, Σάββατο
03 Δεκεμβρίου 2022

Μια θέση στον ήλιο

της Νιόβης Παυλίδου*
Καταιγιστικές οι πολιτικές ανατροπές μέσα στο 2016! Και δεν προμηνύεται πιο ήρεμο το 2017. Αλλαγές κυβερνήσεων, διάλυση πολιτικών δυνάμεων, ρήγματα στην ευρωπαϊκή κοινότητα, τρόμος και αίμα, φουρτούνες στην διεθνή αγορά. Και η χώρα μας, σταθερά, στον μοναχικό της δρόμο, των μνημονίων, των εσωτερικών συγκρούσεων, της πάλης με τη φθορά και την καταστροφή. Ιδρυματοποιηθήκαμε! Συνηθίσαμε να ζούμε κυνηγώντας σκληρές οικονομικές συμφωνίες, επαιτώντας χρηματοδοτήσεις, παλεύοντας με φανταστικούς εχθρούς. Κοντεύουμε να ξεχάσουμε πώς είναι μια ζωή με όνειρα και δημιουργικούς στόχους. Μια ζωή με προοπτική.
Η κυβέρνηση, που κέρδισε ψήφο εμπιστοσύνης πολλές φορές, έχει βαρύ χρέος να φέρει τη χώρα σε μια κανονική πορεία. Απέναντί της έχει μια αντιπολίτευση ηπιότατη, σε σύγκριση με όσα έπραττε η νυν κυβέρνηση επί μακρόν. Γι’ αυτό και περιμένουμε να υλοποιήσει έστω λίγα από όσα έχει υποσχεθεί. Θα μπορέσει να φέρει κύμα ανάπτυξης σε μια χώρα με κόκκινα δάνεια όσα περίπου ένα ΑΕΠ; Πόσα λιμάνια, τρένα, μαρίνες, αμμουδιές, ακίνητα και κινητά θα πρέπει να αξιοποιήσει; Με τί ταχύτητα και ακρίβεια σχεδιασμών; Υπάρχει άραγε σχέδιο και στρατηγική; Δε βλέπουμε κάτι σχετικό.
Θα μπορέσει να ανασκευάσει ιδεοληψίες χρόνων και να αναδείξει τις αξίες μιας δημιουργικής επιχειρηματικότητας; Να δώσει χώρο στον ελεύθερο επαγγελματία, στην εταιρική πρακτική; Ούτε εδώ φαίνεται κάτι θετικό.
Ειλικρινά επιθυμεί μια θέση στο διεθνές οικονομικό απαιτητικό περιβάλλον; Να γίνει εταίρος επενδύσεων και σοβαρός ομιλητής; Υπάρχουν ενδείξεις για τέτοια μεταστροφή; Μάλλον ανυπαρξία θέλησης, ανεπάρκεια δυνατοτήτων, ανερμάτιστη πολιτική. Η χώρα βουλιάζει. Ψάχνουμε το στέρεο βήμα. Να κλείσει η αξιολόγηση, και ας εφαρμοστούν τα απαραίτητα μέτρα, φτάνει να δίνουν προοπτική.
Η φτωχοποίηση και απομόνωση μιας χώρας υπήρξε επιλογή στην Αλβανία του Χότζα. Σήμερα δεν υπάρχει αυτή η διαδρομή. Σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, με διαδίκτυο, τηλεοράσεις, ανθρώπινη κινητικότητα, άμεση σύγκριση αξιών, οι κυβερνήσεις που αποβλέπουν σε ελεγχόμενη μιζέρια να μην έχουν αυταπάτες. Η κοινωνική έκρηξη θα είναι τρομακτική. Τελειώνει ο χρόνος της κυβέρνησης. Μπορεί να κάνει βήματα μεγάλα προς μια αναπτυξιακή πορεία, φέρνοντας λίγη ελπίδα από όση έχει υποσχεθεί; Μια θέση στον ήλιο!
Αν δεν μπορεί, να φύγει, πριν είναι πολύ αργά. Υπάρχει εναλλακτική.
*Η κ. Παυλίδου είναι καθηγήτρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης