Γράμμα εγγονού προς τον παππού του!

Του Θανάση Παπαμιχαήλ – Επικοινωνιολόγου
Παππού, κλείνω σήμερα τους δέκα μήνες, που η μαμά με έφερε στον κόσμο, και το ευχαριστώ θα της το δείχνω από του χρόνου στη γιορτή της Μητέρας, με λουλούδια και αναρτήσεις στα νέα κοινωνικά δίκτυα που θα δημιουργηθούν όταν φτάσω σε ηλικία γραφής!
Παππού, πήρε το αφτί μου, ότι μέχρι το 2060, θα πρέπει ο τόπος που γεννήθηκα να βγάζει πρωτογενή πλεονάσματα 2%. Άκουσα καλά; 2% πλεονάσματα; Μήπως να με εξετάσει παιδίατρος αν ακούω καλά; Αν είναι αλήθεια παππού, δεν είναι «σκλαβιά» να περάσω τα πρώτα 60 χρόνια της ζωής μου «μαύρα και άραχνα» κατά τα κοινώς λεγόμενα από όλους εσάς;
Παππού, όλοι αυτοί που υπογράψανε αυτά τα «δολοφονικά» μέτρα, ποιος τους έδωσε το δικαίωμα και την εντολή να “παίξουν” με το μέλλον μου; Μπορεί αυτοί να έχουν αποδημήσει μέχρι τότε, αλλά δικά τους παιδιά δεν έχουν;
Παππού, εσύ που είσαι πιο μεγάλος, πιο σοφός όπως λένε για τους παππούδες, κάνε κάτι. Ζήτησε από τη μαμά και τον μπαμπά, να σηκωθούν από τον καναπέ, να ξυπνήσουν από τον λήθαργο της απάθειας και της τηλεοπτικής αποχαύνωσης και όλοι μαζί πάρτε το μέλλον μου στα χέρια σας. Η υποχρέωση σας που με φέρατε στον κόσμο είναι πιο μεγάλη από όση φαντάζεστε.
Με αγάπη,
Το εγγόνι σου, για το οποίο καμαρώνεις στους φίλους σου, ότι σου μοιάζει!