Μετά την ΠΓΔΜ, το Κόσοβο…

Με την διευθέτηση (;) δια της κύρωσης και από τις δυο πλευρές της Συμφωνίας των Πρεσπών  της διαμάχης για το  όνομα μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων, η  Δυτική διπλωματία, προεξάρχουσας της αμερικανικής, αναμένεται να στραφεί στο Κόσοβο, όπου στο παρασκήνιο δρομολογούνται ήδη εξελίξεις.

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΖΙΜΑ*

Ο πρόεδρος Χακίμ Θάτσι, χαιρετίζοντας την υπερψήφιση από το κοινοβούλιο των Σκοπίων των συνταγματικών τροποποιήσεων, δήλωσε μεταξύ άλλων ότι η συμφωνία   για το Μακεδονικό μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για την επίλυση των διαφορών μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου. «Το έτος 2019 θα πρέπει να είναι έτος μεγάλων αποφάσεων και για το Κόσοβο. Το έτος κατά το οποίο η αιώνια σύγκρουση μεταξύ Κοσσόβου και Σερβίας πρέπει να τερματιστεί με μια οριστική και συνολική συμφωνία για την ειρήνη και την εξομάλυνση των διακρατικών σχέσεων», έγραψε στο Facebook.

Από το καλοκαίρι ακόμα ο βοηθός αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Γουές Μίτσελ ενημερώνοντας την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, είχε δηλώσει πως «μετά την ενεργό εμπλοκή της αμερικανικής διπλωματίας στην διευθέτηση της διένεξης Ελλάδας και Μακεδονίας οι προσπάθειές μας στρέφονται τώρα στο Κόσοβο».

Δεν πάει πολύς καιρός που ο πρόεδρος Τραμπ ζήτησε με επιστολή του στους Βούτσιτς και Θάτσι τους να  επισπεύσουν τον φημολογούμενο συμβιβασμό ο οποίος, εφόσον επιχειρηθεί, θα προκαλέσει  «εθνικό πόνο» σε Σέρβους (κυρίως) και Αλβανούς μεγαλύτερο ακόμα και από  τον δικό μας και των Σλαβομακεδόνων.

Απορροφημένοι εμείς από το δικό μας πρόβλημα, δεν βλέπουμε ή ίσως δεν θέλουμε να δούμε πως διαμορφώνεται η μεγάλη εικόνα πάνω από τα βόρεια σύνορά μας, της οποίας η χώρα μας αποτελεί μέρος.

Το Κόσοβο είναι η άλλη, πιο επικίνδυνη πληγή που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, βάζουν μπρος για να επουλώσουν στην βαλκανική και ήδη από καιρό τρέχει επ αυτού παρασκήνιο, με συζητήσεις ακόμα και για ανταλλαγές εδαφών!

Οι Δυτικοί θέλουν να κλείσει το ευρωατλαντικό παζλ της βαλκανικής, θέτοντας υπό την ομπρέλα «προστασίας» τους  (πρωτίστως τη ΝΑΤΟϊκη) το σύνολο των χωρών της και μέχρι στιγμής δείχνουν να κερδίζουν τον υπόγειο «ψυχρό πόλεμο» με την Ρωσία. Μια ματιά στον χάρτη, μαρτυρεί ότι με την ένταξη της «Βόρειας Μακεδονίας» και στη συνέχεια του Κοσόβου στο ΝΑΤΟ, έκτος Βορειοατλαντικου Συμφώνου μένουν πλέον στα Βαλκάνια  μόνο η Σερβία και η  επιζούσα από τα χρήματα της Δύσης Βοσνία – Ερζεγοβίνη.

Έχοντας χάσει, μετά το Μαυροβούνιο που έγινε μέλος του ΝΑ ΤΟ, τη μάχη της «Μακεδονίας», ο πρόεδρος Πουτιν έσπευσε στο Βελιγράδι, σε μια επίσκεψη δια της οποίας επιδίωξε να διαμηνύσει πως η Μόσχα είναι παρούσα στις εξελίξεις στην βαλκανική με εφαλτήριο την Σερβία.

Μετά τις Πρέσπες η διεθνής διπλωματία πάει Κόσοβο, όπου τα πράγματα θα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Σέρβοι και Αλβανοί θα «ματώσουν» για να υποχρεωθούν να φτάσουν σε έναν «έντιμο συμβιβασμό», όπως και εμείς οι Έλληνες με τους γείτονες Σλαβομακεδόνες, και να  εξαλειφθεί η επικίνδυνη εστία έντασης. Το παιγνίδι είναι μεγάλο πίσω από τα βόρεια σύνορά μας και μας ξεπερνάει.

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Κοτζίας να επαίρονται ότι χάρη στηνδική τους  «παλικαριά» και αυτήν του Ζαεφ και του Διμιτρώφ στα Σκόπια, έλυσαν (;) μια πολύπλοκη διαμάχη με ιστορικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις στην περιοχή. Δεν είναι ακριβώς έτσι.

Έλαχε σε αυτούς να διαχειριστούν μια διαδικασία, την οποία προώθησαν και επέβαλαν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί στο πλαίσιο της  μάχης επιρροής που εξελίσσεται στα Βαλκάνια, αλλά  η συμφωνία ήταν μονόδρομος. Ο συμμαχικός παράγοντας (ΝΑΤΟ, ΕΕ) ήταν αποφασισμένος να κλείσει τώρα το θέμα,  όπως και έγινε.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής στην γραπτή δήλωσή του υπαινίχθηκε ότι  η Συμφωνία ήταν προϊόν της βούλησης και των πιέσεων «άλλων εκτός Ελλάδος».

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι δεν επρόκειτο να αφήσουν να πάει χαμένη αυτή η ευκαιρία.

Ένα ενδεχόμενο ναυάγιο των Πρεσπών θα ήταν δική τους ήττα την οποία επ ουδενί θα ανέχονταν.

Η υπόθεση αυτή μας υπερέβαινε. Τα γεωπολιτικά συμφέροντα που συγκρούονται στα Βαλκάνια είναι  τεράστια και οι ισχυροί  διαμορφώνουν τις συμμαχίες στην βάση της εξυπηρέτησής τους.

Τα Σκόπια έπρεπε να μπουν στο ΝΑΤΟ (άμεσα) και στην ΕΕ στο μέλλον και γι αυτό έπρεπε να υπογραφεί η συμφωνία, με πόνο, έστω, και από τις δυο πλευρές. Αν αυτό το συνειδητοποιήσουμε θα τσακωνόμαστε λιγότερο μεταξύ μας.

* Ο Σταύρος Τζίμας είναι δημοσιογράφος της εφημερίδας «Καθημερινή» και συγγραφέας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ