Δεν χωράνε αυταπάτες στα εθνικά θέματα

του Νικολάου Καραμανλή
Κανείς, πλέον, δεν μπορεί να στοιχηματίσει ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προχωρά σε προκλητικές δηλώσεις για να ξεχαστούν τα εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, να ικανοποιήσει το ακροατήριό του ή να ενισχύσει –ακόμη περισσότερο– το προφίλ του εν όψει του δημοψηφίσματος για την αλλαγή πολιτεύματος. Είναι πρόδηλο ότι, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, ο «σουλτάνος» έχει στόχο να διαγράψει τον Κεμάλ και την παρακαταθήκη του, κάτι που τον καθιστά παράγοντα αστάθειας σε μια φλεγόμενη περιοχή. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου που δεν μπορούσε να υπηρετήσει το σχέδιο του –και σε κάποιες περιπτώσεις «πάταγε φρένο»– απομακρύνθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, αφήνοντας τις πιο ακραίες φωνές να ρίχνουν νερό στον μύλο της πόλωσης.
Η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ότι οι βραχονησίδες Ίμια (σ.σ.: Καρντάκ, όπως τις αποκαλούν οι γείτονές μας) είναι τουρκικό έδαφος, δείχνει πως η Άγκυρα σκοπεύει να «ξαναγράψει» τη Συνθήκη της Λωζάννης με τον όποιο τρόπο. Το «Π», σε ρεπορτάζ της 5ης Ιουνίου, είχε αναφερθεί στην έντονη ανησυχία που εκφράζει στους συνομιλητές του ο Κώστας Καραμανλής για την αυξανόμενη προκλητικότητα του Ερντογάν και το Προσφυγικό. Πάντα μετριοπαθής και έχοντας καταφέρει επί των ημερών του να υπάρχει σχετική νηνεμία στο συνήθως φουρτουνιασμένο Αιγαίο, ο πρώην πρωθυπουργός είχε στείλει μηνύματα για διαρκή επαγρύπνηση, ομοψυχία του λαού και μίνιμουμ συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων του τόπου. Οι αυταπάτες της κυβέρνησης, όπως τις ομολόγησε από το βήμα της Βουλής ο ίδιος ο πρωθυπουργός, κόστισαν στην Ελλάδα ένα τρίτο μνημόνιο και φόρτωσαν το χρέος με μερικές δεκάδες δισ. ευρώ. Στα εθνικά θέματα, όμως, οι αυταπάτες δεν συγχωρούνται.
Οι ιθύνοντες πρέπει να αντιληφθούν πως η διαρκώς αυξανόμενη ένταση από την πλευρά του «σουλτάνου» έχει στόχο να ζυγίσει αντιδράσεις. Τόσο της Αθήνας –που λίγο πολύ είναι γνωστές στην Άγκυρα– όσο και, πολύ περισσότερο, των «μεγάλων δυνάμεων», οι οποίες αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα. Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μεταβατική πολιτική περίοδο, με τον Ντόναλντ Τραμπ να διάκειται φιλικά απέναντι στην Άγκυρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχολείται με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, ενώ η ιστορία έχει δείξει πως δεν μπορεί η Ελλάδα να περιμένει τίποτα περισσότερο –σε ό,τι αφορά τα γεωπολιτικά– από… φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και δηλώσεις συμπαράστασης. Η μόνη που μένει είναι η Ρωσία, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να κάνει «μπίζνες» με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ύστερα από μια περίοδο… πολικού ψύχους στις σχέσεις των δύο κρατών, λόγω της κατάρριψης του Sukhoi, αλλά ταυτόχρονα να επενδύει ιδεολογικά στο ορθόδοξο χριστιανικό τόξο, που πιάνει και την Ελλάδα.
Χωρίς να κινδυνολογούμε, οι ημέρες οι οποίες διανύουμε είναι ιδιαίτερα κρίσιμες. Εάν ο Τούρκος πρόεδρος έχει αποφασίσει να αλλάξει το status quo στο Αιγαίο, τότε θα επιχειρήσει να το κάνει άμεσα. Η Ελλάδα έχει γονατίσει οικονομικά, οι επενδύσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις έχουν σταματήσει εδώ και χρόνια και η ρευστότητα που επικρατεί παγκοσμίως είναι ιδανική για να στηθεί ένα επικίνδυνο σκηνικό. Γι’ αυτό και οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα…