Η εταιρία θεατρικών παραγωγών A PRIORI παρουσιάζει για 3η χρονιά τη φιλοσοφική νουβέλα του Λέοντος Τολστόι “Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς” σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Η παράσταση παρουσιάζεται για 2η φορά στη Θεσσαλονίκη. Ο Θανάσης Κουρλαμπάς, σε μία αποκλειστική συνέντευξη στην Karfitsa, μιλά για την καλλιτεχνική του πορεία, την αγάπη που τρέφει για το χώρο του θεάτρου και την θεατρική παράσταση που θα φιλοξενηθεί στο θέατρο Αμαλία στις 13, 14 και 15 Μαΐου.
Πότε νιώσατε για πρώτη φορά ότι σας ελκύει η τέχνη και σε ποια ηλικία ξεκινήσατε την καλλιτεχνική σας πορεία;
Μου άρεσε πάρα πολύ το θέατρο από μικρός. Σε μία σχολική παράσταση, θα λέγαμε, “φύτρωσε ο σπόρος”. Μετά περνώντας στο πανεπιστήμιο στην Αθήνα στο τμήμα Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, μπήκα παράλληλα και σε μία δραματική σχολή. Βρήκα πολύ σύντομα το δρόμο μου και αποφάσισα να συνεχίσω στον χώρο αυτό.
Ποιός ήταν ο πρώτος μεγάλος ρόλος σας;
Είναι λίγο σχετικό το τι θα πει πρώτος μεγάλος ρόλος. Αν θυμάμαι καλά ήταν όταν, το δεύτερο καλοκαίρι στη δραματική σχολή, υποδύθηκα τον νέο στις “Εκκλησιάζουσες”, μια κωμωδία του Αριστοφάνη.
Πώς προέκυψε ο ρόλος σας στην παράσταση “Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς”;
Συνεργαζόμουν χρόνια με την αγαπημένη Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, με την οποία είμαστε και φίλοι πέρα από συνεργάτες. Έτσι, σε συνεργασία και με τον Γιώργο Γαλίτη αποφασίσαμε να ανεβάσουμε το έργο. Σ’αυτό το έργο δεν υπάρχει πρωταγωνιστής. Εγώ και ο συνάδελφός μου είμαστε ισάξιοι. Παίζουμε όλους τους ρόλους και οι δύο. Δεν υπάρχει κάποιος σταθερός ρόλος για τον καθένα. Δεν υπάρχουν ούτε αυτό που αποκαλούμε σκηνές, αφού πρόκειται για μία αφήγηση της ιστορίας και των γεγονότων. Έτσι, προέκυψε μέσα από μία υπέροχη διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας ένα υπέροχο ταξίδι και για τους δυο μας, περίπου 4 χρόνια τώρα.
Τι θα δει ένας θεατής ερχόμενος να παρακολουθήσει τη συγκεκριμένη παράσταση;
Είναι ένα από τα κορυφαία έργα του Τολστόι. Αποτελεί έναν καταπληκτικό ύμνο για τη ζωή μέσα από το σκοτεινό μονοπάτι του θανάτου. Αφορά έναν ευκατάστατο δικαστή, τον Ιβάν Ιλίτς, ο οποίος αρρωσταίνει βαριά. Η αρρώστια κι ο επικείμενος θάνατός του, εκμηδενίζουν όλη την προηγούμενη ζωή του. Επιτυχίες, ανούσιες συναναστροφές, εξουσία, κύρος και χρήμα στέκουν αδύναμα μπροστά στο τέλος. Συνειδητοποιεί δηλαδή ποια πράγματα ήταν όντως σημαντικά και πόσο λάθος πορεύτηκε στη ζωή του. Πρόκειται για ένα υπέροχο κείμενο που μας θυμίζει πώς να βαδίζουμε στο μονοπάτι που αποκαλούμε ζωή.
Ποια συναισθήματα προσπαθεί να μεταδώσει η παράσταση στο κοινό;
Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα και ποικίλα. Το έργο ξεκινά με μία αστεία λογική, μιας και η ίδια η ζωή έχει πρωτίστως χιούμορ. Έπειτα, συντάμε το συναίσθημα του φόβου για το θάνατο, την αποδοχή των σφαλμάτων του ήρωα, την έκπληξη μπροστά στο μοναδικό σίγουρο γεγονός που λέγεται θάνατος, την συγχώρεση και του εαυτού μας και των συνανθρώπων μας και τέλος την κατανόηση των πραγματικών αξιών της ζωής.
Έχετε κάποια μελλοντικά σχέδια εκτός από την συγκεκριμένη παράσταση;
Ετοιμάζω μία περιοδεία για το καλοκαίρι, όπου σκηνοθετώ και παίζω με την Αμαλία Νίνου, στο “Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα” του Γουίλι Ράσελ. Παράλληλα, ετοιμάζουμε την “Αφροδίτη με τις Γούνες” του Μαζόχ, πάλι με την Αμαλία Νίνου, δευτερότριτα στην Αθήνα. Τέλος, θα συμμετέχω στα “Οικόπεδα με θέα” στο θέατρο Άνεσις, σε σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη.
