«Ευχαριστώ τα Σκόπια»

Του Γιάννη Ρουκά*

Σκόπια, FYROM. Ένα κράτος δηµιούργηµα συµφερόντων και ισορροπιών. Ένα Κράτος, µε 2.000.000 κατοίκους και ΑΕΠ σε πολύ χαµηλά επίπεδα. Με κατά κεφαλή εισόδηµα κοντά στα 300 € το µήνα. Με το 70% των κατοίκων να δηλώνει ότι τα βγάζει πάρα πολύ δύσκολα. Ένα Κράτος εγκλωβισµένο µεταξύ Κοσόβου, Βουλγαρίας, Αλβανίας, Σερβίας και Ελλάδας φυσικά. Ένα Κράτος που «δουλεύει» κατά 70% περίπου µε την ΕΕ και κατά 23% µε τη Γερµανία. Ένα Κράτος στο οποίο ζουν περί τα 25% Αλβανοί µε ισχυρή παρουσία. Ένα Κράτος που έχει έναν Επενδυτή, εµάς, την Ελλάδα, να απασχολεί περί τις 20.000 και πάνω εργαζόµενους µε τις εταιρίες µας εκεί. Ελληνικά Πετρέλαια, ΔΕΛΤΑ, ΕΤΕ, ALPHA BANK, Καπνική Μιχαηλίδης, µάρµαρα και άλλες µικρότερες ΜΜΕ στο χώρο της ένδυσης και συσκευασίας. Ένα Κράτος που πασχίζει να επιβιώσει µέσα µόνο από ένα αφήγηµα. Ότι δηλαδή πρέπει να λέγεται Μακεδονία, ότι οι κάτοικοι κατάγονται από τους Αρχαίους (δικούς µας), Μακεδόνες. Ένα Κράτος που απλά υπάρχει επειδή στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το «δηµιούργησαν» για άλλους λόγους. Ένα Κράτος που στο «παρά πέντε» και εάν ήταν άλλα χρόνια, ίσως να µην υπήρχε καν όταν ξανά µοίραζαν την τράπουλα στα πολύπαθα Βαλκάνια.

Ε λοιπόν, αυτό το «Κράτος» κατάφερε δυο φορές να κατεβάσει εµάς τους Έλληνες στους δρόµους και να φωνάξουµε µε µια φωνή ΟΧΙ. Εµάς, που µετά από τόσα χρόνια κρίσης, ύφεσης, µειώσεων, απίστευτης φορολογίας, πρωτοφανούς επίθεσης στον ιδιωτικό τοµέα, µετά από ανεργία σε ιλιγγιώδη επίπεδα, µετά από µείωση του ΑΕΠ πάνω από 30%, µετά από αφελληνισµό εταιρειών, τραπεζών, ξενοδοχείων, βιοµηχανιών, µετά από αυτοκτονίες επαγγελµατιών, µετά από πλειστηριασµούς, µετά από ξενιτιά του καλύτερου και πιο µορφωµένου κοµµατιού του πληθυσµού µας, µετά από τρία (ή τέσσερα έχω κι εγώ χάσει το µέτρηµα) µνηµόνια, µετά από Task Force, Troika, Institutions (ελληνιστί «Θεσµοί»), να κατέβουµε και να φωνάξουµε ΟΧΙ, του χρωστάµε µόνο και µόνο για αυτό ένα µεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Ναι, διότι τελικά, µετά από όλα αυτά που µας έχουν συµβεί και ίσως µας συµβούν ακόµα, τουλάχιστον ΔΕΝ έχουµε χάσει την εθνική µας ταυτότητα κι ας απέχουµε αρκετά σε γενιές από τους τότε Μακεδόνες, Αρχαίους Έλληνες. Ας δουν λοιπόν, οι παροικούντες την Ιερουσαλήµ, πως θα µπορέσουν να δώσουν όραµα σε αυτόν τον κόσµο, σε αυτόν τον λαό, που έχει υποφέρει τόσα τα τελευταία χρόνια, στόχο, προορισµό, για να µπορέσει να σηκώσει κεφάλι ξανά, µέσα από την καταστροφή που βιώνουµε όλοι µας και να λάβει τη θέση που αξίζει στη Χερσόνησο της Βαλκανικής. Της ηγέτιδας δηλαδή δύναµης. Δύναµης σταθερότητας, δηµοκρατίας και ανάπτυξης.

*Ο κ. Ρουκάς είναι Οικονοµολόγος και Πρόεδρος Οµάδας Διοίκησης Ελληνικού Ινστιτούτου ΕΕΔΕ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ