψεις’’ καθώς επίσης συγγραφέας μιας παιδικής Χριστουγεννιάτικης ιστορίας και ενός βιβλίου αυτογνωσίας.
Επίσης, ασχολείται με την τέχνη της γελωτοθεραπείας και του χορού.
Λατρεύει τα βιβλία αυτοβελτίωσης.
Θεωρεί ότι ο κόσμος μας θα ήταν ομορφότερος αν όλοι οι άνθρωποι δούλευαν με τον εαυτό τους. Απο τα πιο σημαντικά πράγματα που κλήθηκε να κάνει σε αυτή την ζωή ήταν να έρθει σε επαφή με τον εαυτό της, να τον κοιτάξει κατάματα, με βαθιά συμπόνια, αγάπη και φροντίδα.
1. Μίλησε μου για το πως νιώθεις που είσαι γυναίκα σήμερα; Τι φοβίες έχεις; Πως τις αντιμετωπίζεις;
Νιώθω ευλογία που είμαι γυναίκα σήμερα. Οι γυναίκες είναι ξεχωριστά όντα.
Μοναδικά που έχουν μία απεριόριστη εσωτερική δύναμη, μία έμφυτη ευαισθησία και στοργή. Μία γαληνη και μια ηρεμία. Θεωρώ ότι εν έτη 2024 πρέπει να συζητάμε μόνο για το πως όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μία γυναίκα τα αξιοποιεί ώστε να μπορεί να δημιουργεί.
Αλλά αντιθέτως συζητούμε για το πως μία γυναίκα χρειάζεται να προστατεύεται καθημερινά από το ανδρικό φύλο. Πόση ανασφάλεια νιώθει και πόσα από αυτά τα χαρακτηριστικά της χρειάζεται να κάνει πέρα και να μάθει απλά να προστατεύεται.
Είμαι γυναίκα και ναι αυτό προϋποθέτει ότι στην σημερινή εποχή μπορεί να σκεφτώ το βράδυ γυρνώντας σπίτι, να μιλάω στο κινητό μου με κάποιον ή αλλιώς να αυξήσω το βήμα μου όταν περπατάω σε έναν σκοτεινό δρόμο. Ακόμα και να κοιτάξω περίεργα αυτόν που θα μου κεράσει σφηνάκι στο μπαρ. Αλλά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος και όταν κάνω αυτές τις σκέψεις τις εκλογικεύω έτσι ώστε ο φόβος να μην μου προκαλεί αδράνεια και θυμίζω στον εαυτό μου τους υπέροχους άντρες φίλους που έχω.
2. Τι πιστεύεις φοβούνται περισσότερο οι γυναίκες στην ηλικία σου και γενικότερα όμως
Πιστεύω ότι φοβούνται όλα αυτά που προαναφέραμε και κάνουν όλα αυτά που κάνω και εγώ και ίσως και άλλα. Δεν μπορώ να ξέρω αν οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας φοβούνται λιγότερο, σίγουρα όμως φοβούνται.
Πιστεύω ότι οι γυναίκες στην ηλικία μου φοβούνται οτι ανά πάσα στιγμή μπορεί να είναι εκείνες στην θέση της κακοποιημένης γυναίκας που διαβάζουν ή σε κάποιας άλλης που έχει χάσει την ζωή της.
Τώρα αν ερωτούμαι τι χρειάζεται να κάνουμε για να αλλάξουμε αυτό το συναίσθημα, είναι να ξεριζώσουμε όλες αυτές τις στερεοτυπικές αντιλήψεις που θρεφουν γενιές και γενιές και μεγαλώνουν τα αγόρια και τους άντρες με λανθασμένες αντιλήψεις αλλά και πρότυπα και να τους καλλιεργήσουμε την ευαισθησία, την ενσυναίσθηση, την κατανόηση, την φροντίδα και την επικοινωνία έτσι ώστε να μειώσουμε το χάσμα ανάμεσα στα δύο φύλα και να δημιουργήσουμε μία κοινωνία χωρίς διχασμό.
3. Αρχίζεις να έχεις ενεργό συμμετοχή στα δρώμενα του σινεμά. Ο χώρος της τέχνης δε χαρακτηρίζεται μόνο από ευγένεια και καλές προθέσεις. Τι συμβουλεύεις τον εαυτό σου ή μια νέα ή νέο που θα έπαιρνε αυτό το δρόμο;
Η συμβουλή μου είναι να εμπιστευόμαστε το ένστικτο και τη διαίσθηση μας όταν μας προειδοποιούν ότι κάτι συμβαίνει. Να μένουμε πιστοί στις αξίες και στις αρχές μας, να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που μας σέβονται και που συμβαδίζει η φιλοσοφία μας για τη ζωή. Να έχουμε θάρρος και να τολμούμε να υπερασπιζόμαστε την υπόσταση μας και να μην την αφήνουμε να πληγεί ανεπανόρθωτα και ούτε να μας σταματούν από το να κυνηγάμε τα όνειρα μας.
4. Ποιο είναι το μεγαλύτερο σου όνειρο για την σημερινή κοινωνία.
Το μεγαλύτερο μου όνειρό για την σημερινή κοινωνία είναι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου να μπορούν να διεκδικούν καθημερινά την ευτυχία τους, να έχουν περισσότερη κατανόηση, επίγνωση, αυτοαγάπη και αυτοαποδοχή για να εμβαθύνουν στον εαυτό τους, να τον αποδέχονται και να τον φροντίζουν.
Έτσι ώστε να μπορούν να ανθίζουν οι ψυχές των ανθρώπων ατομικά και έπειτα συλλογικά.
5. Πλήθος γυναικοκτονιών. Ουσα πάντα μέσα σε παιδιά, σε σχολεία αλλά και σε πολλα διαφορετικά ήδη κοινού. Δέχθηκες ποτέ ερώτηση εάν θα έκανες ποτέ ντοκιμαντέρ για ένα τέτοιο ζήτημα.
Το θέμα των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα με προβληματίζει. Οι ειδήσεις που ακούμε καθημερινά είναι αποτρόπαιες και αποκαρδιωτικές.
Καθώς κάθε φορά ευχόμαστε να είναι και η τελευταία, αλλά δεν είναι και έτσι είναι σαν να σου παίρνει ένα κομμάτι ελπίδας.
Πηγαίνοντας σε σχολεία προσπαθώ να εμπνεύσω τα παιδιά και να τους καλλιεργήσω συναισθήματα εσωτερικής ισορροπίας.
Έχω μάθει στην ζωή μου ποτέ να μην λέω ποτέ αφήνω ανοιχτό κάθε ενδεχόμενο καθώς η τέχνη είναι εκεί για να μαλακώνει κάθε πληγωμένη ψυχή που χρειάζεται στη ζωή της μία αχτίδα φωτός.
6. Μίλησε μου για το δικό σου ντοκιμαντέρ, πως το εμπνεύστηκες, τις δυσκολίες που αντιμετώπισες, το όραμα σου, και προ προπάντων ετοιμάζεις κάτι καινούριο;
Το Ντοκιμαντέρ ‘’Ένας κόσμος, δύο όψεις’’ δημιουργήθηκε το 2019 και στάθηκαν αφορμή τα βιωματικά γεγονότα που συνέβαιναν στην καθημερινότητα μου καθώς η αναπηρία μου έχει περάσει στην περιοχή του αοράτου και οι άνθρωποι δικαιολογημένα δεν την αντιλαμβανόταν. Έτσι πήρα την απόφαση να γράψω μία ταινία η οποία θα μυεί τους ανθρώπους στον κόσμο της αόρατης αναπηρίας, θα υμνεί την ζωή και θα χαρίζει χαρά και ελπίδα στους ανθρώπους.
Θα τους εμπνέει να τολμούν και να απολαμβάνουν την ζωή, τόσο οι άνθρωποι με δυσκολίες όσο και οι ανθρώποι που η ζωή φαινομενικά τους τα έχει δώσει όλα απλόχερα.
Να αντιληφθούν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως η ζωή βρίσκεται στο παρόν.
